hósdagur 22. oktober 2015síða 7

Fríggjadagur 23. oktober 2015 sosialurin 122 7 – Eg havi ongan trupulleika við at tosa um tað, men eg veit ikki ordiliga, hvat eg skal siga. Tað er tað fyrsta 59 ára gamla Sanna Jacobsen sigur hetta kvøldið í Vági, tá ið prátið skal snúgva seg um ta løtuna fyri fimm árum síðani, tá ið lívið hjá Sannu steðgaði upp Eg dugi ikki at siga hann er deyður Sanna Jacobsen Barbara Holm E g dugi enn ikki at siga hann er deyður. Eg veit ikki hví, men eg haldi ikki, eg trúgvi tí enn, sigur Sanna og hyggur út á Vágs­ fjørð. Út á havið, har Finn helst end­aði sínar dagar. – Kanska er tað tað, sum heldur meg koyr­ andi. At eg altíð onkrastaðni í bak­ høvd­inum vænti at síggja hann aftur, sigur hon. 21. juli 2010. Tað varð dagurin, tá ið 53 ára gamli Finn hvarv fyri síðani ongantíð at verða sæddur aftur. Tað, sum eingin vil uppliva, hendi. Maðurin í politibúnanum vakti Sannu hendan morgunin. Tað var tíðliga. Og beinan vegin hon bar eyga við hann, floymdi ein kensla av ótta yvir hana. Men ikki um Finn. Hann var altíð tann sterki maðurin, sum kláraði alt. Hann var ikki í hennara huga­ heimi ta fyrstu løtuna. Nei, óttin snúði seg um elsta sonin Heina. – Tað fyrsta eg hugsaði var, áh nei, ikki Heini, sigur Sanna. Árið fyri hevði Heini Jacobsen, sum í dag er 32 ára gamal, verið í Afghanistan. Líka síðani hann fór úr Vági fyri at fara í kríggj, hevði Sanna stúrt. Stúrt fyri at okkurt fór at henda honum. Stúrt fyri, at ein maður í politibúna skuldi banka á dyrnar við ræðuligum tíð­indum. Og hendan morgunin stóð hann har. Ein av lokalu politist­ unum. Og hann sá grummur út. Tað minnist hon. Vit hava ongan kjans at vita hvat er hent, og eg veit, at slaturin gongur um alt møgu­ ligt annað. Men hatta er tað, sum eg og børnini halda er hent« Framhald á næstu síðu Mynd: Privat