hósdagur 18. august 2016síða 8

FRÍGGJADAGUR 19. AUGUST 2016 SOSIALURIN 94 8 KJAKMENTAN BARBARA HOLM E in teirra, sum mangan hev­ ur sagt sína hugsan um eitt heldur kontroversielt mál, er gøtumaðurin Arni Zachariassen. Tá ið umræður kjakið um at broyta hjúnabandslógina, hevur Arni verið ein teirra, sum hevur lut­tikið í kjakinum og roynt at argumentera fyri, hví hann er ímóti at broyta hjúnabandslóg­ ina. Hansara áskoðan er grundað á trúgv. Men seinastu árini hevur tón­in verið hvassur millum tey, sum eru fyri at broyta hjúnabandslógina og so tey, sum eru ímóti. Meðan samkynd uttan iva vóru fyri ser­an niðrandi almennari viðferð fyri árum síðani, so er tónin partvíst broyttur. Í dag er meira legtimt at skriva niðrandi viðmerking­ar um tey, sum eru ímóti at broyta hjúnabandslógina – ella sum Arni tekur til – at fylgja dagsskránni hjá LGBT. Tað er púra koppað á nú. Tú finnir enn niðrandi viðmerkingar um samkynd á netinum, men eg haldi mangan, at tað eru við­ merkingar, sum hava lítla tyngd í samfelagnum. Men tær respekt­ eraðu viðmerkingarnar, tað verið seg í bløðunum, í útvarpinum og generelt í stóru miðlunum – har hevur tað koppað á. Har er tað blivið púra legitimt at patalogisera tey (sjúkugera, red), sum eru ímóti dagskránni hjá LGBT, sigur Arni Zachariassen. Fyri hann er vanligt at uppliva, at tey, sum eru ímóti til dømis at broyta hjúnabandslógina, verða løgd undir hatursviðmerkingar. Og at teirra hugsan ikki verður mett sum eg legitim hugsan. Hesin bólkurin av fólki verður lagdur undir at feila okkurt. At vit eru homofobar, religiøsir ekstrem­ istar, at vit eru drivin av hatri ella ótta og so framvegis, vísir Arni Zach­ariassen á. Hansara ynski vildi verið, at øðrvísi hugsandi á hesum øki­num, vórðu møtt við einum forvitni um tað, sum tey hava uppá hjartað. Hví siga vit ikki heldur við hvønn annan, at tað er áhugavert við ymiskum meiningum í sam­ felagnum, so vit kunnu kjakast siðiliga um tað, sum vit hava uppá hjartað, sigur Arni Zachariassen. Men veruleikin er ikki so. Tað er gerandiskostur, at við­merk­ing­ arnar um hetta evnið, eru bein­ leiðis niðrandi. Forðar fyri kjakinum Fyri Arna Zachariassen er av­ leiðingin av mangan lága støð­ inum í kjakinum, at tað forðar fyri einum áhugaverdum kjakið um eitt áhugavert evni. Hann ger greitt, at niðrandi viðmerkingarnar ávirka báðar síður av málinum um hjúnabandslógina og í báðum før­ um er tað syrgiligt. Einamest tí, at fólk tora ikki longur at siga sína hugsan. Eg eri keddur um, at vit vera um­rødd sum vit vera. Og eg haldi tað er serstakliga keðiligt, at vit ikki kunnu tosa saman á einum siðiligum støði, tí so høvdu vit helst havt lættari við at skilt hvønn annan, sigur Arni Zachariassen. Fyri hann er tað eisini strævn­ari at búgva í einum samfelag, har tín hugsan ikki er góðtikin. Eg havi upplivað, at fólk hava kvett sambandið við meg orsaka av mínari hugsa um hjúna­bands­ lógina. Tað skilji eg als ikki, tí mín hugsan er als ikki í óndari meining móti nøkrum, sigur Arni Zachariassen. Hann hevur eisini upplivað at hitta fólk, sum ikki vilja taka í hondina á sær orsaka av hesum málinum. Men hann er vanur at Arni Zachariassen: MONG TORA IKKI SÍNA HUGSAN Tað er ótrúliga keðiligt, at tað er blivið legitimt at niðra og søpla niður tey, sum eru ímóti dagsskránni hjá LGBT. Tað viðførir, at mong ikki tora at siga sína hugsan um tað. Men í einum demokratiskum samfelag fara vit vónandi altíð at uppliva, at fólk hava ymiskar hugsanir um aktuell evni. Og tað eigur at vera virðing fyri tí, sigur Arni Zachariassen, kjakari