hósdagur 8. september 2016síða 8

FRÍGGJADAGUR 9. SEPTEMBER 2016 SOSIALURIN 103 8 PERSÓNSSØGA – og tá vendir pínan í rygginum aftur. Nú er so long tíð liðin, síðani Herluf Gudmundarson varð sjúkra­meldaður, at hann dettir úr dagpeningaskipanini og livir nú av inntøkuni hjá konuni og for­sorg­ arhjálp. - Upphæddin, eg fekk í for­ sorg­arhjálp var beinleiðis mann­ minkandi. Har var einki at gera, annað enn at fara til arbeiðis aftur, tó at eg hevði øgiliga pínu. Tað vardi tó ikki leingi, og so mátti eg aftur gevast at arbeiða, sigur Herluf Gudmundarson. Summarið 2015 byrjaði hann so at fáa ilt í hitt beinið. Hesaferð gekk betri og við eini tilvísing frá Landssjúkrahúsinum, fór hann í novembur niður á Fredriksberg hospital, har hann bleiv lagdur undir skurð. Tann skurðviðgerðin eydnaðist so væl, at hann eisini fekk eina tilvísing til skurð av høgra beini. - Skurðviðgerðirnar eydnaðust væl, men eg livi í eini øgiligari pínu. Síðani novembur 2015 havi eg nýtt morfin fyri at doyva pínuna, fyrst frá beininum, síðani frá rygg­inum, sigur hann. Pínan er aftur ein fastur partur av gerandisdegnum. Nú eru fíggjarligu avbjóðingarnar eisini vorðnar tað. Hvørki kanning ella skurðviðgerðir á Hamlet vóru ókeypis, og Landssjúkrahúsið nokt­ar at rinda, tí Herluf Gud­ mundarson onga ávísing hevði frá Landssjúkrahúsinum. Avleiðingin er, at Herluf Gudmundarson skyldar yvir 200.000 krónur fyri skurðviðgerðir og kanningar. Herluf Gudmundarson er fram­ vegis ikki farin til arbeiðis aft­ur. Einasta inntøkan hjá húskinum er tí lønin hjá konuni. - Vit droyma um at eiga egin hús. Veruleikin er, at skuldin fyri skurðviðgerðirnar er eginfíggingin hjá okkum til eini nýggj hús. Dreymurin er tí vorðin sera fjarur, sigur hann. - Hví skal eg koyrast í senk, hví kundi eg ikki fáa hjálp beinan­ vegin? Um onkur tók trupulleik­an í beininum í álvara, longu tá eg var barn, so kundi hann kanska verið loystur. Læknin á Hamlet segði, at um eg varð skurðviðgjørdur beinanvegin, so hevði beinið verið fult virkið í dag, sigur Herluf Gud­ mundarson. Pínan gerst kortini bara verri og verri. Í mars í ár verður Herluf Gudmundarson sendur til Suðuroyar Sjúkrahús í uppvenj­ing í fýra vikur. Hetta er fyrstu ferð, síðani hann gjørdist sjúkur, at hann fær tilboð um endurvenj­ing. - Eg ringdi út á Landssjúkrahúsið eftir fyrstu skurðviðgerðina, og bað um at fáa endurvenjing, men svarið var stutt og greitt nei. Eg var ikki skurðviðgjørdur á Landssjúkrahúsinum, tí kundi eg ikki fáa endurvenjing har heldur. Herluf Gudmundarson er tó sera glaður um viðgerðina, hann fekk á Suðuroyar Sjúkrahúsi. - Har føldi eg, at tey veruliga trúðu mær og tóku meg í álvara. Tey gjørdu tað tey kundu at hjálpa mær, og royndu at hava meg har, so leingi sum til bar. Tey hildu, at orsøkin til pínuna var, at eg hevði brúkt likamið skeivt, og at tað vóru musklarnir, sum vóru spentir, ið vóru orsøk til pínuna. Tí hildu tey eisini, at eg kundi venja pínuna burtur. Eftir 14 dagar skiltu tey, at so var ikki, og tær fýra vikurnar gjørdust at enda til átta vikur, sigur hann. Læknarnir síggja einki - Eg síggi á tær, at tú hevur tað verri enn nakrantíð. Kortini síggi eg einki galið á myndunum. Orð­ ini eigur enn ein lækni á Lands­ sjúkrahúsinum. Vit eru nú komin út í mai mánað í ár, og Herluf Gud­mundarson sigur, at hann hev­ur tað verri enn nakrantíð fyrr. Norski serlæknin ger av at biðja giktalæknan Pero Sore hyggja at Herlufi Gudmundarson. Trupulleikin er, at bíðitíðin er hálvtannað ár, so Herluf Gud­ mundarson verður innlagdur fyri at sleppa