týsdagur 22. mars 2016síða 8

Mikudagur 23. mars 2016 · Nr. 35 8 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Áki Bertholdsen – Tað hevur verið tað vert! Tað staðfestir Ólavur Sjúrðarberg, for­maður í Grinda­manna­felagnum. Felagið hevði aðalfund leygar­dagin og tá mátti for­ maðurin staðfesta, at onki er so ringt, at tað ikki eisini er gott fyri okkurt. Nú í tvey summur á rað, hevur um­hvørvis­felags­ skapur­in, Sea Shepherd verið í Føroyum í eini roynd at fáa okkum at halda uppat at drepa grind. – At Sea Shepherd kom henda­vegin við heims­pressu­ ni aftan á sær, hevur eisini givið okkum ein sjáld­saman møguleika, vit ikki hava havt fyrr, sigur Ólavur Sjúrðarberg. Hann vísir á, at nú fingu føroyingar brádliga eitt høvi, vit kanska ongatíð hava havt fyrr, at greiða fjølmiðlum víða um í heimum frá um grindadráp, sæð við okkara eygum. – Tað vóru eisini rættiliga nógvir fjølmiðlar, sum vildu sleppa at hoyra okkara sjónarmið, og vit brúktu rættiliga nógva tíð upp á útlendskiu fjølmiðlarnar, sigur Ólavur Sjúrðarberg. – Og tað var ómakin vert, sigur hann! – Frá at vera við teimum, sum mótmæla, fóru stórir fjøl­miðlar nú eisini at greiða frá grinda­drápi úr einum føroysk­um sjónar­horni – og tað gjørdu teir sak­liga. Grind er partur av okkara aldar­gomlu mat­mentan, tað er ein partur av okkara virð­ is­grund­ar­lagi, og tað er ein partur av okkara søgu um eitt fólk, sum hevur hevur búleikast í eini harð­balnari náttúru. – Viðhvørt rekur hart á kíkin, men vit gera einki skeivt. Vit gera ikki annað enn tað, vit hava fullan rætt til, nevniliga at gagn­nýta havsins ríki­dømi á burðar­ dyggan hátt, og vit skulu ikki leggja nakað í, hvat sokallaðir umhvørvisfelagsskapir gera og siga, heldur hann. Siðilig og rólig Annars hevði Ólavur Sjúrðar­berg ikki annað enn alt rós at bera mynd­ug­leik­ um, sýslu­monn­um, grinda­ for­monn­um, grindamonnum sum heild, og føroyingum annars í sam­bandi við at Sea Shepherd var í Føroyum – Vit stóðu saman og lótu okkum ikki provokera. Vit lupu ikki framav, men vóru rólig, sinnilig og professionell í allar mátar Og hann heldur, at tað er hetta, sum loysir seg í longdini. – Vit skulu bara taka væl ímóti teimum, tosa við tey og greiða teimum frá, hvat vit havast at, og at vit hava rætt at veiða av náttúrun­ ar ríki­dømi, akkurát, sum onnur gera tað, sigur Ólavur Sjúrðar­berg. Áki Bertholdsen Skulu vit hava loyvi til at selja grind, ella ikki. Tað er ein aftur­vend­ andi spurningur í sam­ bandi við grinda­dráp í Føroyum. Tá ið verja okkum ímóti útlendingum, hevur ein av okkara trumfum altíð verið, at grind er nettupp ikki søluvøra. Men samstundis ber til at fara í matvøruhandlar og síggja bæði tvøst og spik í kølidiskunum, og tað er eisini vanlig søluvøra á Torginum í Vágsbotni. Aftur á aðalfundin­um hjá Grinda­manna­felagn­ um í ár, reisti Ólavur Sjúrðarberg, formaður í Grinda­manna­felagn­um, spurningin. Hann vísti á, at seinastu árini er bústaðarmynstrið í Føroyum nógv broytt. – Fyrr búðu flestu familjur í hvør sínum húsum og høvdu bæði kjallara og hjall. Men nú eru fleiri og fleiri føroyingar farnir at búgva í háhúsum, har tað ikki er so høgligt at varðveita tann gamla, serføroyska matin. Tí er spurningurin um vit ikki eiga at loyva eini ávísari sølu av grind, og eisini av aðrari, serføroyskari matvøru, spurdi hann. Hann hevur áður fortalt fyri okkum, at sjálvur heldur hann, at tað slepst ikki undan, at grind er at fáa til keyps í handlum. – Tá ið fólk hava fingið sín part, avgera tey sjálvi, hvat tey gera við hann. Summi, eitt nú tey, sum finna eina grind, fáa eisini so nógva grind, at tað er nógv meiri enn til egið brúk, heldur Sjúrður Sjúrðarberg. – At fara í grind, er ofta eisini ein stórur, fíggjar­ ligur missur, tí fólk leggja arbeiðið niður, umframt at tey brúka bensin. Hann vísir eisini á, at hjá summum er einasti møgu­leiki at fáa fatur á grind, at keypa hana. Undir øllum umstøðum verður sølan avmarkað, tí nógv tað mesta verður býtt í smáar partar til tey, sum eru við í drápinum, og til heima­partar. Vit eru altíð klárir at merkja eina grind, fáa vit møgu­ leikan til tað. Tað gjørdi Høgni Arn­ bjarnar­son, sum arbeiðir á Náttúru­gripa­savninum, vart við á aðalfundinum hjá Grindamannafelagnum leygar­dagin. Hann sigur, at í fjør varð ein grind merkt í Fuglafirði, og úrslitið av tí varð, at tann sendarin, sum sendi longst, sendi í góðar 100 dagar. – Vit sóu sama mynstur, sum vit hava sæð framman­ undan, at grindin fór suður­eftir framvið Atlants­ rygginum. – Men hesa ferð hendi so tað, at ein av hvalunum fór vesturum Atlantsryggin, og tað hava vit so ikki sæð fyrr. Høgni Arn­bjarnar­son sig­ ur, at í hesum døgum fær Nátt­úru­gripa­savnið nýggjar send­ar­ar, so tey eru altíð til reiðar at merkja eina grind, skuldi høvi býðst til tað SEA SHEPHERD GAV OKKUM EIN SJÁLDSAMAN MØGULEIKA Nú Sea Shepherd hevur verið í Føroyum við heimspressuni í hølunum, hevur tað givið føroyingum ein sjáldsaman møguleika. Og vit tóku av, sigur Ólavur Sjúrðarberg, formaður í Grindamannafelagnum Hjá summum er ikki so lætt at fáa fatur á grind, uttan at keypa hana – Vit tóku av møguleikanum, vitjanin hjá Sea Shepherd, gav okkum, og tað var ómakin vert, sigur Ólavur Sjúrðarberg, formaður í Grindamannafelagnum. Her situr hann vinstrumegin, og skoðar ein mønustingara, saman við Høgna Hoydal, landsstýrismanni í hvalaveiðimálum Vit stóðu saman og lótu okkum ikki provokera Mikudagur 16. mars 2016 · Nr. 32 8 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 GRINDAMANNAFELAGIÐ Einasti møguleiki er at keypa Altíð klárir