hósdagur 18. august 2016síða 11

FRÍGGJADAGUR 19. AUGUST 2016 SOSIALURIN 94 11 kort ini sjáldan. Heimurin er – í líka stóran mun – samansettur av býttisskapi og óvitan, sum av vitan og skilið. Hevur tú eitt opið sam­ felag, har øll sleppa at siga sína hugs an umberst ikki, at tað ofta vil taka seg út sum eitt rummalareiggj. Vit og óvit. Hvørt um annað. Tað er nú so. ­ Kjak á fjasbókini hevur, sum nevnt, mikla ferð á sær, tað gev ur ikki høvi til nakra serliga umhugsan ofta. Fólk lata alt møgu ligt fúka. Og sumt betur ósagt. For dóm ar nir sleppa at ráða. Hvat hvør heldur um annan, eitt nú eftir floks til­ knýti, trúarligum tilhalli, stætt, ætt, bygd og so framvegis, sigur Carl jóhan, og leggur speiskliga aftur at, - Í føroyskum orðaskifti eru innlit og umhugsan so javnan fyrsta ofrið Tá ið bløðini framvegis vóru knýtt at politisku flokkunum, vóru tað í stóran mun flokkarnir, sum ráddu fyri hvørji evni vórðu tik­ in upp, heldur Carl Jóhan. Við sosialu miðlunum metir hann, at hetta er snarað eini 180 strik á kjak kumpass ini. Nú eru tað heldur brúk ar ar nir – eitt nú á Facebook – sum hava tann leiklutin og politik­ ar ar sita og slota eftir, hvat fólk halda upp á gott og ilt. ­ Eg haldi hetta ger flokkarnar meira populistiskar. Nú verður oftast snýst við, um onkur tekur hug sjón upp á tunguna. Fyrr æt okkurt – í orði, um ikki altíð í verki – »hugsjón« og flokkar himpraðust ikki við at gera vart við sína hug­ sjón. Nú er alt ein grá miðja og fólk ganga sum ferðamenn í mjørka, ætta vilt hugsjónarlig. Kenna seg sett til viks. Tikin av ræði valdi­ num. Kapitalinum, almennu fyri­ sit ing ini, politisku skipanini. Men summi kalla hetta framstig, líka veit eg, sigur hann. Fanansskapur bryggjar fanansskap At viðmerkingarnar í teigum und­ ir greinum á netmiðlunum ikki verða nærlisnar av eini rit stjórn, og sostatt sáldaðar frá, merkir samstundis, at tað eru við merkj­ ararnir, fram um rit stjórn ina, sum leggja støðið í við merkjar ar teigi­ num, sambært Carl Jóhan Jensen. ­ Fólk gera vanliga tað, sum øll hini gera. Byrjar ein, so kemur tann næsti og soleiðis koyrir tað. Tað er onkursvegna bara góðtikið, at tú kanst siga tína meining, uttan, at tað endiliga fær tær stóru av leið­ ing ar nar. Tað markið hevur eisini lyndi til at flyta seg og verður al­ samt grovari og grovari. Við øðrum orð um er hetta ein mentan sum fremur seg sjálva í sínum egna fanans skapi. ­ Fólk eru øðiliga opinskáraði í teigunum og tykjast nógv skjót ari at leggja fanansskapin ber an fyri al menn inginum. Tey oysa bara út. Kans ka tey slep pa av við fanans­ skap in í við merkjara teigi num, og gera síðani ikki tær ónáðir í sam­ felag num, sum tey annars høvdu gjørt. Síðani eru tey kanska av fitt­ astu fólkum, tá ið man hittir tey á gøtu ni, leggur Carl Jóhan flenn an­ di afturat. KJAKMENTANINI