mánadagur 28. september 2015síða 5

5 Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mánadagur 28. september 2015 · Nr. 111 Barbara Holm Tað byrjaði sum ein góður dagur og ein stuttlig nátt. Leygardagurin hjá Jórunn og vinfólkunum var merktur av, at nú skuldu tey ein túr í býin. Tey fóru sær ein túr til Havnar og í Rex, har tey javnan halda til. Tá dansi­ støðini lótu aftur, fóru tey ungu vinfólkini út í náttina gjøg­num dyrnar aftan fyri náttar­staðið Rex og spákaðu sær síðani rundan um bygn­ ingin og oman ímóti Klubba­ garðinum. Brádliga hoyrdi Jórunn ein illan mann aftan fyri seg. – Hann rópti og bannaði, og eg vendi mær á fyri at vita, hvat var áfatt, sigur Jórunn. Hon og vinmaður henn­ ara fylgdust omaneftir, men har var rættiliga fitt av fólki, tí øll dansistøðini vóru júst latin aftur. – Eg náddi bert at venda mær hálvan vegin; tá eg fekk nevan frammaná, greiðIr Jórunn frá. Og so sortnaði fyri ungu kvinnuni. – Eg minnist ikki meira enn kensluna; eg fekk júst tá nevin rakti andlitið. Tað kendist ófatiliga hart. Akku­ rát sum at verða rakt av ein­ um bili, sigur Jórunn. Nakrar løtur seinni vakn­ aði hon aftur. Tá lá hon á veg­num; og tvey tilkomin fólk vóru komin henni til hjálp­ar. Vinmaðurin var ikki í nánd. Tað vísti seg seinni, at vinmaðurin eisini varð álopin av brotsmanninum, spark­aður í høvdið fleiri ferð­ir. Vinmaðurin tók sær til rýmingar og fór til hús, men visti ikki, at Jórunn lá afturá fyrr enn dagin eftir. Men hjálp var í nánd. Onkur ringdi eftir løgregluni, og hon setti beina kós móti Lands­sjúkrahúsinum. – Eg bløddi so illa, at eg mátti hava pentur, sigur Jórunn. Jórun fekk nevan í høgra eyga. Eygnabrúgvin varð illa meiðslað, og sjálvt eygna­lok­ ið skrædnaði. Jórunn fekk heilaskjálvta, fimm pent­ur í eygnalokið og fýra und­ ir eyganum. Og í dag fær Jórunn ikki latið høgra eyga upp. Hendan mánamorgun, Sosialurin hittir Jórunna til eitt prát, eru hon og mamma hennara Jessie ávegis av hús­um. Nú gongur leiðin til eygna­lækna fyri at fáa stað­fest júst, hvussu stórur skaðin er. – Helst skal eg seymast aftur inni í eyganum ella okk­ urt líknandi, sigur Jórunn, sum ikki er vís í hvussu stór­ ur skaðin er. Men eingin ivi er um, at hon er bangin. – Júst nú siti eg við ein­ ari kenslu av angist. Eg eri bart út bangin. Bangin fyri at fara í býin, bangin fyri at ongantíð aftur síggja við høgra eyga, og bangin fyri, at hetta fer at merkja meg í langa tíð, sigur unga kvinn­ an. Hóast Jórunn ikki náddi at bera eyga við brots­ mannin, so vóru onn­ur í nánd, sum kendist við mann­ in. Hann er nú meldaður fyri sínar gerðir. Mugu varpa ljós á óprovokeraðan harðskap Jessie Gleðisheygg legði sunnu­kvøldið út eina Face­ book viðmerking, har hon greiddi frá tí, sum dóttir hennara hevði verið fyri. Jórunn og Jessie høvdu báðar eina trongd til at greiða frá hendingini alment, tí slíkt skal ikki koma fyri í Føroyum. – Blindur harðskapurin er ikki nakað, sum vit eru von við í Føroyum. Og stendur tað til mín, so skulu vit ong­ antíð góðtaka slíkt. Tað skal sláast hart niðurá, sigur Jessie. Og í hesum er Jórunn samd. – Eg veit, at slíkt hendir í Føroyum, men vit tosa ikki um tað. Fyri at fáa tað at steðga, mugu vit rópa upp um tað og siga, at tað er ikki í lagi, sigur Jórunn. Síðani Jessie valdi at skriva um hetta á Facebook – og samstundis leggja myndir út av dóttrini, hava fleiri vent sær til hennara. Ung sum eldri standa spyrjandi um hví slíkt hendir. – Náttarlívið í Havn er vorðið ov vandamikið. Tey ungu mugu sleppa at stuttleika sær uttan ræðslu fyri óprovokeraðum harð­ skapi, sigur Jessie. Hon vísir á, at fleiri hava víst takksemi fyri teirra dirvi at siga frá. – Fleiri, sum hava upp­ livað slíkt, hava skrivað til okkum og takkað fyri at vit rópa varskó, sigur Jessie. Fyri Jórunna hevur hetta serstaka leygarkvøldið í Havn sett síni spor. Enn er ikki vist, um Jórunn fær varandi kropsligt mein av hendingini, men ivaleyst fær hon varandi sálarligt mein, óansæð hvussu víkur og vendur. – Eg kann í øllum førum siga, at eg dugi ikki at síggja meg sjálva aftur í býnum í nærmastu framtíð, sigur Jórunn Vik Gleðisheygg. Tó vóna hon og familja hennara, at teirra almenna umrøða kann viðføra, at meira ljós verður varpað á óprovokeraðan harðskap, og at hesin formur fyri harðs­kapi heldur uppat í náttarlívinum kring landið. barbara@sosialurin.fo 18 ára gamla Jórunn Vik Gleðisheygg varð álopin uttan fyri Klubbagarðin í Havn sunnunáttina. – Tað kendist sum ein bilur rendi á meg, sigur unga kvinnan, sum møguliga hevur fingið varandi mein í høgra eyga. Nú rópa hon og mamma hennara varskó. Óprovokeraði harðskapurin í náttarlívinum má halda uppat ÁLOPIN Í HAVN – KENDIST SUM EIN BILUR RENDI Á MEG HARÐSKAPUR Jórunn Vik Gleðisheygg er í dag farin til kanningar hjá eygnalækna fyri at fáa staðfest, um hon hevur fingið varandi mein í eygað