leygardagur 22. januar 2000síða 6
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
11
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 15 - 22. januar 2000
10
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 15 - 22. januar 2000
Internetkaféin í Fugla-
firði góða undirtøku
Nýggja internetkafein Vega, sum lat upp í fjør, hevur fingið sera góða móttøku,
sigur eigarin Johan Joensen
SVEINUR TRÓNDARSON
Tað grør um gangandi fót á
KT-økinum og internetkafé-
irnar gerast alsamt fleiri.
Fyri ikki so langari tíð
síðani lat ein slík upp í Fugl-
afirði - Vega kallast hon -
og eins og allar hinar, hevur
hon fingið serstakliga góða
undirtøku.
Gamal dreymur
Tað er Johan Joensen, úr
Fuglafirði, sum eitur inter-
netkaféina Vega, og hóast
internetið ikki er so gamalt
í Føroyum, so er tankin um
eina internetkafé í Fugla-
firði ikki nýggjur.
– Eg havi hugsað um tað
í nøkur ár, men fekk tað ikki
at hanga saman fíggjarliga
fyrr enn nú, sigur Johan Jo-
ensen.
Hann er ikki ókendur á
telduøkinum, tí hann rekur
JJ-Teld, sum umframt sølu
av teldum, í høvuðsheitum
tekst við netumsiting og
heimasíðugerð.
– Eg havi so lagt eitt sind-
ur til síðis í nøkur ár, og í
heyst valdi eg at gera álvara
av ætlanunum, greiðir Joh-
an frá.
Ert tú einsamallur um
Vega?
– Ja, tað eri eg. Fleiri hava
víst áhugað at vera við í
ætlanini, men tá til stykkis
kom helt eg, at tað var fræg-
ast at vera einsamallur um
tað, sigur Johan.
Góða undirtøku
Tað var eftir øllum at døma
tørvur á onkrum tílíkum í
Fuglafirði, tí tað vísti seg
beinanvegin, at nýggja int-
ernetkaféin fekk stóra und-
irtøku.
– Serliga tey ungu vístu
stóran áhuga, men tað eru
ikki bara tey. Í vikuskift-
unum eru eisini tilkomin
fólk í kaféini, so tað er ein
breiður
brúkarabólkur,
greiðir Johan frá.
Tá vit spyrja hvat tað er
tey gera, sigur hann at tað
er so øgiliga ymiskt.
– Hjá teimum yngru eru
tað serliga spølini og int-
ernetið, sum hava áhuga,
meðan tey eldru koma inn
á gólvið tí tey skulu skriva
eitthvørt út, ella tí tey skulu
kanna teldupostin, sigur
Johan.
Annars hava verið nógv-
ir sjómenn í Fuglafirði sein-
astu tíðina, og teir hava eis-
ini brúkt Vega nógv.
Johan greiðir frá, at útl-
endsku sjómenninir st.økka
inn á gólvið at stytta sær
stundir, og til tað eru teldu-
spølini góð.
– Men felags fyri tey all-
arflestu er, at teimum dámar
væl at tjatta á internetinum,
leggur Johan afturat.
Góð útgerð
Útgerðin hjá eini internet-
kafé er sjálvsagt sera týdn-
ingarmikil.
Í so máta er Vega sera væl
fyri, sigur Johan. Hann hev-
ur útvegað sær 20 HP teldur,
og tær eru allar 500 Mhz.
Hetta eru skjótar teldur, sum
eru slitsterkar, og eisini teld-
ur, sum halda prísin.
– Menningin á KT-økin-
um gongur sera skjótt, og tí
kann væntast, at hesar teld-
urnar verða skiftar út tá gott
og væl eitt ár er farið, men
tá er ikki óhugsandi, at tær
kunnu seljast til skúlabrúks,
sigur Johan.
Hann leggur dent á, at fyri
tað at teldurnar eru brúktar
á kaféini, eru tær væl við-
farnar, og tí er tað funnin
fressur hjá skúlum og
kommunum, at keypa slíka
útgerð brúkta.
– Men her í kaféini mugu
vit alla tíðina hava ta nýggj-
astu útgerðina, leggur Jóhan
afturat.
Skeiðvirksemi
í vetur
Hóast Vega er ein internet-
kafé, so hevur Johan Joen-
sen ikki ætlanir at avmarka
seg til »kafé-virksemi«.
