týsdagur 21. juli 2015síða 21

21 Mikudagur 12. februar 2014 · Nr. 18 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mikudagur 22. juli 2015 · Nr. 83 kjak Símun Pauli Jacobsen Tað var ein dagin seinast í sekstiárunum, at eg fór út á Egilsnes at fiska seið. Væl var at fáa, men av tí, at veðr­ið var so sera gott, og eg visti, at nógvur seiður stóð út fyri Vágalandinum mill­um Kloddan og Oyra­ gjógv, stimaði eg yvir um Sund­ið, hóast eystfallið ikki var meira enn reiðiliga hálv­ runnið. Tað var alt í einum, at seið­ ur ella smáfiskur var á hvørj­ um húki. Men brádliga fekk eg tað hugskot, at eg ikki skul­di draga beinanvegin, tí kanska ein kalvi fór at taka um onkran seiðin. Áðrenn eg hevði hugsað hen­da tanka til enda, nú nív­ ir á, og snørið fór at renna alt í einum. Eingin ivi um, at fittur kalvi hevði tikið. Men brád­liga tykist kalvin vera far­in. Eg fari at draga upp, og eg dragi slakan. Stundum tyk­ist okkurt tungt at taka í, og so at draga slakan. Nú fór eg at draga slakan, so skjótt eg kundi, og tað var skjótt, at teir fyrstu húkar komu inn í bát­in. Og alt í einum kemur hesin stóri kalvin sjóleysur upp við bátaborðinum. Í evstu løtu fekk eg krókin í kalv­an og koppaði hann inn um stokkin. Kalvin vigaði 63 pund. Árið eftir var eg farin á kyrrindini í Vest­manna­ sundi. Hesaferð gekk leiðin nak­að suður um Fútaklett. Eg hevði fingið um 70 fiskar, og nú leið væl til kyrrindini. Tá fekk eg brádliga tað upp­ skot at stima norður um Oyra­gjógv at vita, um ikki onk­ur kalvi var eftir á umleið sama stað, sum eg hevði fing­ ið hin kalvan. Eg koyrdi reiðskapin út, og tað gingu ikki nógvir minutt­ir, til kalvi tekur, og hann rennur alt snørið út. Tað kennist væl, at kalvin er hampuliga stórur og renn­ ur snørið fleiri ferðir á botn. Men alt í einum tykist kalv­ in vera farin, slitið. Tó eina løtu seinni nívir aftur, og hesa­ferð tykist kalvin at vera tyngri. Eftir góðari løtu byrji eg at draga, men smátt gongst. Hesin kalvin tykist vera dupult so stórur tann, ið slit­ið hevði. Eftir góðari løtu hóm­ast kalvin niðri í sjónum, og nú síggi eg, at hann kemur upp við stertinum fyri, og er krøkt­ur við eini vanligari seiða­gummi­beitu. Eg fekk kalv­in inn í bátin, og hann gjør­di lítið um seg. Bæði kalv­in og eg vóru útlúgvaðir. Kalv­in hevði slitið, húkur og lodd vóru burtur, men síðan var kalvin krøktur í eina seiða­gummi­beitu. Kalvin vigaði um 50 pund. Ein dagin miðskeiðis í ní­ ti­ár­un­um vóru eg og sonur mín farn­ir í grunnin at royna. Eini 10-15 aðrir bátar vóru eisi­ni í grunninum henda dag­in. Men fiskiskapurin var eing­in. Tykist vera steinoyði til fisk. Sum dagurin leið, byrjaðu bát­ar­nir at rýma vegna fiska­loysi. Men vit vóru ver­ andi, væntandi broyting út á dagin. Eg hevði ongan hug at fara heim við ongum fiski. Eg veit ikki, um allir hinir bát­ar­ nir vóru rýmdir heim, men vit sóu ongan bát. Vit lógu nakað sunnan fyri Skæling, nærri Streym­ oy­ar­landinum, men einki bar til. Tá vit høvdu ligið har í rúma tíð og einki fingið, ivað­ ist eg í at fara heim vegna fiska­loysi. Eg reisi meg upp fyri at hyggja, um nakað var at síggja. Tá síggi eg eitt veldugt fugla­vað frá sjónum og upp móti skýggjum. Fuglavaðið hevði beina kós móti Navi­ num og tyktist vera inni á brond­inga­leið, meðan tað ferð­að­ist norður við Vága­ landi­num. Brádliga lógu vit mitt í eini