mánadagur 25. januar 2016síða 4
‹ fyrra síða allar 47 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Mánadagur 25. januar 2016 · Nr. 10
4
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
ELDRAØKIÐ
FLEIRI HENDUR Í
Normering við lóg, rættvísari fíggjarleist umframt
trivnaðar- og nøgdsemiskanningar. Hesi eru ynskini
frá TIGN til avvarðandi myndugleikar, nú eitt ár eftir,
at eldraøkið varð lagt til kommunurnar at umsita
Tíðindaskriv frá Tign
Mikukvøldið
20.
januar
skipaði TIGN fyri almennum
fundi um støðuna á røktar
økinum, nú eitt ár er fráliðið
síðani økið bleiv lagt til
kommunurnar at umsita.
Tað hevur sjálvsagt verið
ein avbjóðing hjá komm
unum
at
yvirtaka
økið,
og náttúrliga hevur verið
neyðug at havt stórt fokus á
at skipa økið. Tað merkir fyri
tey flestu heimini, at búfólk,
avvarðandi og starvsfólk enn
ikki sæð tann stóra munin í
sjálvari røktini.
Eisini er galdandi fyri
flestu kommunur, at tann
peningur, sum kommunur
nar eftir avtalu við landið
fáa at fíggja raksturin av
røktarøkinum, ikki røkkur
til. Nógvar kommunur mugu
tí í kommunukassan eftir tí,
sum vantar í. Hetta ber tó
ikki til hjá teimum kommun
um, ið ikki eru nóg væl fyri
fíggjarliga, og kemur hetta at
ganga út yvir røktarstøðið.
Fíggjarligi leisturin
Tá økið skuldi leggjast til
kommunurnar gjørdi TIGN
eitt nú vart við, at røktar
støðið fór at gerast ójavnt
frá kommunu til kommunu.
Hetta tí nóg mikið av peningi
ikki bleiv latið kommunum
til raksturin, og røktarstøðið
avhongur
av,
hvussu
kommunurnar annars eru
fyri fíggjarliga. Hetta vísir
seg eisini at vera støðan í
løtuni.
Tað ger tað ikki betri,
at tann fíggjarligi leistur,
sum verður brúktur til at
áseta, hvussu nógv hvør
kommuna fær av peningi
til røktarøkið, ikki stillar
kommunurnar líka í mun til
fíggingina.
Kommunurnar
fáa nemliga hvør sær tað,
sum kemur inn fyri borgarar
í kommununi við forskatt
ingini av pensjónum, og tað
sum verður afturborið fyri
borgarar í kommununi, sum
eru fevndir av NIS-, DIS-
og FAS-skipanunum. Tann
fíggjarligi leisturin tekur so
statt útgangsstøði í arbeiðs
orkuni í kommununi og ikki
í talinum av røktarkrevjandi
persónum, og um hetta hong
ur saman í onkrari komm
unu, má tað vera av tilvild.
Leisturin er tí fullkomiliga
høpisleysur, og er hann eisini
beinleiðis orsøkin til, at so
stórur munur er á røktar
støðinum í eitt nú kommun
uni í Vestmanna í mun til
kommunar á Sandoynni.
TIGN mælir staðiliga til,
at tann fíggjarligi leisturin
verður broyttur, nú hann
skal endurskoðast, og at út
gangsstøðið fyri fíggingini
verður tikið í tí, sum skal
fíggjast, nemliga talinum av
røktarkrevjandi persónum
í hvørjari kommunu, soleið
is at kommunurnar fáa nóg
mikið av peningi til raksturin
og vera fíggjarliga javnstill
aðar í mun til raksturin av
økinum.
Tað hevur tó eisini týdn
ing fyri ójavnan í røktar
støðinum, at fokus og rað
festingar hjá kommunum
eru ymiskar, og er hetta ein
natúrlig avleiðing av, at økið
verður býtt á so nógvar stýr
andi eindir.
Røktarstøðið í dag
Annars vóru panelluttakar
arnir á fundinum generelt
sera jaligir í mun til støðuna
á røktarøkinum og boðaðu
frá, at støðan er góð, hóast
nógv kann gerast betri. Tær
afturmeldingar, TIGN hev
ur fingið frá avvarðandi av
brúkarum í ymisku komm
unum vísa tó, at tey ikki
kenna seg aftur í hesum
jaligu
lýsingum.
Støðan
er tann sama, sum áðrenn
røktarøkið
bleiv
lagt
til
kommunurnar. Støðið er á
ongan hátt nøktandi, og í
ávísan mun er tað heldur
ikki forsvarligt.
Tað er ofta ført fram í
seinastuni, at tað bert er tíð
til ta grundleggjandi røktina
og ikki tíð til umsorgan. Vit
mugu tó ásanna, at á ellis- og
røktarheimum kring landið
verða fólk, sum eru kognitivt
væl fyri, men óhjálpin fys
iskt, latin í blæu, tí ongin tíð
er at hjálpa teimum á vesið.
Hendan óvirðiliga støðan er
í stóran mun ein spurningur
um hugburð og normering.
Normering
Meðan nógvir panellutakar
ar umbóru seg við, at nógv
starvsfólk á røktarøkinum
ynskja at arbeiða niðursetta
tíð, vísti Majbritt Mohr, for
kvinna í Heilsurøktarafelag
num, á, at nógvir heilsu
røktarar, sum ynskja at
koma upp í tíð, sleppa ikki
upp á fulla tíð. Spurningurin
um »at fara upp í tíð« er tó
ikki so einfaldur. Nógvar
ymiskar umstøður gera seg
galdandi, og vóru mestsum
allar blandaðar saman á
fundinum.
