hósdagur 9. juni 2016síða 35

FRÍGGJADAGUR 10. JUNI 2016 SOSIALURIN 66 35 THOMAS JUUL SÓLBJØRNSSON THOMSEN: – Vænti eini 100 fólk hava spurt meg RÚNI VEST HØJGAARD: – Onkur roynt at ráðgeva Rúna Í vikuni skrivaði 25 ára gamli Thomas Juul á sín privata Face­ book vanga, at hann ikki hevði vunnið nakran stóran lotto­ vinning. Orsøkin til, at hann kendi seg noyddan at boða frá hesum á sosialu miðlunum var, at spurn­ ingarnir bara gerast størri í vavi. – Eg havi fingið frágreiðingar niður í minstu smálutir um, at eg skal hava verið í Danmar og tikið mær av øllum tí formella og síðani komin heim aftur í flottasta klædninginum, sigur Thomas Juul Sólbjørnsson Thomsen. Tað er ikki bara hann, sum hevur verið spurdur um, hvørt hann er tann hepni vinnarin. Eisini foreldrini hava verið spurd óteljandi ferðir, um sonurin nú er vorðin ríkur. – Eg helt í byrjanini tað var stuttligt, men nú er tað blivið eitt sindur strævið, greiðir Thomas Juul frá. Hann hevur ikki verið í Danmark síðani í fjør, og tí undrast hann á, at fólk hava fingið tað fatan, at hann hevur verið í Danmark og tikið sær av pappírsarbeiðinum í samband við milliónirnar. – Tað er eitt sindur keðiligt at verða steðgaður av fremmanda fólki og hoyra tey siga tillukku við vinninginum og so framvegis. Herfyri segði pápi svágin hjá mær, at eini fimm, seks fólk høvdu spurt hann um tað til eitt møti. Tað er bara farið út av proportiónum, sigur Thomas Juul. Men eftir at hann skrivaði støð­ una á Facebook hevur tað gjørt mun. – Tað kvøldið høvdu 8-10 fólk spurt meg innan ein hálvan tíma og eg fekk nóg mikið. Eg haldi tað hevur gjørt mun, sigur Thomas Juul Sólbjørnsson Thomsen, sum annars ongantíð hevur keypt ein lottoseðil. Hvussu slaturin byrjaði hjá Rúna Vest Højgaard, veit hann ikki at siga í dag. Men hann er helst tann av teimum, sum Vikuskiftis Sosialurin hevur tosað við, sum hevur merkt størstan munin á fólki, eftir at slaturin byrjaði. Eitt er, at vinirnir hjá Rúna skemta um slaturin. Men fremmand eru farin at uppføra seg øðrvísi yvirfyri Rúna. – Tað vísir seg, at fólk broyta atferð, um tey halda tú hevur pengar. Tað havi eg í øllum før­ um upplivað, greiðir Rúni Vest Højgaard frá. Tað byrjaði við, at fólk eygleiddu og høvdu hugsanir um, hvørt hann hevði fingið ein fínari klædnastíl seinastu vikurnar. Í byrjanini – fyri hálvum øðrum mánaði síðani – helt Rúni tað vera stuttligt. Men nú er tað við at gerast strævið. – Fólk, sum ongantíð hava tosað við meg fyrr, eru nú blivin so sera vinarlig og løgin, sigur Rúni. Eitt nú hevur onkur uppsøkt Rúna við tí fyri eyga, at ráðgeva honum í, hvussu hann skal hand­ fara sínar nógvu milliónir. – Fólk peika eftir mær í býnum og koma yvir til mín og spyrja. Og hyggja eftir, hvørjum eg eri ílatin, um eg keypi meira í býnu enn vanligt og so framvegis. Tað er meira uppmerksemi, enn eg eri vanur við at fáa, sigur Rúni Vest Højgaard, sum samstundis staðfestir, at tað also ikki er hann, sum hevur vunnið hasar 27 milliónirnar. Slaturin byrjaði við, at ein vin­ maður úr Klaksvík skrivaði á Face­book vangan hjá Bergur Thom­sen úr Hoyvík, og ynskti honum tillukku við milliónunum. At byrja við svaraði Bergur í skemti aftur og takkaði fyri, og spurdi um vinmaðurin vildi hava eina millión burturav. Og tað var nóg mikið til, at bólturin fór á rull. – Tað gjørdist so ógvusligt, at konan at enda mátti spyrja um tað passaði, at eg hevði vunnið handan lottovinningin, sigur Bergur Thomsen. Tað vísti seg, at fólk ikki skiltu ímillum álvara og skemt, og tað næsta Bergur hoyrdi var, at ein starvsfelagið á Sansum spurdi, um tað nú var rætt. – Tá helt eg bara tað var stuttligt, men síðani vant tað uppá seg og eg byrjaði at hoyra hendan slaturin allastaðni, sigur Bergur Thomsen. Hann hevur bara tikið slaturin við einum smíli og ger ikki meira við tað. Hann er heldur ikki komin í neyð av slatrinum. – Tað er rættiliga fasinerandi at síggja, hvussu skjótt slaturin fer. Fólk eru ivaleyst sera áhugað í at finna útav, hvør tað er, sum hevur vunnið milliónirnar, sigur Bergur Thomsen, sum hevði verið glaður, um veruligi millióningurin valdi at stíga fram alment. BERGUR THOMSEN: – Konan mátti spyrja um tað passaði