mánadagur 21. desember 2015síða 40

VIKA 52 • 21. DESEMBER 2015 16 MIÐLAHÚSIÐ ÓKEYPIS LÝSINGARBLAÐ MYNDASAVNIÐ Jansy Simonsen SJÓRIN HESA VIKUNA STJÓRIN Vilmund Jacobsen T að eru stívliga trý ár síðan, at Jansy Simonsen yvirtók tógv­ handlinum Igloo í Sverrisgøtu 19 í Havn. Umframt at yvirtaka sjálvan hand- il­in, yvirtók hon eisini húsini, har hand­ ilin hevur húsast seinastu árini. Igloo er eftirhondini gamalt hand­ ils­navn í høvuðsstaðnum, og tað var upprunaliga George Thorsteinsson, sum byrjaði virksemið fyri nógvum árum síðan. Hóast gamla handilsnavnið, hevur Jansy valt at geva handlinum egið navn, og hetta hevur eisini verið ein tanki heilt síðan byrjan. – Nú eg havi rikið handilsvirksemið undir navninum Igloo í trý ár, helt eg, at tíðin var komin til eisini at gera navnið til mítt egna. Herfyri varð navnið Igloo tí skift út við Tógv­húsið, sum eg haldi er eitt fitt og hósk­andi navn til virksemi, sigur Jansy Simon­sen.   Hug at royna okkurt nýtt Men, hvør er so søgan aftan fyri yvirtøkuna av tógvhandlinum? – Í januar í 2012 fóru vit – øll familj­an – til Asia at ferðast. Vit byrj­ aðu í Singapore, fóru upp ígjøgnum Malaysia, til Thailands og Borneo- oyggjarnar. Seinastu seks vikurnar av ferðini, sum tilsamans vardi í fýra mán­aðir, ferðaðust vit í Spania. Í hes­ um tíðarskeiði fekk eg farloyvi úr starv­inum, eg hevði á byggideildini hjá Tórshavnar kommunu. Tá far­ loyvis­tíðin var úti, byrjaði eg aftur hjá kommununi. Hóast eg hevði ógvuliga góðar starvsfelagar, kom eg skjótt eftir, at eg kundi hugsað mær at roynt okkurt nýtt og øðrvísi. Jansy sigur, at á veg heim av ar­ beiðs­plássinum gekk hon ofta fram við Igloo í Sverrisgøtu, og onkuntíð streyf­aði tankin, at hon kanska kundi hugsað sær at havt ein slíkan handil. – Mær hevur altíð dámt væl at bund­ið, og sama var við bæði mammu míni og ommu míni. Ein dagin sigur Jansy við mannin, at hon kundi hugsað sær okkurt annað at gera. – Tá spyr maður mín, um eg hevði hugsað um nakað ávíst. Um hetta mundið hevði Igloo staðið til sølu. Eg nevndi hetta fyri manninum og helt fyri, at vit kanska skuldu keypt hetta handilsvirksemið. Tá helt maðurin fyri, at hetta nú var løgið. Hann og eigarin høvdu í sínari tíð verið starvsfelagar, og í vikuni fyri høvdu teir av tilvild møtt hvørjum øðrum og vóru kom­nir í prát. Prátið kom eisini yvir á tógv­ handilin, og um vit ikki høvdu hug at keypa. Jansy vísir á, at tey í fyrstu atløgu løgdu einki boð inn, og handilin stóð framhaldandi til sølu í eina tíð aftrat. – Ein dagin spyr maðurin, um eg ikki ætli mær at taka eina avgerð, og eg helt fyri, at eg helst fór at angra tað, um vit ikki løgdu eitt boð inn. Hetta kvøldið ringdu vit til eigaran, og dag­in eftir varð boðið hjá okkum góð­tikið. Eg haldi, at eg gjørdist eitt sindur sjokkerað, tá eg stóð við møgu­ leikanum, tí eg hevði ongantíð áður havt við nakran handil at gera, tó at eg altíð havi tímað væl at bundið.   Handilin er dagførdur Jansy Simonsen sigur, at heilt síðan hon yvirtók handilsvirksemið og húsini í Sverris­gøtu, hevur verið arbeitt við at umvæla og dagføra húsini, soleiðis at tey í dag eru í besta standi. – Foreldur míni hevur hjálpt mær nógv.  Pápi mín hevur gjørt alt hond­ verks­arbeiðið og mamma mín hevur tapeserað og málað. Pápi er maskin­ meistari, men hevur altíð verið góður til hendurnar. Tað eri eg, sum havi runnið niðan til Balslev, og so er tað hann, ið hevur smíðað og hevur gjørt eitt velduga stórt arbeiði, ið eg eri honum sera takksom fyri. Hon vísir á, at inngongdin til hand­ ils­hølini er flutt út í hornið á bygn­ing­ inum, og øll vindeygni bæði í hand­ ils­hølunum og í ovaru hæddini eru skift. Sama er við gólvunum í báðum hæddunum. Í ovaru hæddini stóðu bara sperrurnar eftir. Her vóru fleiri rúm, og her er alt gjørt av nýggjum, um­framt at her er bygd ein góð terassa – við útgongd av loftinum. – Nú vantar mær ikki so nógv í, at tógvhandilin er endaliga dagførdur. Jansy sigur, at tað einasta, sum er gjørt av øðrum enn pápanum, er teldu­kervið og nýggjar el-bindingar. Fak­fólk hava eisini sett upp eina hita­ pumpu í húsunum, men eisini her hjálpti pápi hennara til.   Hava ongantíð angrað Hóast hon ongar handilsligar royndir hevði, tá hon fyri trimum árum síðan tók yvir tógvhandilin, hevur Jansy ongan­tíð angrað avgerðina. – Tá eg byrjaði, var yngsti sonur okkara júst fyltur fýra ár, og handilin fór við nógvari tíð. At hava sítt egna virki krevur, at tú leggur meira enn ein vanligan arbeiðsdag í tað.  Eg eri í sving frá tíðliga á morgni til seint á kvøldi – ja, oftast seks dagar um vik­ una og onkuntíð fer sunnudagurin við. Hon sigur, at nú er arbeiðið betri skipað, og hon hevur eina dugnaliga kvinnu, Elisabeth í Gong, at hjálpa sær. – Tá eg yvirtók handilin, settu vit okkum nøkur mál, og tey hava vit higartil rokkið. Jú, eg haldi, at hetta er rættiliga spennandi, og eg gleði meg til tíðina, sum liggur fyri framman, sigur Jansy Simonsen. Navn: Jansy Simonsen Starv: Eigari av Tógvhúsinum – Eg haldi, at eg gjørdist eitt sindur sjokkerað, tá eg stóð við møguleikanum at yvirtaka handilin, tí eg hevði ongantíð áður fingist við slíkt virksemi, tó at eg altíð havi tímað væl hondarbeiði, sigur Jansy Simonsen, sum eigur og rekur Tógvhúsið, fyrrverandi Igloo Hóast hon ongar handilsligar royndir hevði, tá hon yvirtók tógvhandilin, hevur Jansy Simonsen ongantíð angrað avgerðina Mynd: Vilmund Jacobsen Hevði ongar royndir í handils­vinnu