Tað er rætt, sum Majbritt
Mohr vísir á, at nógvir
heilsurøktarar, sum ynskja
at sleppa upp í tíð, ikki
sleppa upp í tíð. Hetta er
ein trupulleiki, sum ger seg
galdandi fyri allar fakbólkar
á røktarøkinum. Tað finnast
uttan iva starvsfólk á røktar
økinum, sum ikki ynskja at
sleppa upp í tíð, og er hetta
ein heilt onnur støða enn
tann, sum Majbritt vísir á.
Tað er nevnligia umráð
andi at hava í huga, at nógv
av teimum starvsfólkum,
sum ikki ynskja at sleppa
upp í tíð, ynskja hetta ikki, tí
tað er so strævið at arbeiða
á røktarøkinum grundað á
lágu normeringina, og tey
orka tí ikki at arbeiða fulla
tíð. Tað er tungt at arbeiða
fulla tíð, og eru tað fleiri
orsøkir til tess. Til dømis
sum ein liður í áhaldandi
sparingunum á eldraøkinum,
eru vaktir styttar úr 8 tímum
niður í 7 og 6 tímar. Tað vil
siga, at 8 tímar arbeiði við
hvørt skal gerast upp á 6 ella
7 tímar. Á summum heimum
er køksvaktin og reingerð
spard burtur, og teirra ar
beiði endar hjá røktarstarvs
fólkunum aftrat arbeiðinum,
tey hava frammanundan.
TIGN metir tað vera um
ráðandi, at normering, við
atliti
til
røktartyngdina,
verður ásett við lóg.
Leiðslustøðið
Vantandi
fíggingin
varð
nógv umrødd á fundinum,
men eitt annað øki, sum
ikki bleiv umrøtt, og sum er
minst líka týdningarmikið,
er leiðslustøðið á røktar
økinum. Um tað opitmala
skal fáast burturúr, er al
neyðugt við eini leiðslu, sum
hevur neyðugu førleikar. Í
Tórshavnar Kommunu er
longu broyting gjørd í ovastu
leiðsluni, tí stórir trupul
leikar hava verið har, men
eru teir enn ikki loystir. Sum
dømi kann nevnast, at við
sparingum fyri eygað er farið
til fjarleiðslu, og deildarleið
arar skulu í ávísum førum
virka á fleiri heimum í senn
og eru ikki tøkir, tá brúk er
fyri teimum inni á einstøku
heimunum. Hetta sýnist vera
orsøkin til, at onkur heim,
sum hava verið vælvirkandi
Danjal av Rana
Royndi kommunulæknin
á Tvøroyri er illur inn á
leiðslu landsins, tí millum
annað fyrrverandi lands
stýriskvinnan í almanna
málum, Annika Olsen, ferð
eftir ferð vildi vera við,
at tað ikki var mangul á
røktarplássum á Tvøroyri.
Hann skilir ikki, hvussu tað
kann vera bíðilisti at sleppa
inn á røktarheim í fleiri
kommunum í landinum,
millum annað á Tvøroyri,
um tað eru nokk av røktar
plássum.
– Á Tvøroyri hava vit
ein bíðilista á nærum 100
fólk, ið ynskja at sleppa inn
á røktarheimið. 20 teirra
hava ein akuttan tørv á
røktarheimsplássið,
men
har er einki pláss at bjóða
teimum. Umframt tey 20,
so eru eisini fleiri onnur,
sum veruliga burdu fingið
pláss, tó at tørvurin ikki er
akuttur, sigur Signar Dam.
Sjálvur metir hann, at
sloganið um, at fólk ynskja
at vera sum longst í egnum
heimi, ikki er heilt rætt.
– Nógv, sum eru væl fyri,
vilja vera heima sum longst,
men hetta eru aloftast fólk,
sum hava familjuna um
seg. Sera nógv gomul eru
einsamøll og hava eina
trista tilveru, og vitjan av
heimahjálp, um tað so er
tríggjar ferðir um dagin,
kann aldrin koma í staðin
fyri samveruna við onnur,
sum ein jú fær á einum
búplássi, skrivaði hann í
lesarabrævi fyri hálvum
triðja ári síðani.
Fyri einum ári síðani
vísti hann á, at tað neyvan
er nakað at spara hjá al
mennu kassunum, við at
lata fólk búgva heima sum
longst, sum hann heldur, at
politikkararnir
onkuntíð
tykjast hugsa. Á landsfundi
pensjónista vísti hann á, at
fyrsta fortreytin, fyri at
fólk skulu kunna búgva
sum longst í egnum heimi,
er at heimarøktin verður
uppraðfest, meðan onnur
fortreytin er, at fólkapen
sjónin verður hækkað.
– Ja, tað er bíligari at
fólk búgva heima. Tað er
bíligari, tí tænastan er
verri, sló Signar Dam fast,
og sigur, at støðan tíverri
er hin sama í dag.
– Vón okkara er, at vit
kunnu fáa heimahjálpina
aftur á tað støði, hon var á,
tá hon byrjaði. Tá klagaðu
fólk um, at tey eldru fingu
ov nógva hjálp, sigur Signar
Dam, kommunulækni.
danjal@sosialurin.fo
Yvir 100 fólk ynskja sær pláss á røktarheiminum á Tvøroyri, har
av 20 hava ein akuttan tørv, sigur Signar Dam, kommunulækni
20 fólk á akuttum bíðilista