hósdagur 23. juni 2016síða 6

FRÍGGJADAGUR 24. JUNI 2016 SOSIALURIN 72 6 Kristina Dam Grumstrup úr Vestmanna brendist PERSÓNSSØGA BARBARA HOLM »Voksið skal verða heilt smeltað áðrenn, tú koyrir kemikaliuni í«, segði royndi laboranturin við lærningin Kristinu 14. juni 1962, tá ið hon skuldi fara undir at gera eitt serstakt slag av smyrsli, sum skuldi nýtast til leðurskógvar. Kristina var tá bert í royndar­ venj­ing sum laborantur hjá donsku fyritøkuni, og tí hevði hon í veruleikanum ikki loyvi til at gera hesa vandamiklu samanseting sjálv. Men fyritøkan var komin aftur­úr at framleiða hetta sertaka smyrslið, og tí varð Kristina sett í gongd. – Autoritetstrúgv sum eg var, gjørdi eg sum hann segði. Men tað var tá, at eldur kom í, greiðir Kristina frá. Brátt sum hon stoytti kemi­ kaliini í smeltaða voksið í grýtuni, kyknaði eldurin. Hon náddi at seta hondina fyri seg, so eyguni vórðu spard. Fingrarnir sóust eftir á and­ litinum eftir hendingina. Allur kroppurin varð dýktur undir í eldfimu samansetingini úr grýtuni, og Kristina fór at loga sum ein kyndil. Við eldinum súsandi rundan um seg – og sjálv í ferð við at blíva brend heilt inn á bein – rann Kristina út til felagshølið, har hini starvsfólkini vóru savnað. – Tey lupu til mín og royndu at taka í meg, men eg skrykti meg leysa og rann innaftur fyri at vísa teimum, at eldur var eisini í rúminum, sigur Kristina Dam Grumstrup. Orsøkin til hetta var, at inni í logandi rúminum stóð tonsavís av sera vandamiklum evnum, sum høvdu elvt til óhugsandi stóran skaða, um eldurin festi í tey eisini. – So skjótt eg hoyrdi, at tey høvdu varnast eldin í rúminum, lat eg tey taka meg undir hond, sigur Kristina Dam Grumstrup. Hon stóð framvegis í ljósum loga og eldurin vildi ikki slókna. Fyritøkan var nýggj, og tí var hvørki vatn ella brandteppi í hús­ inum. Ein starvsfelagi hugsaði tó skjótt, og tað endaði við at geva honum annan grads brenning á báðar hendurnar. – Hann tók meg útum og rullaði meg runt í sandi og sløkti soleiðis eldin, greiðir Kristina frá. Brátt sum eldurin slóknaði, byrjaði vætan at renna úr Kristinu. Tá var brent inn á kjøt so at siga um allan kroppin, og vætan drippaði úr í stríum streymi. – Eg minnist bara hesa ræðuligu pínuna, eg hevði um allan kroppin, og hvussu ótrúliga tyst eg varð, sigur Kristina Dam Grumstrup. Kristina varð sett á ein kant nærhendis, og har sat hon og bíðaði eftir sjúkrabilinum. – Eg skríggjaði eftir mammu, minnist Kristina Dam Grumstrup. Væntaðu ikki hon fór at yvirliva Komin á sjúkrahúsið var lítil vón um, at Kristina fór at yvirliva álvarsomu hendingina. 62 prosent av kroppinum var brendur, og heili 54 prosent av kroppinum var triðja grads brendur. Oddsini vóru ímóti Kristinu, tí eingin í Danmark hevði áður yvirlivað slíkan smeit. – Systur mín og sjeikurin hjá mær vóru har, og eg minnist, at eg aftaná nakrar dagar á sjúkrahúsinum spurdi tey, um eg fór at yvirliva. Tey søgdu seg ikki vita og fóru at gráta, minnist Kristina Dam Grumstrup. Hon stúrdi fyri lívinum fyrstu tíðina á sjúkrahúsinum, og satt Systir mín og sjeikurin hjá mær vóru har, og eg minnist, at eg aftaná nakrar dagar á sjúkrahúsinum spurdi tey, um eg fór at yvirliva. Tey søgdu seg ikki vita og fóru at gráta « Kristina Dam Grumstrup – 62 prosent av kroppinum hjá mær varð brendur, og harav var 52 prosent triðja grads brenning. Eg minnist bara ta ræðuligu pínuna, sum eg fekk av eldinum, minnist 77 ára gamla Kristina Dam Grumstrup RANN RUNT SUM LIVANDI KYNDIL Framhald á næstu síðu Kristina og familja hennara búgva í dag í Holbæk í Danmark Soleiðis sá Kristina út mánaðir eftir óhappið