týsdagur 17. november 2015síða 16

Mikudagur 18. november 2015 · Nr. 133 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 meldurin Sosiala hjartað bankar hart í vinstru síðuni Rættindini og korini hjá teimum veikastu hava hægstu raðfesting hjá Sonju Jógvansdóttir, sum í september var vald á ting Árni Gregersen Hon er 38 ára gomul og er nývald á ting. Sonja Jógvansdóttir still­ aði upp til løgtingsvalið og fekk heilar 1021 atkvøður. Tey, sum valdu Sonju Jógvansdóttir vita væl, at hon í sínum politikki liggur í vinstru síðu og raðfestir korini hjá teimum veikastu ómeta­liga høgt. – Eg eri blóðreyð og liggi heilt úti á vinstraveinginum. Tað standi eg við. Eg havi ein politkk, sum hevur til enda­máls at betra korini hjá teim­um veikastu, so tað rað­ festi eg ómetaliga høgt, sigur Sonja Jógvansdóttir. Gjøgnum sítt dagliga arbeiði, sum samskipari hjá Sam­tak, hevur sam­felags­ frøð­ing­urin gjøgnum níggju ár sæð skuggasíðurnar í sam­ felag­num. Hon hevur sæð korini hjá teimum veikastu og hon hevur sæð, at nógvar av teim­um skipanum við hava, als ikki virka, men sleppa teim­um veikastu uppá fjall. Hennara vitan sigur henni, at tað ofta eru tey, sum hava minstu orkuna, sum koma illa fyri í teimum skipan­um, sum annars upp­ runa­liga eru gjørdar til at lofta teimum veiku. – Eg haldi ikki ein kann lasta starvsfólkum fyri, at tað ofta endar skeivt, men meira teimum skipanum, sum gjøgnum árini hava verið fyri so ógvusligum spar­ing­um, at tær ikki longur virka eftir ætlan, sigur Sonja Jógvans­dóttir. Ov smáar upphæddir Sonja Jógvansdóttir hevur arbeitt fyri Samtak í níggju ár. Hesi árini hevur hon mang­an sæð fólk koma illa fyri av ymiskum orsøkum. Næstan líka so ofta hevur hon sæð, at hesi fólk ikki fáa ta hjálp, sum tey eiga at hava rætt til. Tey renna seg fast í skip­ an­um, men ofta er tað eisini so, at tær upphæddir fólk eiga rætt til eru so smáar, at tær muna alt ov lítið. – Hetta kunnu vit ikki leggja starvsfólkunum í sosialu skipaninum til last. Her er tað politiska skipanin, sum svíkur, tí peningurin verð­ur ikki settur av í nóg stór­um upphæddum, sigur hon. Í sínum dagliga yrki fyri Santak hevur hon sæð nógv­ ar lagnur, sum koma illa fyri. Fakfeløgini royna at hjálpa, men ofta er gjøgnum­ skygni í skipanunum ov ringt. Hon leggur afturat, at tað eisini eru aðrir stovnar sum royna at hjálpa, men at tað ofta ikki røkkur á mál. – Vit síggja eina skugga­ síðu av samfelagnum, har fólk sum eru rakt av sjúku ella øðrum ikki fáa hjálp at fóta sær aftur. Tey, sum veik­ ast eru, verða ofta slept uppá fjall, sigur Sonja Jógvans­ dóttir. Hon heldur, at tað ofta er so, at tey sum framman­ undan eru sterk og hava orku, fáa hjálpina, meðan tað gong­ur meira striltið hjá teim­um veiku at fáa sama stuðul. – Ofta hava fólk, sum eru rakt av sjúku og øðrum, ikki menniskjasligt yvirskot at berja seg ígjøgnum skipanir­ nar, sigur hon. Tænastulóg Sonja Jógvansdóttir heldur, at tað eigur at vera soleiðis, at vit hava eina sosiala tæn­ astu­lóg við klárum gjøgnum­ skygni. Ein lóg, sum tryggjar sosialu rættindini í samfelag­ num, so tú til dømis veitst, hvørja hjálp tú hevur rætt til, kemur tú illa fyri. – Tað er ein trygd í sær sjálvum tá ið tú veitst, hvørji rætt­indi tú hevur, verður tú raktur av sjúku ella øðrum. Tað gevur ein tryggleika og skapar vón, sigur Sonja Jógvans­dóttir. Hon vísir á, at nú noyðist tú ofta at berjast, sjálvt um tú veitst at tú hevur nøkur rætt­indi. – Mangan eru tað tey, sum eru illa fyri, sum stríðast mest og royna at taka ábyrgd­ina, sjálvt um tey ikki altíð megna tað. Tað er í teim­ um førum, at samfelagið skal taka sína ábyrgd, sigur hon. Privat og alment Í dag heldur Sonja Jógvans­ dóttir, at privata vinnulívið ofta er betri at átaka sær sosialar ábyrgdir enn tað al­ menna. – Mongu sparingarnar eru helst ein orsøk til hetta, men tað er eisini ein spurn­ing­ur um hugburð. Hvat kann ein gera og hvat eigur ein at gera fyri at liva upp til sam­felags­ ligu sosialu ábyrgd­ina, sigur hon. Tá ið Sonja Jógvansdóttir í summar valdi at stilla upp fyri Javnaðarflokkin, so setti hon sær sum mál at virka fyri nøkrum rættindum í sam­felagnum. Talan er bæði um sosial rættindir, men so sanniliga eisini um nøkur borgarlig rættindir. – Og tað ætli eg mær fram­vegis at arbeiða fyri. Eg havi ikki lagt mína polit­isku lívsleið soleiðis til rættis, at eg skal gerast livi­breyðs­ politikk­ari. Eg havi setti mær fyri at røkka nøkur mál, sum fara at bøta um sosialu rætt­ indini og borgarligu rættindi, sigur hon. Visjónin Sonja Jógvansdóttir hevur eina visjón fyri hetta sam­ felagið. Hon dugir at síggja inn í hitt lovaða landið, har nógv er munandi betri enn tað er í dag. – Í nógvum førum snýr tað seg um at taka avgerðir. Av­gerð­ir, sum broyta støð­ una frá tí, sum hon er í dag, til betri rættindir og betri gjøgnumskygni, sigur hon. Sum nývald tingkvinna kennir hon seg hava fingið eina stóra ábyrgd. – Eg haldi tað er ein tung ábyrgd, sum hvílir á okkum, sum eru vald á ting. Ein ábyrgd, sum vit eiga at taka í størsta álvara. Vit eru tey út­ valdu, sum skulu tæna sam­ felagnum. Politikkarar eiga at duga at hugsa í mannalagnumm heldur enn í bara skipanum og tølum. – Tað er umráðandi hjá okkum alla tíðina at hava í huga, at vit eru vald at stýra einum samfelag – ikki einari fyritøku. Tað er hvørt sítt, sigur Sonja Jógvansdóttir. Sum hon sjálv hevur nevnt, so er hon blóðreyð og hoyrir til á ytsta vinstra veing­inum. Tí er tað nærum sjálvsagt at hon sigur, at hon virkar fyri, at virðini í sam­ felag­num verða býtt øðrvísi enn í dag. Hon hevur eisini í privata lívið sínum tikið lut í hjálpar­ arbeiðnum hjá felags­skap­ inum »Í menn­iskjum Góður Tokki.« – Tað innlit, sum eg havi fingið tann vegin, umframt í mínum dagliga yrki fyri Sam­ tak, ger, at eg fari at berjast fyri, at virðini í samfelagnum verða javnari býtt, enn tey verða í dag, sigur Sonja Jógvans­dóttir. arnig@sosialurin.fo Sonja Jógvansdóttir Her er tað politiska skipanin, sum svíkur, tí peningurin verð­ur ikki settur av í nóg stór­um upphæddum