Hann gongur longu nú og
hugsar um, hvønn tátt hann
skal taka upp, og sum tað
sær út í løtuni, so er ikki
óhugsandi, at hann fer undir
skeiðvirksemi í vetur.
– Eg ætli mær at fara und-
ir skeiðvirksemi av slíkum
slag, sum í løtuni ikki fæst í
Føroyum, sigur Johan.
Hann sigur, at tað í løtuni
ikki ber til at taka skeið við-
víkjandi stýriskipanum, og
tað ætlar hann sær at broyta.
Skalt tú sjálvur halda
skeiðini?
– Nei. Eg havi fingið fatur
á fólki uttanlands, sum
kemur til Føroya at halda
skeiðini.
Men hvat við teldukoyri-
kortum?
– Tað er ein møguleiki,
men tað er ikki greitt hvussu
tað verður við tí, sigur Joh-
an.
Til endans kunnu vit ann-
ars siga teimum, sum hava
hug at vitja inn á gólvið hjá
internetkaféini Vega í Fugl-
afirði, at kaféin er opin allar
dagar frá klokkan 15 til 24.
Fríggjadag og leygardag er
kortini opið til klokkan fýra
um náttina og sunnudag
verður latið upp klokkan 16.
Og fyri at tey skulu finna
á mál kunnu vit enda við at
siga, at Vega heldur til í
bygningum har tógvhand-
ilin hjá Marjun heldur til.
Fyri einum góðum mánaði síðani lat Johan
Joensen upp nýggja internetkafé upp í
Fuglafirði og hann letur væl at undirtøkuni.
– Undirtøkan hevur verið stak góð síðani
byrjan. Í januar eitt sindur lakari, men
kortini nóg mikið til at tað melur runt, sigur
eigarin
Mynd: Jens Kristian Vang
Flyta kanska Orbits niðurundir
Nú formula.fo hevur keypt gamla bygningin hjá Demich -
har Rokkjallarin hevur hildið til í seinastuni - er møguligt
at kaféin verður flutt niðurundir, so hon gerst meira at-
komilig hjá rørslutarnaðum
SVEINUR TRÓNDARSON
Internetkaféin Orbits, kann
av sonnum kallast pionerur.
Hon var nevniliga tann
fyrsta av sínum slag í land-
inum, men síðani eru fleiri
komnar afturat.
Um dagarnar frættist, at
Rokkjallarin gevst, og sam-
stundis frættist, at KT-fyri-
tøkan formula.fo, sum er ein
av eigarunum í Orbits,
hevði keypt bygningin.
Áki Johansen, frá for-
mula.fo, sigur við Sosialin,
at tað enn ikki er heilt av-
gjørt hvussu bygningurin
skal brúkast.
– Ymsar ætlanir eru
frammi, men tað er ikki
óhugsandi, at Orbits flytir
niðurundir, har Rokkjallarin
fyrr helt til, sigur Áki.
Hann vísir á, at sum er
hava rørslutarnað ongan
møguleika at sleppa í kafé-
ina, og tað er ein av orsøk-
unum til, at teir hugsa um
at flyta niðurundir.
Stórur áhugi
Tað hevur annars verið
rættiliga stórur áhugi fyri
Orbits síðani hon lat upp,
men dagarnir eru misjavnir,
sigur Áki.
Hann vísir á, at Orbits
skal kappast við øll onnur
tiltøk, sum eru í Havnini,
og tað eru dagar, har næstan
einki fólk er í kaféini.
Tað eru góðir dagar, men
so eru eisini dagar, har tað
er púra oyðið. T. d. tá kons-
ertir eru, ella tá topphond-
bóltur er í høllini á Hálsi.
Tað sæst beinanvegin hjá
okkum, sigur hann.
Hóast tað letur Áki Joh-
ansen ikki illa at, tí í meðal
er undir tøkan nóg góð til
at tað melur runt.
Fyri næstan einum ári
síðani lat Orbits upp int-
ernetkafé - ta fyrstu av
sínum slag í Føroyum.
Hóast undirtøkan er á eini
góðari leið, og kaféin
liggur í høvuðsstaðnum, so
heldur Áki Johansen ikki
at grundarlag er fyri fleiri
slíkum í hvørji bygd.
