hósdagur 16. juni 2016síða 20

FRÍGGJADAGUR 17. JUNI 2016 SOSIALURIN 69 20 Matgerð TJÓÐHILD PATURSSON »Seriøst Tjóðhild? Eina grein afturat um ís?« JA, minst eina aft­ urat um ís. Tí hvør elskar ikki ís? Og nú tað hevur verið sól nærum uttan steðg í alt summar, so mugu vit minnast til at eta nógvan ís (ok, kanska hevur tað ‘bert’ verið sól í tríggjar vikur, men tað kennist sum at eg longu havi upplivað eitt heilt summar hesar seinastu vikurnar. Einki er sum føroysk summarsól). Eg havi ongantíð skilt hví fólk fara at ferðast um summarið. Før­ oyska summarið, blíða føroyska summarið, er nakað av tí besta, eg veit. Hagatúrar við troyggjuni bundnari runt um miðjuna. Berar tær í grøna grasinum. Langar ljósar nætur. Børn sum súkkla uttanfyri vindeyga seint, seint um kvøldið. Fult av vælkendum ljóðum. Ljóð, sum vetrarmyrkrið næstan hevði sent í gloymskuna, men sum við øllum várspírunum spretta saman við góðum minnum. Ljóðið av mýrisnýpum sum hvøkka við, tá ið vit ganga framvið. Ljóð av æðum, sum gleðast um breyðrestirnar. Gleðisýl frá børnunum sum vassa í áum og í fjørðuni. Ja, enntá ljóðini av likkunum vekja góð minni – mest frá teirri tíðini tá ið eg búði í miðbýnum í Havn, og tær vaktu meg kl 5 leygar­morgun, tá ið tær savnaðust rundan um pitsa­restirnar, ið lóðu sløddar um býin, áðrenn sóp­ingar­bilurin hjá komm­ununi kom fram­við og gjørdi klárt til næstu longu summar­náttina. … Og so allir ísarnir. Hómast sólin millum skýggini, so ber ikki til hjá føroyskum foreldrum at siga nei, tá ið barnið bið­ ur um ein ís. Tað vita børnini. Tað visti eg í øllum førum. Sól merkir ísur – óansæð um tú ert heima í Føroy­um ella í fjarskotnum lond­um. Sama sólin, sami vani. Sól = ísur. Og tað er fínt. Haldi eg. Vónandi vera nógvir, nógvir, nógvir góðir ísdagar/sóldagar afturat í ár. Millum allar teir mjúku, góðu rómaísarnar (sum eg gav tykk­ um uppskrift uppá í seinastu viku), er gott við einum saftísi av og á. Saftísar eru so ótrúliga ómakaleysir at gera. Tú blandar sterka saft, stoytir saftina í formar, setir ein pinn í, frystir og etir. Skjótt, lætt og bíligt. Vit sum hava (les:høvdu) nógvar rabarbur (vit hava gjørt so nógvan ís og so nógvar vaflur við rabarbusúltutoyi á Kunningarstovuni í Nólsoy, at nú eru skjótt ikki fleiri rabarbur eftir á oynni - vit mugu fara at gera rabarbugarðin størri) eru so heppin, at vit kunnu gera rabarbu­ ís. Á Kunningarstovuni gera vit oftast rabarbuís burturúr rabarbu­ siroppi og vatni. Hetta er lættari hjá okkum, tí vit gera so nógvan ís. Men um eg skal gera hann heima, so geri eg hann soleiðis: Rabarbusaftísur – á leið 6 ísar 250-500 gram av rabarbum (alt eftir hvussu nógvan rabarbusmakk tú vilt hava) • 0.5 L av vatni • 1 dl av sukuri • 1 nips av salti • 1 nips av vaniljupulvuri • Møguliga eina anisstjørnu (hetta gevur ein mildan lakress-smakk) Koyr alt tilfarið í eina grýtu. Lat tað koma uppá kók, og kóka síðani í umleið 10 minuttir. Síla síðani rabarburnar frá (kunnu brúkast sum kompott – mær dámar tær væl afturvið fiski). Stoyt saftina í ísformar, koyr ein íspinn í og síðani í frystiboksina. Lat standa yvir nátt. Liðugt. Prei Ísurin verður eyka vakur um tú brúkar reyðvínsrabarbur – sovorðnar ið eru reyðligar heldur enn grønar innaní. SAFTÍSUR