týsdagur 22. desember 2015síða 46
‹ fyrra síða allar 88 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Jólini 2015
14
BLAÐIÐ
SAMRØÐA
Jóannes Hansen
joannes@sosialurin.fo
Tvey tey seinastu árini hevur tað verið
skipað fyri kjøtkapping á Hotel Før
oyum. Málið hevur verið at finna fram
til, hvør eigur besta turkaða kjøtið.
Tað valdast um smakk, útsjónd, lit,
fiti og okkurt annað eisini. Tað er sum
við víninum. Tað valdast um árgang,
hvaðani tað kemur, dygdina í drúun
um, prosessina fram ímóti endaliga
produktinum og so víðari og víðari.
Fyrstu kappingina vann ein eiðis
maður. Hann eitur Jan Thomsen. Hann
er óðalsmaður og tað við lít. Nógvu tey
síðstu árini hevur hann so við og við
keypt jørð, og nú eigur hann fimm
merkur í fýra hagapørtum – Fyri
norðan, Fyri norðan Vál, í Miðhaga
og so eisini við Gjógv, har hann var
einalærari, inntil bygdaráðið í Sunda
kommunu fyri nøkrum árum síðani
samtykti at niðurleggja skúlan við
Gjógv, og at bæði børnini og lærarin
skuldu flytast í Norðskála-Oyra skúla.
Har er 52 ára gamli eiðismaðurin
framvegis lærari.
Hann røktar Fyri norðan og Norðan
Vál, og kjøtið, sum vann kappingina í
fjør, var úr ervaseyði á markinum mill
um tvey tey hægstu fjøllini í landinum
– Gráfelli og Slættaratind.
Tá ið tað verður lagt aftrat, at Jan
Thomsen skjýtur harur, veiðir síl og
um sumrarnar er ferðaleiðari niðan
á Slættaratind og Kollin og norður á
Dal, so kemur tað ikki óvart á, tá ið
tað verður sagt, at so nógv tann størsta
partin av tíðini, tá ið hann ikki kennir
børnunum longri suðuri í Sundalag
num, er Jan í fjósinum niðri við Vatnið,
sum liggur í haganum Fyri norðan ella
úti í náttúruni.
Í einari Tórður á túri sending í
útvarpinum hjá Kringvarpi Føroya
einaferð síðsta vár, var Jan Thomsen
at hoyra, og tá hoyrdist, at hann veit
nógv at siga um heimbygdina.
At vera óðalsmaður og at hava fimm
merkur í fýra hagapørtum er ein lívs
formur. Tað er ikki klokkan, sum ger av,
hvussu nógv tíð verður brúkt til henda
partin av arbeiðnum, men tað er, tá ið
uppgávurnar eru fingnar frá hondini,
at tað ber til at hugsa um annað. Tað
mest sum sigur seg sjálvt, at hjá allari
familjuni snýr tað seg um kríatúrini, at
røkta, slakta og tað, sum annars hongur
uppi við.
Í heyst skipaði Eiðis kommuna fyri
orðaskifti um landbúnaðin og fram
tíðina, og tá var óðalsbóndin úti á Bø
á Eiði við. Saman við soninum tekur
hann sær av flettingini. Krov, avroð,
garnatálg og annar innvølur fer víða
í landinum.
Á Eiði verður seyðurin, sum so
manga aðra staðni í landinum, røkt
aður í felag. Hvussu nógv verður tikið
valdast um, hvussu árið roynist, men
hjá Jan Thomsen liggur tað ofta oman
fyri hundrað.
Gæsnar
Umframt seyðin og fjallgongdina so
snýr fenaðurin seg eisini um gæsnar.
– Nú eru tað fleiri ár síðani, at eg
fór undir gásahald, og tað hevur vund
ið støðugt upp á seg. Seinnapartin
av sumrinum og út á heysti ganga
gæsnar á stórum víddum innangarðs
og eisini Norðan Á. Tá ið slaktið er
av, eru gæsnar tað næsta, samstundis
sum brundarnir skulu fáast út. Gæsnar
verða tiknar og slaktaðar so við og við,
og sjálvandi hevur tað týdning at fáa
hetta frá hondini eitt sindur fyri jól,
tí talan er um jóladøgurða, sigur Jan
Thomsen.
Bæði, tá ið tað ræður um seyð og
gæs, eru kundarnir kring stóran part
av landinum. Summir kundar fara
norður til Eiðis eftir krovi og gás, og
Jan ferðast eisini suður í høvuðsstaðin,
út á Skálafjørðin og til aðrar bygdir í
Eysturoy og aðra staðni við fyri at
avlevera jóladøgurðarnar.
Eru tað somu kundarnir, sum á
hvørjum ári keypa gás frá tær?
– Stóri helmingurin eru fastir kund
ar, og restin skiftir eitt sindur.
Hvussu er áhugin fyri at keypa føro
yska gás til døgurða á jólum?
– Hann er stórur og so spakuliga
vaksandi.
Vit ynskja Jan og hansara eini gleði
lig jól.
– Takk og á sama hátt ynskja vit
tykkum í Miðlahúsinum og øllum før
oyingum.
FYRRVERANDI EINALÆRARIN VIÐ GJÓGV, SUM ER ÓÐALSBÓNDI Á
EIÐI, HEVUR SELT HUNDRAÐ GÆS Í ÁR, UMFRAMT AT HANN HEVUR
NÓGVAR FASTAR KUNDAR, IÐ KEYPA SEYÐ FRÁ HONUM
JAN SYRGIR FYRI
JÓLADØGURÐANUM
- Nú eru tað fleiri ár síðani, at eg fór undir gásahald, og tað
hevur vundið støðugt upp á seg, sigur Jan Thomsen
Áhugin at keypa føroyskar gæs er stórur og støðugt vaksandi