hósdagur 12. november 2015síða 22

Fríggjadagur 13. november 2015 sosialurin 131 22 Matgerð Lat eina polkapitsa leiða teg inn í vikuskiftið – Um at nýta mat at flyta teg úr einum stað í annað Tjóðhild Patursson E in av mínum síðstu døgum í Nólsoy, áðrenn vit fóru til Svøríkis, prátaði eg við eina konu í handlinum. Hon keypti frystipitsa, og eg helt ikki heilt, at tað líktist henni. Ja, eg havi heilt víst nógvar for­ dóm­ar um matvanarnar hjá fólki, og ofta havi eg rætt og dugi at gita, hvat fólk eta. Eg átti at sloppið at verið við í eini sjónvarpssending, sum æt: Hygg í kuldaskápið, og sig mær hvør býr her. Konan sá, at eg hugdi og segði: Ja HVØNN fríggjadag enda vit arbeiðsvikuna við pitsa, kola og Disney Show. Eg merkti, hvussu handan kenlsan av øvund vaknaði í kroppinum. Tað var ikki pitsa eg øvundaði, ikki kolain og heldur ikki Disney Show; nei eg øvundaði strukturin. Eg øvundaði tí sum eg í mínum høvdi skilti sum eitt slag av sermoni. Ein sermoni sum skilti gerandisdagin frá vikuskiftinum. Okkara fríggjakvøld eru vanliga merkt av teimum tilvildum, sum raka okkum júst tað fríggjakvøldið. Eg merki ikki vikuskiftið koma, og eg merki tað ikki fara. TÍ øvundaði eg hennara frystipitsa-fríggjakvølds- sermoni. Eg setti mær fyri, at tá ið vit komu til Svøríkis, skuldi eg skapa mær nakrar sermoniir; nakrar markeringar, sum skilja eitt brot úr lívinum frá hinum. Brúka matin til at flyta meg úr einum stað í annað, úr gerandisdegnum og inn í vikuskiftið. Og mín sann, eg helt orð (næstan). Hvørt leygarkvøld bjóða vit nú vinfólki her í Lund til pitsa. Onkuntíð heimabakað og onkuntíð keypt. Eg veit ikki, hví tað endaði við at vera leygarkvøld? Tann avgerðin varð helst tikin, áðrenn eg heilt skilti, hvat sermoniin handlaði um. Eg má fara at broyta tað til fríggja­ kvøld. Ja, tað er hervið broytt. So verð­ ur leygardagurin ikki avskorin við pitsa­baking, men kann heldur dansa free­style við tilvildini, júst soleiðis sum honum dámar tað. Men hvat so við sunnudegnum? Hvussu endar man vikuskiftið? Huff, eg havi nógv at læra við hesum sermoniunum. Eg má fara at finna mær eina sunnudagssermoni. Okkurt sum kann senda meg út aftur í ger­ and­is­dagin. Ikki tí at tað er trupult at koma í gongd aftur við arbeiðið, men held­ur tí at eg havi lyndið til at byrja áðr­enn vikuskiftið heilt er av.