stórari toskatorvu. Vit høvdu bæð snørini úti við 4 húkum á hvørjum. Ar­beið­ ið hjá okkum var at draga og krøkja toskarnar av húk­ unum. Tá vit vóru komn­ir áraka Marragjógv, var rúmið fult av stórum toski. Toska­ torv­an vendi nú og helt fram móti Leyna­landi­num. Vit hildu okkum nú at hava fingið nokk av toski og samdust um at gevast. Veið­ an var 600 pund av stór­um toski. Aftur ein góð og full­ komin gáva omanífrá. Harrin eig­ur alla tøkkina. Vit vildu meira enn gjarna lat­ið øðrum bátum sleppa at fiska av tí mongd av fiski, sum var í grunninum henda dagin. Lív mítt bæði á sjógvi og landi gjøgnum langt lív hev­ur lært meg, at tað lønar seg at bíða eftir Harrans tíma. Byrjar ein songur ikki so­leiðis: ”Apostlene sad i Jeru­ sal­em og bied på Herrense time.” Millum mong vælsignað tiðar­bil av lívi mínum kann eg ikki lata vera at nevna tey ár­ini, vit reistu runt Føroya land at boða gleðiboðskapin und­ir heitinum ”Kristus er svar­ið” . Eisini lutaðist mær í eini 20 ár at vera limur í bønar­ flokki í Vestmanna. Vit vóru um­leið 30 limir í bønar­flokki­ num. Nú er um­leið helm­ing­ ur­in av limunum flutt heim í dýrd­ina. Tá eg gjørdist pen­sión­ist­ ur í 1993 eftir umleið samfull 50 ár í almennum størvum, tók eg ta avgerð, at eg skuldi nýta tað tíð, eg hevði eftir á fold­um – at skriva andaligar greinar um gleðiboðskapin. Nú eri eg byrjaður at eldast so spaku­liga – veri 90 ár í febru­ar kom­andi. – Og vóni eg at kunna halda áfram við anda­ligu greinarnar í bløð­ un­um. Samstundis fari eg at takka øllum teimum, sum á ymiskan hátt hava takka mær fyri evangeliska boð­ skap­in gjøgnum hesi mongu ár­ini. Gud signi tykkum øll. Fiskaveiði Pæturs Barnaleikurin Óðins Eyga var so væl dámdur á G! Festi­vali­num, at ein eyka­ sýn­ing mátti kroystast inn í Fjósi­num leygardagin. Fleiri áskoð­ar­ar vóru so bergtiknir at teir sóu fleiri sýningar. Eitt nú vóru 5 gentur, ið sóu allar sýning­ar­nar. Í hesum víkinga­leiki­ num hitta áskoðararnir eina djar­va gøtugentu, vík­ing­ ar, ganda­rav­nar, risa­stór­ar úlv­ar, ein áttabeintan hest og gud­ar­nar Loka og Óðin. Leik­ur­in vendur sær fyrst og fremst til børn í aldrinum 6-12 ár. Á G! náddu fleiri hundra børn at uppliva leikin, men á ólav­søku kunnu uppaftur fleiri børn sleppa til leikin. Hann verður nemmilig sýnd­ ur á Tjóðpallinum. Atgongumerki fáast lon­ gu nú á tjodpallur.fo. Tað er Sóley Danielsen, ið spæl­ir allar leiklutirnar, ið hes­um leikinum um 10 ára gomlu Tóru, ið fer úr Gøtu til Kirkjubøar at bjarga pápa sín­um, ið er tikin til fanga. Tóra er væl hjálpt av síni ganda amulett, ið tó eisini gevur henni fleiri lumpis­ ligar fíggindar og av­bjóð­ing­ ar, m.o. guðin Loka. Leikurin er upprunaliga svenskur, og er sera væl um­ tókt­ur í heimlandinum. Í Svør­ríki var tað leikstjórin Magnus Palm, ið setti leikin upp, og júst Palm hevur eisini leikstjórnað føroysku út­gávu­na av “Óðins Eyga”  Tað er søgugranskarin Dallas De-Fée, ið hevur skriv­ að leikin og ungi rit­høvund­ ur­in Tryggvi Danielsen, ið fekk Mentanarheiðursløn land­sins til ungt listafólk, hev­ur umsett til føroyskt. Atgongumerki fáast á tjodpallur.fo og um nøkur eru eftir við dyrnar ein tíma áðrenn leikbyrjan. Leik­ur­in verður sýndur á Tjóð­pall­in­um frá leygar­deg­ num og eina viku fram. Óðins eyga á ólavsøku Sóley Danielsen spælir allar leiklutirnar í óðins Eyga