hósdagur 7. januar 2016síða 8

FRÍGGJADAGUR 8. JANUAR 2016 SOSIALURIN 3 8 PERSÓNSSØGA Og tí var torført at fara undir eina ætlan, sum bert hevði til endamáls at hjálpa Ann sjálvari. – Eg fekk mangan ringa samvitsku í byrjanini. Eg hugsaði, at hetta var nakað eg bert gjørdi fyri meg. Er tað lov?, spyr Ann. Ann gjørdi sær nógvar tankar um hesa kenslu, og kom fram til, at neyðugt var at gera okkurt, sum kanska kendist á markinum til egoistiskt. – Eg kom fram til, at fyri at vera nakað fyri onnur, so mátti eg eisini vera nakað fyri meg sjálva, og tað kann eg so bara nikka játtandi til nú, 35 kilo seinni, sigur Ann. Hon setti sær tó tíðliga fyri, at hóast tað kendist egoistiskt, so var neyðugt, at ongantíð lata venj­ing­ina ávirka børnini. Tí ein tími í venjingar­ hølunum kann merkja ein tíma minni saman við børnunum. – Eg setti mær fyri at venja um morgunin, júst sum børnini fóru í skúla, og tað geri eg enn, sigur Ann. At byrja við var ætlanin at venja tríggjar ferðir um vikuna, men sum vera man fekk Ann blóð uppá tonn­ ina, so størsti parturin av 2015 fór við at venja fimm ferðir um vikuna. Eg misti tamarhaldið Nú Ann skal líta aftur á 2015 og ger­ andis­dagin við teimum eyka 35 kilo­ unum, rennur henni til hugs tað innaru fatan hon hevði av sær sjálv­ ari. – Eg kendi tað sum, at eg hevði mist tamarhaldið á mær sjálvari. Og tað var ein ræðulig kensla at sita við. Tí av natúru eri eg ein so­ kall­aður »kontrolfreak«, og at missa tamarhaldið á mær sjálvari má sigast at vera eitt niðurlag av teimum heilt stóru, sigur Ann. Eins og nógv onnur kendi Ann tað sum, at sera nógv fokus var á kropsideali, og miðlar av øllum slag vísa myndir av, hvussu ein kvinna eigur at síggja út. Men tað var lagt burturi frá tí, sum Ann sá í spegil­ inum. – Tær niðurstøður, sum verða gjørdar um fólk, ið viga ov nógv, eru mangan ógvuliga ósympatiskar. Fólk halda, at yvirvektig eru dovin, ófantalig, at tey ikki megna gerandis­ dagin og so framvegis, sigur Ann. At viðurkenna, at tamarhaldið á egnum kroppi var farið, var torført men neyðugt, heldur Ann. – Tað sigur seg sjálvt, at tað tyngir at viga so nógv. Um eg hugsi aftur á tíðina, so minnist eg eisini, at eg var sera sjálvkritisk, og hevði tí trupult við at stilla meg fram í mínum starvi. Eg kendi tað sum, at eg helt aftur, og ikki fyrr enn nú síggi eg, hvussu nógv eg í veruleikanum helt meg aftur, sigur Ann. Og tá ið umræður lívið sum prest­ ur, so var tað ikki einans í løtum, tá ið Ann skuldi halda fyrilestrar uttanfyri kirkjutíð ella líknandi, at vektin ávirkaði starvið. – Vektin og sjálvsfatanin tá ávirk­ aði eisini mína trúgv. Tí hvør fyrimynd eri eg, um eg einki tamarhald havi á mær sjálvari. Tað hugsaði eg mangan um, sigur Ann. – Í skriftstaðið stendur eisini, at vit eru tempul hjá heilaga andanum. »Hvat tempul er tað eg bjóði heilaga andanum«, spurdi eg mangan meg sjálva um, minnist Ann aftur á. Tað vóru hesir og aðrir tankar við, sum saman við gávubrævinum til klænkiskeið løgdu lunnar undir eina nýggja byrjan í januar í fjør. Og hóast nøgdsemi er stórt í dag, so vóru løtur í tilgongdini, sum vóru harðari enn aðrar. Kendi meg ófólkaliga At størsta avbjóðingin í at klænka seg liggur millum oyruni, fekk Ann av álvara innlit í, tá ið hon skuldi leggja mat­vanarnar um í januar í