– Til tað er marknaðurin
ov svikaligur, sigur hann
Mynd: Jens Kristian Vang
Læknaráðið, sum er eitt
læknafaktligt forum, har
allir læknar á Landssjúkra-
húsinum eru limir, hevur á
fundi í dag viðgjørt ta
kreppu, sum er íkomin av
peningatrotinum á sjúkra-
húsinum.
Læknaráðið heuvr sam-
tykt at senda út hesa yvir-
lýsing:
Ein ov lág játtan og mangl-
andi leiðslubygnaður eru
grundleggjandi trupulleik-
arnir á Landssjúkrahúsi-
num.
Læknaráðið á landssjúkr-
ahúsinum hevur konstater-
að, at sjúkrahúsinum í mong
ár hevur trotið pening við
endan av fíggjarárinum.
Hóast
fleiri
dugnaligir
sjúkrahúsleiðarar og sjúkr-
ahússtjórar hava roynt teirra
besta at halda fíggjarkarm-
arnar, hevur hetta ikki eydn-
ast nøkrum. Neyðugt hevur
altíð verði at seta sparitiltøk
í verk við endan av fíggjar-
árinum. Vanliga hevur ikki
verði trupult at fingið játtan
til at dekka tað eftirverðandi
undirskotið, tí myndugleik-
arnir hava viðurkent, at pen-
inganýtslan hevur verði
neyðug og tiltrongd.
Seinastu árini er støðan
broytt við tað, at játtandi
mynduleikin noktar at við-
urkenna eitt undirskot og at
geva ta neyðugu meirjáttan-
ina. Endin av fíggjarárinum
er vorðin eitt afturvendandi
drama, orsakað av, at sjúkr-
ahúsleiðslan ikki hevur sæð
sær aðrar útvegir, enn at
boða frá uppsøgnum og øðr-
um drastiskum sparitiltøk-
um.
Soleiðis var aftur í ár. Hó-
ast talið av fráboðaðum
uppsagnum ikki var so stórt,
sum onkur undanfarin ár,
var sjúkrahusleiðarin lagdur
undir at verða ódugnaligur
og illoyalur og hóttur við
uppsøgn.
Læknaráðið harmast og
mótmælir at sjúkrahúsleið-
arin, eftir ráðsins meting ó-
grundað,
einnsamallur
hevur fingið ábyrgdina fyri
fíggjarliga standin á Lands-
sjúkrahúsinum. Ráðið metir
at sjúkrahúsleiðarin, undir
givnu umstøðum, ikki hevði
annað í at velja.
Hvørjar fyritreytir eru
neyðugar fyri at stýra einum
sjúkrahúsið?
Ein sjúkrahúsleiðari má
hava stýringsamboð at
stýra við. Tað vil fyrst og
fremst siga eina struktur-
eraða
leiðslu
(leiðslu-
bygna), sum fyriskrivar
hvørjar diagnostiskar og
viðgerðarligar funktiónir
skulu vera og, hvussu hesar
skulu útinnast og detail-
stýrast. Røktin, sum er
tengd at hesum læknaligu
funktiónum, kann so dim-
ensionerast eftir tí kravið,
sum tann einkulta diagnosu-
proceduran/viðgerðin setur.
Ein tílíkan leiðslubygna
fekk Jákup Mørkøre ongan-
tíð, og hevði hann tí av-
markaðar møguleikar at
stýra aktivitetinum á sjúkr-
ahúsinum. Sjúkrahúsleiðar-
in fekk, sum fyrstu uppgávu
sum leiðari at gera ein
leiðslubygna, og legði hann
eitt uppskot um ein slíkan
fyri landsstýrið, uppskotið
var væl at merkja í samsvar
við tilráðingar frá út-
lendskum konsulentvirkj-
um, sum landsstýrið sjálvt
hevði keypt ráðgeving frá.
Talan var um ein ein-
streingjaðan leiðslustruktur.
Hetta uppskotið var vrakað
av landsstýrinum, og eingin
annar leiðslubygnaður er et-
ableraður.
Onnur fyritreytin fyri at
kunna stýra er gjøgnum-
skygni heilt niður til eink-
ultfunktiónir á deildunum.
Til hetta er best at hava eitt
teldu-kervi (intra-net) har
útreiðslurnar frá øllum út-
reiðslukrevjandi aktivitet-
um (serliga lønum til starvs-
fólk) kunnu samlast í rele-
vantar konti og lesast real-
time minst 1 ferð um vik-
una, helst dagliga.
Triðja fyritreytin er, at
leiðarin hevur loyalan stuð-
ul frá bæði undirordnaðum-
og serliga yvirordnaðum
myndugleikum. Hann má
hava ráðgeving og kompe-
tenta fakliga vegleiðing í
hvussu, hann best kann
stýra, fyri at uppfylla krøv-
ini um t.d. sparingar. So vítt
læknaráðið hevur skilt ak-
tuellu støðu, manglaði hesin
stuðul frá Almanna- og
Heilsumálastýrinum. Sjúkr-
ahúsleiðarin bleiv, so vítt
Læknaráðið er informerað,
konfronteraður við eitt ind-
iskutabult krav um spar-
ingar.
Fjórða og mest avgerandi
fyriteytin fyri at kunna
halda ein játtaðan fíggjar-
karm er, at játtanin er re-
alistisk, t.v.s. tað má kunna
bera til at nøkta eftirspurn-
ingin eftir heilsuligum veit-
ingum fyri tann játtaða pen-
ingin. Um tað ber til at reka
Landssjúkrahúsið fyri tær
játtaðu 232 mill kr., er tað
eingin, sum veit. Hetta or-
sakað
av
áðurnevnda
manglandi leiðslubygnaða
og manglandi gjøgnum-
skygni.
Tó kann sláast fast, sum
royndirnar gjøgnum árini
prógva, at við tí økjandi ak-
tiviteti, sum hevur verði
gjøgnum árini, og við nú-
verandi leysa strukturi, ber
tað ikki til.
Tað er eitt vældokument-
erað faktum, at aktivitetur-
in, t.v.s. talið av veitingum
(innleggingar, ambulantar
viðtalur, og aðrar veitingar
eitt nú talið av laboratorie-
og røntgenkanningum fyri
primersektorin) er vaksið ár
um ár. Eisini er kostnaðar-
støði vaksi gjøgnum árini
(lønir og prísir), nýggir við-
gerðarhættir krevja bæði
pening og starvsfólk og
tørvurin á teknologi er í
stórum vøkstri (aktuelli
tørvurin fyri innkeypi og
Minningarorð um
Kjølv Egeland
Fyrrverandi norskur mentamálaráðharri
Havi nústani frætt, at fyrrverandi norski mentamála-
ráðharrin Kjølv Egeland er deyður 30. desember
1999.
Við honum er ein góður vinur og Føroyavinur farin.
Hann var ættaður úr Haugesund, men starv sítt hevði
hann í Stavanger. Hann var skúlamaður burturav og
nógv ár studentaskúlarektari.
Kjølv Egeland hevði stóran áhuga fyri mentan og
var sera virkin í tí sum nevnt var Distrikts Norge, ið
stríddist fyri, at ikki alt mentunarvirksemi mið-
savnaðist í Olso, men fevndi um alt landið, og hevur
hetta eydnast sera væl.
Virkin var hann eisini í politikki í arbeiðaraflokk-
inum, og endaði hann sum ráðharri í kirkju-, kenslu-
og mentamálum, ið tá var nógv størsta ráðharrastovan
í Noreg.
Sjálvur kom eg at kenna Kjølv Egeland á ráðharr-
afundi í Kungälv í Svøríki í januar 1976, har støða
skuldi takast til, um Norðurlandahús skuldi byggjast
í Føroyum.
Tað er eingin loyna, at ivi var um málið, bæði í
Føroyum og í Norðanlondum, og var norska embæt-
isverkið kanska tað mest ivasama.
Tað vísti seg tó á fundinum, at flestu ráðharrarnir
vóru fyri, og tók Noreg eisini undir við at byggjast
skuldi, og virkaði við fullum huga fyri at fremja
ætlanina. Eg veit, at tað gleddi Kjølv Egeland nógv,
at hann sum formaður fyri norðurlensku mentamál-
aráðharrunum fekk høvi at handa virðislønirnar, tá
arkitektakappingin var lokin.
Tá Noreg skuldi velja lim í stýrið fyri Norður-
landahúsið var Kjølv Egeland farin frá sum ráðharri,
og hann varð valdur sum fyrsti norðmaður.
Kjølv Egeland var maður, ið av heilum huga fór
undir tað, ið honum varð litið upp í hendur, og
soleiðis var eisini her. Kunnleikin hann hevði fingið
bæði sum ráðharri og í tí at spjaða mentaninna
innanlands, kom Norðurlandahúsinum tilgóðar. Ans-
ast skuldi eftir, at húsið ikki varð ov fínmentað, men
sanniliga eisini, at tað ikki gjørdist eitt vanligt sam-
komuhús. ”Kvalitet fremfor kvantitet”, var hann
mangan vanur at siga.
Kjølv Egeland var góður pianistur og gleddi tað
hann nógv, at stóri salurin, ið var serliga ætlaður til
tónleik, royndist væl.
Hesi árini hann var í stýrinum fekk hann serligan
tokka til Føroyar, og gleddi hann seg til hvønn
stýrisfund, ið hildin varð her. Hann var vanur at siga,
hálvavegna í skemti, at hann kundi hugsa sær at liva
síni seinastu ár her.
Ein sannur heiðursmaður er farin, og lýsi eg frið
yvir minni hansara.
Dánjal Pauli Danielsen
endurnýggjan av tólum er
av læknaráðnum uppgjørt
til í minsta lagi 25 mill.
kr... Okkara “tólkonto” er,
sum er, 1,5 mill. kr.).
Læknaráðið metir, at við
núverðandi
(manglandi)
strukturi og við støðugt økj-
andi aktiviteti og kostnað-
arstøði, er játtanin til
Landssjúkrahúsið ov lág.
Sum aktuelt dømi kann
nevnast, at játtanin kom-
andi ár til lønir dekkar ikki
so mikið sum eina fram-
skriving av fyrrverandi játt-
an (t. v. s. 183837 tkr + tey
6,36%, sum eru sáttmála-
settu lønarhækkingarnar).
Læknaráðið á Lands-
sjúkrahúsinum heitir á Før-
oya Landsstýrið, sum fyrsta
stig, at fáa ein leiðslustruk-
tur etableraðan á Lands-
sjúkrahúsinum.
Ikki
fyrrenn tá verður gjørligt at
gera eina heildarmeting av
tørvinum fyri diagnostisk-
um, terapeutiskum og røkt-
arligum aktiviteti og at gera
neyvari kostnaðarmetingar
av hesum virksemi.
Landssjúkrahúsið. 2000-
01-20
Vegna Læknaráðið á
Landssjúkrahúsinm
Heðin Thomsen,
yvirlækni
Formaður
Læknaráðið stuðlar sjúkrahúsleiðaranum
Russiskur føroyafrøðingur fyllir 75
Mánadagin 17. januar 2000
vóru 75 ár síðani russiski
søgufrøðingurin, tjóðfrøð-
ingurin og landafrøðingurin
Genrikh Iosifovitsj Anokhin
varð føddur í Jejsk við
Azovska havið. Hann hevur
umframt at granska Russ-
lands søgu starvast við at
lýsa lív og kor hjá teimum
smáu tjóðunum í Sovjet-
samveldinum og harafturat
søgulig og samfelagslig
viðurskifti hjá fólkunum í
Norðurlondum, einamest í
Noregi, Føroyum og Dan-
mark. Genrikh hevur skriv-
að nógv, fakligar bøkur, vís-
indaligar ritgerðir og blað-
greinar. Ein av bókum hans-
ara er einasta heildarlýsing-
in av Føroyum og Danmark.
Genrikh
hevur
skrivað
nógv, fakligar bøkur, vís-
indaligar ritgerðir og blað-
greinar. Ein av bókum hans-
ara er einasta heildarlýsing-
in av Føroyum og føroying-
um, ið út er givin í Russ-
landi,
»øba
istrivajg
dozjdej«, Moskva 1966. Í
Fróðskaparritum, 38.-39.
bók, 1989-90 stendur grein
eftir G.I. Anokhin, »Før-
oyingar í russiskum bók-
mentum«.
Genrikh Anokhin hevur
sett fram nýggja teori um,
hvussu statsskipan er íkom-
in í Novgorod í 9. øld. Í uml.
260 ár hevur tann hugsanin
verið ráðandi millum søgu-
frøðingar, at novgorods-
menn í árinum 862 bóðu
Rjurik (Hroerek) koma
handan hav, helst úr Svø-
ríki, við sínum varjagi (vær-
ingjum) at ráða og stýra í
Novgorod, tí har hildu teir
seg ikki sjálvar duga. Hetta
ástøði hevur verið nevnt
»normanska teoriin«. Gen-
rikh heldur eftir drúgvar
kanningar, ið hann hevur
gjørt, vera sannlíkt, at teir,
ið skipaðu Novgorodsríkið,
vóru ikki skandinaviskir
menn, uttan slávar. Um
hetta ástøði hevur hann
skrivað ritgerð í russiska
tíðarritið »Tsjelovek« br, 4,
1994.
»Hvør í míni fótspor stíg-
ur, hann lær ikki allan tíð«
er kvøðið. Náttina 14. juli
1938 tók NKVD pápa Gen-
rikhs, og einki frættist aftur
um hann fyrr enn fleiri ára-
tíggju seinni. Tá fekk son-
urin at vita frá myndugleik-
unum, at faðirin varð skotin
stutt eftir, at hann var tikin.
Umsíðir, nú Stalin var burt-
ur, fekk hann heiðursupp-
reising frá myndugleiku-
num, tí at hann var ikki sek-
ur í nøkrum brotsverki,
skrivaðu teir. Í seinna
heimsbardaga var Genrikh
í mótstøðurørsluni í Tagan-
rog, sum týskararnir høvdu
hersett. Seinni fór hann í
mótstøðurørsluni í Tagan-
rog, sum týskararnir høvdu
hersett. Seinni fór hann í
sovjetiska herin og var sum
sersjantur við í bardøgunum
á
suðurhermótinum
í
Ukrainu. Men SMERSJ
(sovjetskur mótnjósningar-
stovnur) fekk uppspurt, at
Genrikh var ímóti Stalin-
stýrinum, og hann varð sett-
ur í sovjetska kz-legu 1944-
45. Tá hann varð latin leys-
ur haðani, var hann illa
sjúkur og niðurundirkomin.
Hóast tað royndi hann at
sleppa inn á lærustovn at
lesa søgu, sum hann frá
ungum árum hevði verið
hugaður fyrl. Myndugleik-
arnir vóru trekir at sleppa
honum inn, men at enda
eydnaðist honum at koma
inn á undiversitetið í Dnje-
propetrovsk. Tá hann hevði
fingið prógv har, fekk hann
av politiskum orsøkum
kortini ikki loyvi at arbeiða
við tí, hann hevði útbúgvið
seg til, og fór at arbeiða
sum ítróttalærari og bleiv
eisini
fjallaklintrari.
Genrikh hevur staðið fyri
kanningarferðum í fjøllum
víðahvar
í
sovjetsamveldinum, m.a. í
KAvkasus, í Sikhote-Alin
eysturi ímóti Japanska
havinum.
Í 1966 fekk Genrikh li-
centiatstig við Etnografiska
instituttið há Vísindaaka-
demii Sovjetsamveldisins
og starvaðist hjá hesum
stovni, til hann fór frá fyri
aldur. Av tí at Genrikh var
ikki limur í kommunistiska
flokkinum, og pápin hevði
verið »fólksins fíggindi«,
sum tað æt í Stalintíðini, var
í mong ár sýtt honum loyvi
til at fara til londini vest-
anfyri, ið hann hevði kann-
að og skrivað um. Ikki fyrr
enn í 1988 fekk Genrikh
útferðarloyvi og slapp at
gera ferð til Danmarkar og
Føroya. Seinni var hann aft-
ur í Føroyum, og hann hev-
ur eisini verið í Noregi.
Genrikh Anokhin er limur
í Geografiska felagnum hjá
Vísindaakademii Russlands
Internationala akademinum
fyri samskipan av vísindum
og Handilsvirksemi og Før-
oya Fróðskaparfelag.
Hann hevur givið Føroy-
um umtalu, ið vit kunnu
fegnast um, í heimlandi sín-
um. Mangur føroyingur man
minnast aftur á hugnaligar
løtur
inni
hjá
fagnar-
fólkunum
Natasju
og
Heindriki í Moskva.
Valdemar Dalsgaard