týsdagur 9. juni 2015síða 8

Mikudagur 10. juni 2015 · Nr. 65 8 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 meldurin Mortan Østerø Eftir sjey ár í útlegd vendi havnarmaðurin, Árni Gilli Olsen, aftur til Føroya. Í mun til aðrar føroyingar, hevði hann leitað eftir ein­ ari øðrvísi lestrartíð, har hann einsa­mallur kundi byggja upp nýggj netverk í fremm­and­um umhvørvi. At vera einsa­mallur før­oy­ ingur í sínum nær­um­hvørvi merkti eisini, at føroyski tjóð­skapurin onkurs­vegna gjørdist eitt høvuðs­eyð­ kenni millum nýggj fólk, hóast hann var langt burtur frá teimum fjar­skotnu 18 oyggj­unum á 62 breiddar­ stigum í norður­atlants­hav­ inum. Nú fær hann javn­an myndir sendandi frá altjóða vinfólki, sum eru í ferð við at keypa føroyskan laks á út­ lendskum mat­stov­um. Tað er Árni sjálvur, sum hevur verið stigtakari til marknaðar­ førsluna av tjóð­skap­inum hjá laksinum. – Eg kom ikki heim til nakað starv í Føroyum – heldur kom eg heim við ein­ ari verkætlan í huganum, sigur Árni G. Olsen, sum tá júst var liðugur við sína master­útbúgving innan marg­lætis marknaðarførslu í rík­manna­statinum, Monaco í Suður­fraklandi. – Tá var eg rættiliga upp­ tikin av hvussu dygdargott vín varð marknaðarført á heims­pallinum. Ein brúgv kann byggjast millum brúk­ ara og vøru, og við víni tykist tjóð­skapur at vera eitt vinn­ ara­hugskot. Kundin hevur lættari við at fyri­halda seg til eina marglætis­vøru, um seljarin fær bygt eina brúgv millum góðsku og landspart. Verður ein brúkari nøgdur við vín úr ávísum londum – sum eitt nú Chile og Argen­tina – kann víni eisini marknaðar­førast sum »vín úr Chile« ella »vín úr Argentina«, sigur hann. Fekk fótin innum alivinnuna Komin til Føroya var tað við einari greiðari ætlan. Hann ætlaði, at Føroyar skuldu stremba meiri eftir at markn­aðar­føra sínar vørur sum føroyskar. – Føroyski laksurin er ein framúr góð matvøra, men varð ikki marknaðarførdur sum »føroyskur laksur« burtur­av. Eg var sannførdur um, at ein stórur møguleiki lá í at marknaðarføra laksin upp á sama máta sum vín – knýttur at einum landsparti, sigur hann. Hóast hann hvørki hevði stóra vitan innan aling ella laks, fór hann ósmæðin und­ ir at seta seg í samband við før­oyskar alarar, men tað tók honum fleiri mánaðar at sann­føra partarnar um verk­ ætlanina. – Tað var kanska ein ávís naiv og blind trúgv upp á verkætlanina, sum gjørdi at eg ikki misti móti at halda áfram við henni. At enda fekk eg høvi, formliga at fara undir verkætlanina »Salmon from the Faroe Islands« í sam­starvi við Hav­búnaðar­ felagið, sum heldur til á Vinnu­húsinum , sigur hann. Uttan at geva sær far um tað, var hann í holt við at stykkja saman ta somu ser­støku frásøgnina, sum hann hevði endurtikið upp í saman fyri sínum vinfólkum uttan­lands: hvat Føroyar eru fyri ein eind. Laksurin skuldi vera eins sjáldsamur sum ein før­oy­ingur var at hitta í Hawaii – ein hugbindandi vøra, sum fekk fólk at steðga á. Hóast laksurin finst í stórari nøgd eftir føroyskum mátum, er hann einans ein brøkur av samlaða heims­ marknað­inum. Ein avmarkað nøgd til ein stóran marknað kann