mánadagur 13. juni 2016síða 60

13. JUNI 2016 20 ÓKEYPIS LÝSINGARBLAÐ Hann Summarið verður blátt Janus tosar um móta og nevnir trý pløgg vit allir mugu hava í summar Danjal av Rana Summarliturin í ár er blátt. Tað er rætt­iliga eyðsæð, tá ein kemur inn í Skálkur Man. Janus Poulsen sigur, at ljósa­blái liturin er tann, ið hóskar best til føroyska summarið. – Tú sært onkuntíð, at onkur hevur verið sunnan fyri og hevur keypt sær eina ljósareyða ella grøna skjúrtu og hvítar buksur. Men tá tey koma heim, vera tey pløggini skjótt løgd á hillina, tí man finnur út av, at hatta hóskar ikki heilt í Føroyum, sigur Janus Poulsen. Hann greiðir frá, at tað í høvuðs­ heitum eru bláu litirnir, ið hóska best til ljósið í Føroyum, bæði um summarið og veturin. – Um summarið nýta vit lættaru, ljósaru litirnar, meðan vit um veturin leita okkum til teir myrkaru, tyngru litir­nir, yvir í lilla og bordeaux-litirnar, sigur Janus Poulsen. Hann byrjaði í læru hjá Hans Joensen í 2000 og hevur tí sæð mótan broytast fleiri ferðir hesi 16 árini. Nú, sigur hann, er tað týðiligt, at rákið gongur tann klassiska vegin aftur. – Nú fara vit burtur frá hesum við litt­um skjúrtuknappum og øðrum lit­ rík­um detaljum aftur til meiri klassisk snið og klassiskar litir. Skal tað vera heilt festligt skalt tú hava eina skjúrtu við blomsturprenti ella lomvigaeggum ella líknandi, sigur Janus Poulsen. Tað hevur tí lyndi til at gerast eins­litt og kanska myrkt, men loysnin upp á tað er at nýta slips. Ella kanska sloyfu, um tú vilt. – Sloyfa og slips hava verið eitt sindur uttanfyri seinastu tíðina, men eru nú á veg inn aftur. Tey eru ein góð­ur máti at føra lit til pløggini og hevur tú fleiri slips, kanst tú endur­ nýggja somu settini fullkomiliga, sigur hann. Tað sama er galdandi fyri skjúrtu­klútar, sum eisini eru farnir at síggj­ast í mongum veitslum. – Mannfólk eru farin at pynta seg nógv meiri nú enn áður. Tað er vorðið nógv vanligari við gallaveitslum og at lata seg í klædning til ymisk høvi. Tí síggja vit oftari, at menn ganga við sloyf­um og skjúrtuklútum. Og aftur, tað gevur lit og lív til klædningin, sigur hann. Nær skal ein so nýta slips og nær sloyfu? – Tað er sum so til somu høvi. Kanst tú nýta sloyfu, so kanst tú nýta slips, og umvent. Tó er sloyfan nakað fest­ ligari, so hon hóskar seg ikki til daprar støður, so sum jarðarferð og líknandi. Hon er eitt sindur meiri veitslukend, sigur Janus Poulsen. Tá prátið kemur inn á, hvussu klædnaskápið skal síggja út, sigur Janus Poulsen, at tað veldst um, hvussu ofta, tú keypir klæði. – Í høvuðsheitum kundu føroysk­ ir menn gott verið raskari at endur­ nýggja klædnaúrvali. Teir hava lyndi til at ganga í somu klæðunum nakað leingi og við tíðini fara tú út úr móta­ myndini, sigur hann. – Um tú keypir klæði ofta, so hevur tú størri frælsi at keypa klæði, sum kanska ikki eru so tíðarleys, tí tú skiftir kortini skjótt út. Keypir tú sjáldan klæði, er týdningarmiklari, at tú keypir okkurt, sum varir. Keypir tú ofta, kanst tú keypa tær einar grønar chinobuksur, men um tað eru einastu buksirnar, tú skalt keypa næsta hálva árið, er betri at keypa einar kovboy­ buksur, sigur hann. Tað eru tó nøkur pløgg, sum vit allir skulu eiga, sigur hann. – Eina oxfordskjúrtu, sjálvandi bláa. Tað má man hava, sigur hann. Ein slík skjúrta kann brúkast saman við tí mesta og er tí eitt sera hent plagg at eiga, sigur Janus Poulsen, og sigur tað sama um ein navybláan blazara. – Tær tørvar eisini ein myrkan klædn­ing. Ikki neyðturviliga svartur, men kortini myrkur. So kanst tú, sum nevnt áður, fríska hann upp við lit­ rík­um slipsum, sloyfum ella skjúrtu­ klútum, sigur hann. – Einar ljósar chino-buksur. Tað sum er so deiligt við teimum, er at tær hóska seg bæði til fínt brúk og gerandisbrúk, alt eftir, hvørjum øðrum tú ert í. Og so seinasta ráðið. – Bið um hjálp. Spyr okkum. Vit eru altíð tilreiðar at hjálpa og veita veg­ leið­ing, sigur Janus Poulsen. Janus Poulsen Skálkur Man