hósdagur 4. august 2016síða 4

FRÍGGJADAGUR 5. AUGUST 2016 SOSIALURIN 88 4 TÁ MYNDUGLEIKIN SVÍKUR FRÍGGJADAGUR 22. JULI 2016 SOSIALURIN 84 Súsanna Holm MIST ÁLITIÐ Á MYNDUG­ LEIKUNUM MORTAN ØSTERØ – Magnus meiðslaði seg illa í desember 2011, og gjørdist hann aldrin tann sami maðurin aftur inntil hann doyði á sumri 2013. Síðani havi eg kent meg sviknað av myndugleikunum, ið als ikki hava tikið hond um málið á rættan hátt, sigur Súsanna Holm, einkja eftir Magnus Holm. Tað merkist, at hon hevur tos­að um málið viðvíkjandi ar­ beiðs­skaðanum hjá manninum fleiri ferðir. Hevur vent og snar­ að hvørjum smáluti. Hon hevur fingið innlit í øll skjølini – lækna­ frágreiðingar, fráboðanir – ella mangul upp á sama – úr Van­ lukku­tryggingarráðnum, Trygg­ ingar­felagnum og Arbeiðseftir­ litin­um. Fingið fólk at hjálpa sær at týða torføru, latínsku fremm­ andaheitini fyri skaðarnar hjá Magnusi, sum eru skrivaðar í sjúkra­frágreiðingina. Hon hevur sett seg í samband við lógarkøn, at nema sær løgfrøðiligu viss­ una um fyrningarfreistir og van­ ligar mannagongdir hjá myndug­ leikunum, tá ið ein arbeiðsvanlukka hendir. Hon er farin undir drúgvu tilgongdina, fyri at tryggja sær vissu um skaðarnar hjá Magnusi á tí torgreidda málinum, sum mynd­ ug­leikarnar tykjast at tosa í máls­ viðgerum. Hvørja ferð kemur hon til somu, keðiligu niðurstøðuna; alt er ikki farið rætt fram. Tað er torført hjá henni at bera, tí hon var vís í, at føroysku myndugleikarnar traðk­aðu til, tá ið fólk vórðu fyri óhappum sum hesum. Serliga, tá ið hon og Magnus livdu í smáu viður­skiftunum í Suðuroynni, har tey kendu løgreglufólkini. Lagnudagur Tað var tann 13. desember, at 58 ára gamli Magnus Holm fór til arbeiðis niðri á keiini í Lopra, óvitandi um, at lívið hjá honum stóð fyri stórum broytingum. Nakað av vindi var um morg­ unin, og tungu lokini á stóru ali­ kørunum skuldu festast væl, so­ leiðis at vindurin ikki fekk fatur í teimum. Eftir vanligum umstøðum skuldu alikørini verið spent við fýra stroppum, áðrenn tey vórðu flutt, tí, eru hvirlurnar sterkar nokk, stendur nógv á stroppunum. Somikið nógv, at teir kunnu slítast. Stutt frá har, sum Magnus er í holt við at draga gardinurnar fyri á fulla lastvogninum, standa aðrir og festa lokini á alikørunum, sum av røttum áttu at verið spent framm­anundan. Ein hørð hvirla brestir á, og lokið fer omanav ein­ um alikari við beinari kós móti Magnusi og einum starvsfelaga. Magnus stendur ringast fyri, og 40-50 kilo tunga lokið fýkur dygt í nakkan á honum. Hann smellir um, bløðir úr nakkanum og liggur uttan vit í slakar fimm minuttir. Á sjúkrahúsinum fær hann staðfest beinbrot í røntguni, tó var ikki mett, at hann fekk nervasjúkufrøðilig mein. Læknarnir staðfesta sárið upp­eftir nakkanum at vera 15 x 8 mm, at Magnus hevur innvortis bløðing í høvdinum, mist fýra fram­ tenn, brot á eygnabeini, umframt at hava fingið ein sokallaðan »hang man fraktur« – eitt brot á sama ryggja­geisla, sum fólk fáa, tá ið tey heingja seg. – Ein løgreglumaður kemur á vanlukkustaðið, og vissar okkum um, at hond verður tikin um málið og at vit einki skulu hugsa um. Vit fingu at vita, løgreglan skuldi nokk fráboða Arbeiðseftirlitinum um skaðan, sigur Súsanna Holm. Tá ið Magnus fer til upp­fylgj­ andi kanning tríggjar mán­aðir seinni, verður skrivað í lækna­frá­ greiðingina, at hann vekir oftani um næturnar við høvuðpínu, og altíð gongur við pínudoyvandi heilivági í lummanum. Pínan í nakkanum – helst frá hang man frakturinum – forðar honum somikið at snara høvd­inum til síðurnar, at hann kennir seg noyddan at venda øllum kroppinum, skal hann hyggja til síðis. Hyggur hann niður­eftir, Næstan fimm ár eftir arbeiðsóhappið hjá Magnusi Holm, sála, stríðist kona hansara, Súsanna, framvegis við myndugleikarnar, sum hon eftirhondini hevur mist álitið á Magnus Holm, sáli