hósdagur 17. desember 2015síða 6

FRÍGGJADAGUR 18. DESEMBER 2015 SOSIALURIN 146 6 BARBARA HOLM T að er mikudagur, og tríggir mans, ein fyrrverandi kring­varpsstjóri, ein fyrr­ ver­andi sjónvarps­stjóri og ein fyrrverandi formaður í út­varps- og sjónvarpsnevndini vitja í Miðla­ hús­inum, nú teir eru bidnir at siga sína hugsan um Public Service, um miðlar og trúvirði og um týdningin av Kringvarpinum í okkara samfelag í dag. Tíðirnar eru broyttar, eingin ivi um tað, síðani hesir tríggir sótu við borðendan í útvarpinum og sjón­varp­ inum. »Einki var óført fyrr, tá ið eld­sál­ir­ nar stóðu handan tíðinda­flutningin í kring­varpinum«, siga teir allir á hvør sín hátt. Og spurdir um júst hvussu teir minnast hesa byrjunartíð hjá før­ oyska tjóðarútvarpinum og sjón­varp­ inum, leita teir fegnir aftur á gamla slóð. – Tað vóru eingi krøv sett miðl­ unum fyrr og altíð varð framleitt yvir evni, tí drívkraftin bæði í útvarpinum og sjónvarpinum var øgilig, greiður Jógvan Jespersen frá. Tann tiltikni pionerandin, sum teir allir minnast við gleði aftur á, stýrdi biksini fyrr, men góðskan var kanska ikki altíð tann allarbesta. – Eg minnist, at eg gjørdi eitt innslag til sjónvarpið einaferð, har eg skuldi lýsa eitt hvørt um arbeiði á flakavirki. Eg gjørdi eitt 6 minuttir langt innslag við myndum av akkurát, hvussu fiskurin ferðast frá A til B á flakavirkinum. Tað hevði avgjørt ikki hent í dag, sigur Árni Gregersen. – Júst so. Tað var nýtt og spenn­ andi, og bara tað at síggja myndir úr Føroyum í sjónvarpinum var nakað heilt serligt. Man var tó kanska ikki altíð greiður yvir hvat gott sjónvarp var, leggur Hans aftrat. – Tað er ótrúligt at síggja tøkniligu møguleikarnir í dag. Fyrr var ein far­ telefon á stødd við eitt hálvt kuffert, og upptøkuútgerðin vigaði kanska 80 kilo. Í dag er alt bara lítil tól, sum passa í ein jakkalumma, sigur Jógvan Jespersen. Í dag er nevniliga øðrvísi – ikki bara á tí tøkniliga frontinum, men eis­ini tá ið umræður vitanina um fakið, krøvini til tilfarið, sum verður fram­leitt, og eirindaleysa kappingina mill­um tøkniligu frambrotini og stóru miðlarnar. Teir tríggir flyta seg frá minnunum um eina farna tíð, og tríva í tey meira aktuellu viðurskiftini, sum dagsins Kring­varp ferðast í. Insinuera uttan prógv Seinastu árini hava verið nakrar heldur øðrvísi sendingar í sjón­varp­ inum enn tað, vit eru von at síggja. Eitt nú sendingarnar um tollmálið, send­ingarnar um fiskivinnuna og sendingarnar um CIP málið. Og fyrst av øllum er tað at siga, at hetta er kærkomið. – Tað er týðiligt, at Kringvarpið royndir at fara meira í dýpdina við ávís­um málum, og tað er at fegnast um, sigur Hans Jørgensen. Við slíkum sendingum fylgir tó tann fortreyt, at nýtir tú nógva orku upp á eitt mál, so eru mong onnur, sum ikki fáa nóg nógva viðgerð. – Tað er eyðsæð, at tað altíð er av­ markað, hvat ein public service stovn­ ur í Føroyum kann gera. Og tá tú gert eina sending um til dømis tollmálið, so eru fleiri onnur viðurskifti, sum tú forsømir. Og spurningurin er tí, hvussu væl eydnað tað er, at summi mál fylla so nógv, sigur Jógvan Jespersen. Hann vísir á, at í gomlum døgum varð roynt at koma so nógv runt sum gjørligt. – Vit høvdu nakrar fastar rað­ fest­ingar, sum til dømis orðaskifti, aktuelt, barnasendingar og mentan, men vit royndu eisini at hava ein lista yvir, hvat vit skuldu kanna, um enn alt ikki varð gjørt sama ár, sigur hann. Kringvarpið ov lítið sjálvkritiskt Taka vit so eitt dømi, sum elvdi til rættarmál og mikið alment kjak – toll­ málið – ja, so er eru menninir samdir um, at Kringvarpið er ov lítið sjálv­ kritiskt. – Eg minnist í ein av sendingunum um fiskivinnuna, at tað varð sagt, at sonurin hjá Jacob Vestergaard sigldi við Finni Fríða – uttan nakað grundar­lag fyri at vísa á, at hetta hevði nakað sum helst við korruptión ella við landsstýrismannin at gera, sigur Jógvan Jespersen. – Mangan tykist sum, at tað, sum vit onnur slatra um við eitt borð, verður borðreitt við sum tíðindi uttan nak­að belegg. Í veruleikanum er tað slatur, leggur Árni Gregersen aftrat. – Og í somu sending segði ein bú­skaparfrøðingur, at fiskivinnan er innballað í korruptión, og aftur insinu­erar Kringvarpið okkurt, sum tey ikki prógvaðu, sigur Jógvan Jespersen. – Eitt annað dømi úr somu sending vóru upptøkurnar. Summir av per­ són­unum vóru filmaðir í myrkri, og alt skuldi byggja uppundir, at teir gjørdu okkurt skeivt, sigur Árni, og Jógvan leggur aftrat. – Og Vestergaard var filmaður so­leiðis at hyggjarin skuldi fáa eina negativa fatan av honum, og tað gav eina fatan av, at hann var korruptur ella at illgruni var um hans­ara reiðiligheit. Listafólk vóru glað fyri, at nú var filmslist aftur í sending­ unum, men Kringvarpið skapti eina ósympat­iska mynd av manninum bert við myndunum, og tað er ikki rætt, sigur hann. – Hatta er ein trupulleiki í Kring­ varp­inum og í øðrum public service stovnum við. At sendingarnar til tíðir eru á eggini til at vera ov tendensiøsar. SAMRØÐA TRÚVIRÐIÐ ER OV VEIKT Fyrrverandi oddamenn í Kringvarpinum Eg haldi, at teir skuldu havt loyst tær avbjóð­ingar, sum sjón­varpið hevði, tí man hevði ongan­tíð tikið støðu til, hvat endamálið við sjón­varpinum var« Jógvan Jespersen Kringvarpið hevur einki annað at selja enn sítt trúvirði. Og tá ið avleiðingar ikki verða tiknar eftir ein dóm í Føroya Rætti, so er man ov lítið tilvitaður um týdningin av sínum trúvirði. Tað halda Jógvan Jespersen, Hans Jørgensen og Árni Gregersen, sum allir tríggir hava staðið í oddinum í Kringvarpinum SAVNSMYND