hósdagur 1. september 2016síða 6

FRÍGGJADAGUR 2. SEPTEMBER 2016 SOSIALURIN 100 6 PERSÓNSSØGA EG VIL HAVA TIL SONIN Alex er 17 ár og hevur asperger syndrom. Hann er ógvuliga væl fyri og vit hava valt at fara til Danmarkar í eitt ár fyri at vita, hvørjar møguleikar eru fyri hann har, sigur Hallur Joensen. Countrykongurin er farin av landinum við familjuni í vónini um at finna tryggleika til sonin Hallur flytur til Herning BARBARA HOLM V it eru ikki rýmd av land­inum. Vit hava bara valt at kanna, hvat Danmark hevur at bjóða soninum. Tað er tað fyrsta Hallur Joensen sigur, tá ið hann skal seta orð á orsøkina til, at familjan er farin úr Føroyum. 17 ára gamli Alex er sonur Hallur og Anniku Joensen. Tey bæði hava tvey børn. Alex og Jessicu, sum er 19 ára gomul. Næsta ár fyllur Hallur Joensen 50 ár. Fyri hann er lívið fullkomið. – Eg plagi at siga, at eg havi upp­livað meira í mínum lívið, enn eg hevði droymt um. So alt sum kemur frá nú av er bara eyka, sigur Hallur Joensen. Tað er tó eitt sum manglar. Eitt ein­stakt ting, sum Hallur og Annika nú eru farin at taka hond um. Tey vilja hava tryggleika til sonin Alex. – Tann stóra yvirskriftin í tí heila er, at vit vilja vera vís í, at hann klárar seg og er tryggur, eisini tá ið vit ikki eru her longur, sigur Hallur Joensen. Tí hevur familjan valt at skrykkja alt upp við rót og flyta til Dan­markar í leitanini eftir tí, sum skal tryggja Alex. Nógvir møguleikar 17 ára gamli Alex hevur asperger syndrom. Í sær sjálvum sigur tann setningurin ikki so nógv. Tí veru­ leikin er, at tað eru nógvar ymiskar gradur av asberger syndrom. Summi eru sera illa fyri og fungera at kalla ikki í samfelagnum. Men onnur eru bara eitt lítið sindur øðrvísi. Soleiðis er Alex. – Alex er ein ótrúliga intelligent­ ur og skila­góður drongur. Hann veit av, at hann hevur asperger og skemtar ofta við tí, sigur Hallur Joensen. Men at hava asperger merkir, at tað eru nøkur viður­skifti, sum eru held­ur øðr­vísi. Til dømis eru fólk við asperger ógvuliga bók­stavilig. – Eitt dømi er, at tá eg ringdi heim eina­ferð og Alex tók telefonina. Eg spurdi eftir Anniku og Alex segði hon var inni á vesinum. Tá eg hevði tosað við hann, bað eg hann siga við Anniku, at hon skuldi ringja, tá hon var liðug undir brús­uni. »So kann hon ikki ringja, tí hon er ikki undir brúsuni«, svaraði Alex. Tað er uppá handan mátan tað fyri­gongur. Ógvuliga bók­stavi­ligt, greiðir Hallur Joensen frá. Men tað er sum so ikki nøkur forð­ing. Heima hjá Halli, Anniku og Alexi eru av­leiðing­ar­nar av sjúkuni bara ein partur av lívin­um, sum tey so at siga ikki hugsa um. Tað er tó eitt, sum hugsað verður um, spyrt tú Hall Joensen. Og tað er hvat hendir, tá ið Hallur og Annika ikki eru her longur. – Um vit seta okkum við døgurða­borðið og Alex ikki dámar reyð­kál. So er reyðkálið langtsíðani tikið burtur, áðrenn hann setist við borðið. Hvør skal taka reyðkálið burtur, tá ið vit ikki eru her longur, spyr Hallur Joensen. Tí hevur familjan tikið tað djørvu avgerð, at tey hava leigað sær húsini í Føroyum út í eitt ár og leigað sær eina íbúð í Herning. Har skulu tey trý búgva í vónini um, at eitt hvørt er, sum Alexi dámar. Kann geva nógv til Føroyar Hallur Joensen ger greitt, at hann ikki er illur ella firtin inná skip­an­ ina í Føroyum, tí veruleikin er, at tey als ikki hava verið í sam­band við almanna­skipanina í Føroyum. Alex hevur gingið í ser­skúla í Klaks­vík, men út­yvir tað, so hevur lívið verið púra vanligt. Men nú er Alex liðugur í fólka­skúlan­um og spurningurin um, hvat hann kann gera restina av lívinum verður settur. – Í Føroyum hava vit sjálvandi færri møguleikar enn í Danmark, tí sam­felagið er minni. Tað er einki galið við tí, stað­festir Hallur Joensen. Alex er ein ótrúliga intelligent­ur og skila­góður drongur. Hann veit av, at hann hevur asperger og skemtar ofta við tí Hallur Joensen