mánadagur 20. juni 2016síða 16

Mánadagur 20. juni 2016 · Nr. 70 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Jóannes Hansen Kappróðurin á Skála­fjørð­ in­um leygardagin varð av­ greiddur til eitt reint tólv tal! Veðrið var av tí fagrasta og spældi tískil við. Men tað skulu góðar fyrireikingar til, um so stórt tiltak sum FM kappróður og barnaróður við so nógvum manningum skal eydnast. Leygardagurin vísti, at Kappróðrarfelagið NSÍ eigur topp­trimmaðar fyri­reik­ar­ ar. Tá ið róðrar­økið, amboð og bátar við nógvum hesta­ kreftum og fyrireikarar, sum bera seg so professionelt at, vera havd í huga, so er tað púra burturvið, at tað bara er FM róður á eystanstevnu annað hvørt ár. Tað eru feløgini, ið gera av, hvar tað verður kappast. Feløgini umboða rógv­ar­ar­ nar, og eingin ivi man vera um, at rógvararnir fegnir vilja hava, at tað verður kappast, har um­støður­nar eru optimalar. Lá púra kvirrur Róðurin, sum leygardagin var heilt øðrvísi, enn kapp­ róðrar plaga at vera, var tann millum 8-mannaførini. Tað var beinanvegin, at tað sást, at Nevið Reyða bara róði við sjey monnum. Maðurin á toftini í stýriborð lut­tók ikki í róðrinum. Kortini var Nevið Reyða fittan part av teininum fremst­ur. Tað var ikki fyrr enn í síðsta ella næstsíðsta takinum, at Gullbrandur úr Fugla­firði tók Nevið Reyða og vann fyri aðru ferð í ár. Maðurin, sum var fyri óvænt­aðu hend­ing­ini um­ borð á Nevinum Reyða leygar­dag­in, er Kristian Petersen úr Norð­depli. Hann sigur, at teir nú aftan á hava stað­fest, at árin var rotin inn­an og við róðrarskeytan: – Vatn er seyrað inn, har skrúvurnar sita. Tað vísti seg, at ein kvistur sat inni í trænum akkurát har, so tað var sera óheppið. Hvussu gekk hetta fyri seg? – Vit vandu spurtir í upp­ hitingini, og vit tóku tveir spurtir dygst framman­ undan, at vit skuldu leggja til startin. Vit tosaðu um at taka ein spurt aftrat, men so bleiv tað ikki til nakað, og so damlaðu vit inn til startin. Tá ið startskotið brast, settu vit allir føtur í bekk og spentu í. Tá var tað, at árin hjá mær støkk tvørtur av. Eg fór sendandi aftur av, og so helt eg, at hetta var fullkomuliga miseydnað hjá okkum. Hvat gjørdi tú so? – Eg segði ikki eitt orð, og eg rørdi meg ikki. Tankarnir sveimaðu skjótt og víða. Eg gjørdi av at liggja pinna stillur fyri ikki at órógva bátin og báts­felagarnar. Makkarin hjá mær á toftini segði einki, so teir á lærinum vórðu kløkkir, tá ið teir sóu eina brotna ár í sjónum. Tá rópti stýri­maðurin, at vit nú vóru undir­mannað­ir í stýri­borð, og at nú vóru teir noydd­ir at taka upp­aftur meiri á. Høvdið á tær sást við­ hvørt stinga uppundan? – Tá ið vit høvdu róð trý hundrað metrar, peilaði eg fyrstu ferð av, hvussu støðan var. Tá varð eg ovfarin av at síggja, at vit vóru fremstir. Tað hevði eg ikki roknað við. So eg birti rættiliga uppundir bátsfelagarnar, sum spentu tað, teir vóru mentir og kanska meiri enn tað í. Hetta var eisini stór avbjóðing hjá stýrimanninum, tí báturin gekk meiri á annað borðið, tá ið tað vóru fýra í øðrum borðinum og tríggir í hinum. Hetta kláraði stýrimaðurin væl, hóast hann var noyddur at leggja upp fyri í hvørjum einasta taki, sigur Kristian Petersen, sum fylgdi væl við endaspurtinum: – Tað er møguligt, at vit fóru eitt sindur ov tíðliga upp í bekk, tí tá tað bara restaðu einir tredivu metrar, vóru vit púra pøstir. Eg sá, at Gullbrandur át seg skjótt inn á okkum, men satt at siga helt eg, at vit vóru fremstir, tá ið vit fóru um málið. Vóru tit vónbrotnir at missa sigurin? – Um vit allir høvdu róð, so høvdu vit verið vón­ brotnir um hetta úrslitið. Men eftir róðurin og ikki minst í neystinum, tá ið vit komu til hús aftur, var tað heldur fagnaðurin yvir, at tað spældi so væl av undir fyri­treytunum, sum vit kappaðust undir, heldur enn vón­brotið um ikki at vinna, ið kendist millum tey, sum plaga at stuðla okkum, og á róðrar­økinum hoyrdu vit frá fleiri, at tey høvdu tikið á við Nevinum Reyða, tá ið tað nú tók seg upp soleiðis, sum tað gjørdi. Hava tit skift árarnar út? – Sunnudagin vandu vit í maskin­um. Tað eru tvær vikur til tað verður kapp­ róður í Vági. Inntil tá fara vit at fáa nýggjar árar til vega. Kanska fara vit at læna árar frá onkrum øðrum báti, tí tað fer neyvan at bera til at fáa nýggjar árar til vega við so stuttum skot­bráði, sigur Kristian Petersen. Talan er um blaðunga manning umborð á Nevinum Reyða. Kristian Petersen er elsti maður. Hann verður 23 í oktober. Yngsti maður er seytjan ára gamal. – Vit eru úr fleiri bygd­um norðan­fyri: ein er av Viðar­ eiði, vit eru tveir úr Norð­ depli, ein er úr Haraldsundi, ein úr Ánunum, ein er av Húsum, og so eru tríggir úr Klaksvík. Hvussu høgt miða tit? – Vit hava vant síðani – Eg kendi meg púra hjálparleysan og sum ónyttu, men tá ið teir høvdu róð trý hundrað metrar, peilaði eg støðuna av, og so stuðlaði eg bátsfelagarnar, ið framdu framúr avrik, sigur Kristian Petersen á Nevinum Reyða EYSTANSTEVNURÓÐUR ÁRIN BROTNAÐI Í FYRSTA TAKINUM KAPPRÓÐUR