hósdagur 20. august 2015síða 23
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
FRÍGGJADAGUR 21. AUGUST 2015
SOSIALURIN 95
23
Komandi partur
Í komandi parti verður millum annað
greitt nærri frá framløguni av bókini, eins
og tað verður greitt meira frá Kjølbro.
ein frakka fyri 120 krónur, og mánaðarlønin
var 90 krónur. So frakkin mátti keypast upp
á avbetaling«.
Kjølbro plagdi viðhvørt at støkka inn á
gólvið. Hann kom eina rundu av og á. Hanna
sigur, at hann var ein fittur maður, men hann
var rættiliga álvarsamur. Karin kom eisini, hon
mundi vera kønari í klæðum enn hann.
»Kjølbro var eisini góðgerin. Einaferð ein
maður doyði frá seks børnum, kom Kjølbro
og bað meg pakka ein pakka við klæðum til
tey, sum sótu eftir«.«
Aðrar av mínum munnligu keldum, sum
heldur ikki upplivdu bókina at koma út eru
Jógvan Gerðalíð, Poul Jacobsen í Svínoy, Ewald
Sørensen og Regin Olsen.
Virksemi á øllum økjum
Kjølbro hevði nógv vinnuligt virksemi um
framt tað, sum er nevnt her. Her kann verða
nevnt oljusøla, timburhandil, beding, blikk
smiðju, ullvirki, dampvaskarí og ikki at for
gloyma bóndaskap.
Eisini royndi hann seg innan farma- og
ferðamannasigling. Hann hevði enntá í
huganum at byggja eitt ferðamannaskip at
kappast við Tjaldur.
Kjølbro var eisini í politikki. Fyrst var tað
í kommunupolitikki, har hann varð valdur
í kommunustýrið í trý skeið. Triðja skeiðið
møtti hann ikki upp á einum tí einasta fundi!
Frágreiðingin er í bókini.
Hann var eisini tingmaður árini 1943-46.
Hann royndi at sleppa úr tinginum, beint
áðrenn tingið í 1946 skuldi taka støðu í
loysingarspurninginum. Men hann slapp
ikki úr tinginum tá. Hann var kanska ikki so
avgjørdur loysingarmaður sum flestu av hin
um tingmonnunum í Fólkaflokkinum.
Brøðrasamkoman og læknastríð
Tað er kent, at Kjølbro var ógvuliga virkin í
Brøðrasamkomuni. Hann var enntá lagdur
undir fyrst og fremst at geva arbeiði til fólk,
sum lótu seg »gendøbe« til endamálið. Tað var
eitt drúgt orðaskifti um hendan spurning í
bløðunum nakað herfyri. Men í bókini verður
víst á, at um alt verður tikið við, er neyvan
grundarlag fyri hesum pástandi. Hetta er
útgreinað nærri í bókini.
Tað hevði ikki kunnað latið seg gjørt at
bygt eitt slíkt virki upp, um Kjølbro ikki valdi
tey mest skikkaðu til at skipa fyri á teimum
ymisku økjunum í virkinum. Og at lata seg
doypa fyri at fáa arbeiði, so einfalt var tað ikki!
Komið verður eisini inn á læknastríðið í
fyrst í 1950-unum. Her føldi Kjølbro seg illa
viðfarnan, og tað í einum máli, sum hann fyri
so vítt einki hevði við at gera.
Stór virðing
Tað var sera stór virðing um Kjølbro. Hetta
var fyrst og fremst galdandi í Klaksvík, har
hann var »kongurin«. Men hetta kom ikki
minst til sjóndar, tá ið hann var biðin um at
gerast nevndarformaður í Sjóvinnubankanum
í kreppuni í 1950-unum, hóast hann annars var
Føroya Banka maður. Afturfyri skuldi hann fáa
trolaran Jóannes Patursson lagaliga. Trolarin
var tá farin á húsagang, og vandi var fyri, at
hann fór av landinum. Bankin kom undan
kreppuni ta ferðina, og Jóannes Patursson
gjørdist eitt framúr íkast til bæði Kjølbro,
Klaksvíkina og føroyska samfelagið annars.
Men innlitið í Sjóvinnubankanum skalaða
eisini hansara álit á egnar floksfelagar, sum
høvdu størri og minni ábyrgd av støðuni, sum
bankin var komin í.
Kjølbro kundi eisini vera harður. Stundum
hevði hann ringt við at góðtaka, at onnur
kundu hava onnur sjónarmið enn hann
sjálvur. Hetta kom serliga til sjóndar, tá ið hann
seinast í 1930-unum hevði eitt rættiligt stríð
við kommununa um grundstykki til hansara
virksemi. Í slíkum førum kundi hann gerast
beinleiðis ósakligur.
Kjølbro varð eisini lagdur undir at køva øll
onnur, sum royndu seg við virksemi í Klaksvík.
Men her kann eisini vísast á, at tað var eftir
áheitan frá bankum og kreditorum, at hann
tók yvir virkir, sum vóru farin á húsagang. Men
at hann gjørdist so stórur, kann saktans hava
givið ta kenslu, at onnur ikki sluppu framat.
Virkin í 50 ár
Kjølbro kom at leiða sína fyritøku í 50 ár. Hon
gjørdist tann størsta í landinum, og alt tyktist
at ganga væl. Tí var tað ein hvøkkur, at danski
tjóðbankin í 1962 mátti taka um endan at forða
fyri, at fyritøkan fór á húsagang. Fyritøkan var
tá blivin so stór, at tað bar snøgt sagt ikki til at
lata hana fara.
Tá kom tjóðbankin eisini at seta sínar
egnu menn at stýra. Kjølbro gjørdist kortini
nevndarformaður til deyða sín í 1967, stutt
áðrenn hann hevði fylt 80 ár.
Spurningurin er, hví tað gekk, sum tað
gekk. Roynt verður at svara hesum spurningi
og onkrar ábendingar eru í bókini. Men tann
heilt stutta frágreiðingin er helst, at Kjølbro var
blivin gamal og »troyttur«, sum hann ofta segði
seg vera, tá ið tað ikki gekk eftir vild.
Samanum tikið kann sigast, at Kjølbro var
ein megnarmaður. Hetta verður væl og virði
liga útgreinað í hesi bókini, har tað er nógv
higartil ókent tilfar um Kjølbro og hansara
virksemi.
Bókin kemur at standa sum ein minnisvarði
ikki bert um Kjølbro sjálvan, men eisini um øll
tey mongu, sum arbeiddu í fyritøkuni, og sum
áttu sin lut í hansara virksemi.
Umframt í Klaksvík verður eisini framløga
í H. N. Jacobsens Bókahandli mánadagin 24.
august klokkan 17.
Bókin Kjølbro, lív og virki verður til keyps
í bókhandlunum um landið frá mánadegnum
24. august.
Fyrsta skipið Soli Deo Gloria
Fyrsti trolarin Skálaberg
Ørvur, kendur útróðrarbátur hjá Kjølbro
Hanna Sørensen, f.
Heinesen. Eitt av teimum
mongu álítisfólkunum, sum
arbeiddu hjá Kjølbro