fjør. Hugnaløturnar við drekkamunni blivu av álvara broyttar. Og tað í sær sjálvum viðførdi eina uppgerð við, hvat tað er at hugna sær. – Eg varnaðist hvussu nógvar kensl­ur eru knýttar at mati. Til dømis minn­ist eg sum smágenta, at tá vit hugnaðu okkum heima, so ótu vit okkurt afturvið einum drekkamunni. Og sum vaksin havi eg altíð roynt at hugna og hjúkla um tey rundanum meg, og tí var torført at skera niður uppá matin og teir hugnaligu drekka­ munnarnir, sigur Ann. Hon varð noydd at gera upp við ymiskar kenslur og mynstur í ger­ andis­degnum, og tað ávirkaði alla fam­iljuna. – Tað er eingin ivi um, at tá ið ein í einari familju ferð undir slíka lívstílsbroyting, so ávirkar tað alla familjuna. Og soleiðis var eisini hjá okkum, sigur Ann. Í byrjanini var tað trupult at nokta fyri tí søta – eisini orsaka av børn­ unum. Men eftir stutta tíð gjørdist sólar­klárt fyri Ann, at heilsu­góði mat­urin ikki viðførdi ein sakn eftir tí gamla – heldur tvørturí­móti. – Eg mátti spyrja meg sjálva, um vit ikki høvdu uppiborið betur. Uppiborið ein heilsugóðan lívsstíl. Og eg ásannaði hvussu nógv sunn­ur matur og venjing geva tær í ger­andis­ degnum, sigur Ann. Nógvir tankar fóru ígjøgnum høvdið á Ann og familjuni hesa tíðina, men stuðulin sveik ongantíð. – Og eg datt ongantíð úti við matinum, sigur Ann errin hendan góðveðursdag í Vágsbotni. Hvørja ferð kakurnar vóru á borðinum til føð­ingar­dagar ella høgtíðir, so hugs­ aði Ann um kensluna, sum ivaleyst koma aftaná njótilsi, um hon fekk sær køkustykki. Og hon megnaði at halda aftur. Seinastu tíðina hevur hon tó loyvt sær sjálvari at njóta nakað av tí søta í ymiskum samanhangum, men tað hevur ikki viðført eitt afturfall í vekt ella lívsstíli. Nýtt ár – nýtt nýggjárslyfti Hesa fyrstu vikuna í januar 2016 er Ann errin. Errin av, at hon megnaði at halda sítt nýggjárslyfti fyri 2015. Og errin av, at hon og familja hennara í dag liva munandi heilsubetri, enn fyri bert góðum ári síðani. Og munurin er øgiligur. – Eg hugsaði um tað í november, tá ið eg og maðurin vóru okkara árligu ferð uttanlands. Vanliga plagi eg at ger­ast troytt beinan vegin og fáa ilt í føturnar. Hesaferð kláraði eg at ganga oman og niðan uttan nakrar trupul­ leikar, sigur Ann fegin. Eisini í gerandisdegnum er støðan munandi batna. – Eg kundi runnið í fleiri dagar, tí eg gerist ikki troytt longur. Og eg merki ein greiðan mentalan mun. Eg hugsi kláraði enn áðrenn og eg orki betur mentalt. Og í dag havi eg ongan trupul­leika við at stilla meg fram í ymisk­um samanhangum, sigur Ann. Hvat er so nýggjárslyftið hjá prest­ inum hesaferð? – Um nakrar mánaðir vil eg fegin viga 10 kilo minni. Megni eg tað, so eri eg komin niður á tað vekt, sum er hóskandi til mín, sigur Ann áðrenn hon aftur ferð til verka. BARBARA@SOSIALURIN.FO »Eg fekk eitt gávukort til Faroe Fitness til eitt klænki­skeið, sum skuldi byrja 13. januar. Tað fekk eg frá pápa, og beinan vegin fór eg at fyrireika meg mentalt uppá at leggja lívsstílin um« Ann Dahl Hansen, prestur, er errin av, at hon megnaði at halda sítt nýggjárslyfti fyri 2015 – Tað er eingin ivi um, at tá ið ein í einari familju ferð undir slíka lívstílsbroyting, so ávirkar tað alla familjuna, sigur Ann Dahl Hansen, prestur Á brúðardegnum hjá Onnu og manninum MYNDIR: PRIVAT MYND: ÁLVUR HARALDSEN