hósdagur 9. juni 2016síða 40

FRÍGGJADAGUR 10. JUNI 2016 40 SOSIALURIN 66 Sølvi Simonarson MYND: HEINESEN MYNDIR Yrki: Leiðari á VisitVágar – Bústaður: Miðvágur Hvat ætlaði tú at blíva, tá ið tú bleivst vaksin? kondittari, tíðindafólk/tolkur Hvat átti hitt kynið at vita um títt kyn? Vit eru øll bara menniskju Hvat áttu børn at vita um tað, at vera vaksin? at tú er tann sami persónurin, ikki neyðugt at blíva nakrar annar Hvat var tann seinasti dreymurin tú gjørdi til veruleika? Keypt húsið, sum eg havi ynskt mær Um tú tordi, so hevði tú? haldi ikki eg havi nakaran ótta, sum eg hugsi um til dagligt Hvat hevði gjørt heimin til eitt betri stað? Ein heimur uttan landamørk, har munur ikki verður gjørdur á, hvar tú kemur frá Nær vart tú seinast veruliga ovfarin? haldi ikki so nógv yvirraskar meg Tað seinasta, tú hevur lært, er at? smíða eina terassu Tann støðugt ringa samvitskan snýr seg um at tú? at útseta rennitúrin Enda setningin: Føroyar áttu: at tikið loysing BAKSÍÐAN B enito, gamli og sáli, gjørdist sera væl um­ tóktur í Italia, tá hann líka sum tók við har. Tað bleiv hann millum annað, tí hann fekk tokini at koyra eftir lýstu ferða­ætlanini. Tað var eitt tak, sum er tyngri enn ódnar­tak. Har­aftur­at eitt framstig, sum fólki dámdi. Heldur ikki tá orkaðu fólk at bíða eftir tokinum ella koma ov seint, tí tokið var seinkað. Onkur vil tó vera við, tað er tó søgu­liga hvørki prógvað ella váttað, at seinking­in helt ikki uppat sum so. Tí ferða­ætlanin varð gjørd eftir koyringini á jarn­breytini. Ferða­ ætlanin var rætt og slætt lagað eftir tokunum, ikki øvugt. Einfalt, men tað virkaði. Í Føroyum hava vit eingi tok og fáa neyvan heldur. Men tey hava tok í móður­land­ in­um Danmark. Har hevði Mussolini, jú, tað er tann Benito, sum er til við­ gerðar, trivist væl, í Danmark. Í Dan­mark sigst, at fólk standa spyrjandi og ivast í, um tey eru vorðin óð í høvdinum, tá eitt tok fer, tá tað eigur at fara sam­bært ferða­ætlanini. N ø k u r gerast so ov­farin, at tey rakna ikki við aftur, fyrr enn tokið er farið, tá tað átti at fara. Men í Danmark er eingin politikari, sum fær í lag, at tokini koyra eftir ferða­ætlanini. Í Danmark er fólka­ræði, so har bera slík øgilig inn­triv ikki til. Fólk grenja eisini ov illa og krevja ov nógv. Tá tey vita, at ikki ber til at líta á ferða­ætlanina hjá tok­un­um, eiga tey bara at fara við tokinum, sum sam­ bært ferða­ætlanini eigur at fara fyrr enn tokið, tey annars kundu farið við, um ferða­ætlanin var eftir­farandi. So er tað loyst. Bara 47 ár eru síðani, at tað eydnaðist at senda menn upp á mánan og fáa teir heim aftur, fram og aftur, sam­bært ferða­ætlanini. Teir stóðu ikki og bíðaðu har uppi á hálva mánanum eftir at sleppa heim. Tann ferða­ætlanin var ikki sum flestu aðrar, hon var ikki veg­leiðandi. Tá vóru heldur ikki so nógvar fram­komnar teldur at stýra uttan um klokkuna. Veit ikki, hvussu stendur til við tok­ferðsluni í Italia nú. Nógv eru tó fram­vegis góð við Benito Amilcare Andrea Mussolini, ikki bara fasistar, eisini vanlig fólk, um eisini til ber at siga so um fólk, sum vilja hava skil á. Har sum tokini eru seinkað og óálít­andi, tað eru tey millum annað í fram­komnastu sam­feløgum, er einki áfatt við tokunum. Ikki altíð, men lagnunnar skemt á spíska­steini er tað tó, at fínu og sera dýru tokini, sum tó ikki duga at koyra á skinnarum, ja, tey keyptu danskarar úr – Italia. Annars er trupulleikin ferða­ ætlanin. Ferða­ætlanin er altíð skeiv. Tokini eru veru­leikin, ferða­ætlanin er hug­flog og ynski­dreymur. Verður ferða­ætlanin løgd eftir veru­leikan­ um, er alt í lagi, og eingin kemur ov seint, heldur ikki tokið. Kanska gjørdi Benito, sáli, bara tað, tí tað er so einfalt. Hann stóð á einari tok­ støð og sá, at tokið, sum skuldi fara klokkan 10.35, ikki fór fyrr enn 11.05. Hann fór við tokinum og hugdi at gylta lummaurinum, tá tokið steðgaði og bíðaði á hálvari leið millum støðir í eitt korter. Og so gav hann greið boð, harraboð, um at broyta fráferðina til kl.11.05 og komuna, sum sambært ferðaætlanini var kl.12.15, til kl.13.00. Og øll vóru glað og eru tað enn. Sum tey syngja: latið ei søguna doyggja, tí henni læra vit av, sigst. Og alt stendur og riðar á herðun­um á tí, sum undan fór. Men tær eru breiðar, hóast ryggurin verri enn so altíð er líka breiður. Vit eiga at duga søguna, tí vit eiga at læra av henni. Tey flestu dumpa í søgu. Og tokið er ikki farið enn. Heldur ikki komið. Tað er seinkað. Tað er tess mannarættur í einum fólkaræði. Toktalan endar her. Tað koyrdi bara sum eftir skinnarum. Høgni Djurhuus Høgni Djurhuus fekk Móðurmáls­ virðislønina 2012 Frálíki tokførarin Benito