vendast til eina styrki, verður áhugin fyri vøruni størri enn nøgdin. Frásøgnin um tann serstaka, sjáldsama og dygdargóða laksin bar á mál, og nú eru væl fleiri keyp­arar enn tøkur laksur, ið somu­leiðis førir við sær væl betri prís. – Allar fortreytirnar vóru til staðar, fyri at verkætlanin skuldi eydnast, og eg var nóg heppin at vera rætti mað­urin á rætta stað við tí rætta hugskotinum. Eftir trý ár við verkætlanini setti Bakka­frost meg í starv sum marknaðarleiðari – eitt starv, sum ikki varð til í teirra fyri­ tøku áðrenn. Í dag eri eg ógvu­liga eyðmjúkur um álitið frá alivinnuni, og ivist í hvørt eg hevði havt dirvið at loypa út í verkætlanina á sama hátt sum 32 ára gamal, sigur Árni G. Olsen. Útlandi lærir um heimlandi Dirvi og brot við vanahugsan er nakað sum hevur merkt lívs­leiðina hjá Árna og helst lagt lunnar undir tað sjálvs­ álitið og framfýsni, sum hann hevði við sær til Føroya. Eftir lokið studentsprógv ætlaði hann sær langt burtur í heim at lesa, og fjarskotnu oyggj­ ar­nar í Hawaii lógu fremst í huganum. Til tess at sleppa hagar varð neyðugt at skava saman pening, og Árni fekk kjans við línubáti undir Føroy­um og rækjutrolara í Eystur­grønlandi, har hann sigldi í sløk tvey ár Undan einum tvey-ára lestrarskeiði innan handil og marknaðarføring í Hawaii, fór hann á málskúla í Málaga. Síðani varð enn eitt lestraruppihald innan spanskt í Meksiko á skránni, áðr­enn hann flutti til Barce­ lona at gera bachelor­lesnaðin innan handilsskap lidnan. Svertan á bachelorpróvnum varð nóg illa tornað, áðrenn næsti býurin stóð fyri skot­ um. Hesiferð gekk leiðin til for­kunnuga sjálvstýrandi landspartin í Suðurfraklandi, Monaco, har Árni G. Olsen fór undir masterlesnaðin innan marknaðar­førslu av marg­lætis­vørum. Reyði tráð­ urin í lestrar­árunum hjá Árna var tann, at hann aftur og aftur hev­ur staðið á ber­um, og við høv­inum at byggja seg sjálvan og eitt sosialt netverk upp av nýggjum. – Tá ið eg fór út at ferðast og útbúgva meg, lá tað altíð frammarlaga í huganum, at eg skuldi royna okkurt heilt øðrvísi. Ein mennist so ótrú­ liga nógv í aldrinum frá 18-27 ár, og tá er upplagt at royna seg í ókendum umhvørvi, uttan fólk sum kenna seg framm­anundan. At eg eri farin einsamallur avstað hevur ment meg øðiliga nógv sum persón. Ferð eftir ferð skuldi byrja av nýggjum og byggja upp nýggj sosial net­ verk, sigur hann. Sambært Árna fekk hann onkursvegna eitt frí­rúm at stykkja seg saman uttan norður­lendskar ella før­ oysk­ar normar, sum kanska høvdu verið settir honum, varð hann verandi í einum kend­um umhvørvi. – Eg vildi gera nakað øðr­ vísi, og vónaði somuleiðis, at tað fór at vera við til at menna meg á mín egna hátt, sigur hann. At royna seg sjálvan av í nýggjum umstøðum – púra einsamallur – hevur verið ein afturvendandi táttur í lívsleiðini hjá 32 ára gamla Árna G. Olsen, sum í næstum tekur við starvi sum sølu- og marknaðarleiðari hjá Atlantsflogi Øðrvísi royndir geva íblástur – At samfelagið hevur gjørt eina íløgu í meg hevur altíð fylgt mær. Meiri enn fegin, vildi eg tískil gera mítt til at løna samfelagnum aftur Árni G. Olsen: