mánadagur 11. apríl 2016síða 5

5 Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mánadagur 11. apríl 2016 · Nr. 41 TÍÐINDI Broytingin í hjúna­ bandslógini veitir fram­vegis høvuð­brýggj Árni Gregersen Allar sniðgøtur verða brúkt­ar nú Løgtingið við­ ger spurningarnar um at loyva samkyndum at gift­ ast. Tingið beindi málið aftur í nevnd, tá ið tað var til 3. viðgerð. Hetta er óvanligt, men samgongan var í iva um málið fór at verða samtykt og tók tí undir við einum uppskoti um at beina málið aftur í trivnaðarnevndina. Trivnaðarnevndin hev­ ur fund í morgin, men málið er ikki á skránni. Nevndin hevur nógv onnur mál at viðgera, men henni manglar eisini svar uppá fleiri spurningar, sum nevnd­in hevur sett bispi. Bæði sjálv nevndin og einstakir limir í nevndini hava spurt bisp um hans­ ara áskoðan á, hvat fer at henda um ávísar broyt­ing­ ar verða gjørdar. Í brævi frá for­mann­ in­um í nevndini, spyr for­ kvinnan í nevndini, Katrin Kallsberg, Tjóðveldi, nakrar spurningar. Lógartekniskt snýr tað seg um grein 14, stk.2 í donsku hjúnabandslógini. Mentamálaráðið hevur sagt við trivnaðarnevndin, at ein annar máti at sleppa uttanum trupulleikan við at lóggeva við løgtingslóg um viðurskifti, sum er skip­að í felagsmálslóggávu, kann grein 14, stk. 2 verða strikað í hjúnabandslógini. Mentamálaráðið sigur, at onnur trúðarsamfeløg kunnu velja at hava ser­lig­ ar reglur fyri at signa borg­ arligt hjúnalag.. Á sama hátt hevði hetta gjørt, at Fólkakirkjan sjálv kundi valt at hava eitt ser­ ligt ritual til at signa borg­ ar­liga gift pør. Trivnaðarnevndin vil hava at vita frá Jógvan Fríð­rikson bispi, um hann er samdur í niðurstøðuni hjá mentamálaráðnum. Limirnir spyrja eisini Men tað er ikki bert sjálv nevndin, men eisini limir í nevndini, sum vilja at hava støðuna hjá bispi til partar av málinum at vita, Limirnir vilja vita um kjakið um signing av borg­ arligum giftum, ikki kortini verður flutt inn í kirkjuna, sjálvt um grein 14, stk.2 verður strikað. Limirnir vilja eisini vita, um tað ikki hevði verið betri at hetta við signingini liggur heilt uttanfyri hjúna­bandslógina og gjørt eina para­lella lóg um tað. Seinasti spurningurin er meira av etiskum og gud­ frøðiligum slag. Limirnir spyrja bisp um, hvat Guds ord veit at siga okkum um, at tvey av sama kyni liva saman á sama hátt, sum tvey av hvør sínum kyni? Bispur hevur ikki svar­að spurningunum enn, men hann hevur spurt trivn­að­ arnevndina um hon hevur fleiri spurningar. Bispur sigur, at hevur hon tað, so fer hann at bíða eftir teimum, tí hann ætlar sær at svara øllum spurningunum í sama svar­ skrivi. Hann sigur eisini við nevndina, at hann heldur spurningarnir eru tiknir úr einum størri samanhangi og at hann tí ætlar at um- røða spurningarnar í fleiri orðum enn ja ella nei. T r i v n a ð a r n e v n d i n hevur ikki fingið svar frá bispi, men forkvinnan, Katr­in Kallsberg, Tjóðveldi, sigur, at hon vónar at fáa svar í hesi vikuni. – Mín ætlan og mín vón er framvegis, at vit fáa lagt málið fyri aftur tingið áðr­enn tingið fer heim í summar­frí. Umframt at vera eitt stórt politiskt, etiskt mal, so er broytingin í hjúnabandslógini eisini eitt lógartekniskt fløkt mál – Landið tykist at hava trupulleikar við at taka avgerðir um, hvussu farast skal um tær nógvu, ser­stak­ liga virðismiklu ognir av yms­um slagi, sum landið varðar av, og um tær skyldur, sum landið hevur í hesum sambandi. ­– Endin er tí oftast, at ongar avgerðir verða tiknar. Ella at heldur enn at taka avgerðir, letur landið sær ferð eftir ferð stórar møguleikar gleppa av hondum, tí at onkur bráðfeingis trupulleiki verður loystur í staðin. Ella verri enn: at als einki hendir. Heðin Mortensen vísir á fleiri dømir, har landið ikki hevur brúkt pening uppá tey økir, sum almenningurin annars kundi fingið gleði av: • Sandagerði og Skansan hevur landið so at siga einki gjørt við, soleiðis at almenningurin als ikki fær ta nyttu og gleði av økjunum, sum hann kundi. • Hvørki Koltur ella ríku fornminnini í Kirkjubø sær tað út til, at landið hevur nakra ætlan fyri. • Landið letst sum um, at øll landsjørðin verður vinnu­liga rikin, hóast vit øll vita, hvussu fá vinnu­ lig jarðarbrúk eru í Før­oy­ um. Søguligt økið Ongin ivi er um,at økið í Hoy- dølum er søguligt. Dalurin sjálvur hevur ver­ið brúktur av fólki í Havn í mong ár og har er eisini ein serlig jarðfrøði, sum ikki sæst nógvar aðrastaðni. Tá ið avgjørt var at gera bróstsjúkrahús í Hoydøl­um, so var tað eisini tí at veður­ viðurskiftini har eru so góð. Sólargangurin er góður og tað var júst sól og frísk­ ari luft, sum tuberkla­sjúk­ lingarnir høvdu brúk fyri. Heðin Mortensen skrivar eisini í sínum viðmerkingum, at aftur í okkara tíð verður spurt eftir fríøkjum og vís­ indin vísir á, at fólk við sjúku og kanska serliga eldri fólk, mennast munandi skjótari, tá ið tey sleppa til økir, har til ber at merkja nattúruna. – Eg skal tí við hesum heita á landsstýrismannin í mentamálum um at taka støðu í sínum svari til, at hendan stórbæra frí­ lendis­ætlan verður víðari­ ment til eisini at um­fata bygningarnar, sum studenta­ skúlin og HF-skeiðið skjótt flyta úr. – Bygningarnir kunnu verða endurskaptir til bú­ staðir og endur­venjingar­ støð til eldru borgarar okk­ ara, og saman við tí stóra samanhangandi frílend­ inum rundan um verður frí­ staður – og heilsubótarøki ­– fyri borgarar í øllum aldri til frama fyri føroysku fólka­heilsuna, sigur Heðin Morten­sen. Fyrireikar svar Enn er ongins tøða tikin til, hvat økið í Hoydølum skal brúkast til. Rigmor Dam, lands­stýris­ kvinna við mentamálum, er farin undir at fyrireika eitt svar til Heðin Mortensen, men hon sigur longu nú, at ongar ítøkiligar ætlanir fyri­ liggja. ­– Eg eri samd í at talan er um eitt gott og vakurt umhvørvi, men enn er ongin støða tikin til, hvat tað skal brúkast til. – Tað einasta, sum ligg­ur heilt fast, er at tað verður ikki brúkt til aktivi­tetir, sum krevja nógva bil­ferðslu. Tað tolir økið als ikki, sigur Rigmor Dam, lands­stýris­ kvinna. Katrin Kallsberg, Tjóðveldi, forkvinna í trivnaðar­ nevndini, vónar og væntar framvegis, at nevndin kann koma aftur í tingið við málinum í hesi ting­setuni Jógvan Fríðriksson, bispur, spyr um trinvnaðar­ nevndin hevur fleri spurningar, tí hann ætlar at svara aftur í einum skrivi – Eg eri farin undir at fyrireika eitt svar til Heðin Mortensen, sigur Rigmor Dam, landsstýriskvinna