skjótari fram at. Herluf Gudmundarson hevur verið hjá Pero Sore fyrr, men tá sá giktalæknin einki galið. Eisini Pero Sore viðmerkir, at Herluf Gudmundarson sær verri út enn nakrantíð fyrr. - Hann segði, at hann ongantíð hevði sæð nakran, sum hevði tað so ringt. Eg fortaldi honum, at eg føldi ikki longur beinini, ei heldur, nær eg skuldi á vesið. Tá ivaðist Pero Sore ikki í, at tað var rygginum okkurt var galið við, tað var ikki gikt. Pero Sore gevur Herlufi Gud­ mund­arson eina ávísing til eina rygg­klinikk í Hellerup. Tá hann kem­ ur hagar í juli, eru boðini tey somu. - Eg síggi, at tú hevur tað ræð­ u­liga ringt, men eg síggi einki á myndunum, sigur læknin. Tó, sigur hann, eri eg sinnaður at lata teg upp og hyggja nærri at, hvussu ryggurin sær út og hvussu tú flytur hann, sigur læknin. Læknin ávaraði tó um, at tað fór at gerast ein størri skurðviðgerð enn tann fyrsta. Tá læknin letur ryggin upp, er trupulleikin lættur at síggja. Allar fýra skrúvurnar, sum læknarnir á Hamlet høvdu skrúvað inn í rygg­ in á Herlufi Gudmundarson, vóru loysnaðar í størri ella minni mun. Tær lógu tí og gnaðagu og gjørdu fortreð. Tað var sostatt ikki løgið, at Herluf Gudmundarson hevði ilt. Hví var eingin forvitin Herluf Gudmundarson er enn í nógvari pínu eftir seinastu skurð­ viðgerðirnar og tekur nógv morfin. Trupulleikarnir í likaminum skuldu tó verið loystir. - Tað fer at taka langa tíð at koma fyri meg aftur, siga lækn­ arnir. Eg má geva tol, hóast tað er uppi, sigur hann. Herluf Gudmundarson hevur verið sjúkur nú í hálvt triðja ár. Ein stóran part av tíðini hevur hann bíðað eftir, at fáa svar upp á ymiskar kanningar. - Tað, sum eg ikki skilji, er hví eingin lurtaði eftir mær beinan­ vegin. Eg føli tað, sum um trý ár av mínum lívi eru stolin. Eg visti, at okkurt var galið, men øll søgdu, at einki var galið. Læknarnir sóu einki á myndunum og valdu tí at senda meg heim. Eingin teirra var forvitin eftir at finna út av, hví eg hevði so ilt. Teir hugdu bara eftir myndunum, og tað var tað. Høvdu teir lurtað, kundu trupulleikarnir verið loystir nógv skjótari. Eingin teirra strekti seg eitt sindur longur, ikki fyrr enn eg møtti læknanum á ryggklinikkini í, sum vildi lata ryggin upp og hyggja sjálvur, sigur hann. - Hetta hevur verið ómetaliga tungt sálarliga eisini. Á Lands­ sjúkrahúsinum søgdu tey við meg, at tað var psykiskt, og til tíðir var eg líka við at trúgva teimum. Eg vildi ynskt, at eg fekk eina umbering frá Landssjúkrahúsinum. Fleiri ferðir hava teir ikki verið sína uppgávu vaksnir, og nú nokta teir at gjalda, tá onkur annar kundi loysa trupulleikarnar fyri teir. Hetta, hóast loysnin hjá teimum hevði verið hin sama, at sent meg til skurðviðgerð í Danmark, sigur Herluf Gudmundarson. - Tað, sum gevur mest ugga, troyst og styrki gjøgnum alt hetta, er Gud og barna­trúgvin. Vit vita, at nógv fólk biðja fyri okkum, og tað gevur okkum eina fantastiska troyst. Onkuntíð føla vit okkum sum einkjan í Sarepta, har oljukrukkan ongantíð gjørd­ist tóm. Tað er so stórt í okkara verð, at boksin ongantíð er tóm, at vit hava ikki orð fyri tí, sigur hann. Fíggjarliga eru tey illa sperd. Eitt­ans inntøku og stóra skuld ors­ aka av skurðviðgerðunum. Herluf Gudmundarson hevur søkt um fyri­tíðarpensjón, men hevur enn ikki fingið svar. - Tað einasta, sum fær alt at mala runt er hjálp frá familju og vin­um. Tað er fantastiskt, at tey traðka til, men tað kann kortini ikki vera meiningin, at ein ikki fær nøktandi hjálp frá tí almenna, sigur hann. Herluf Gudmundarson er í løt­ uni á avlasting á hvíldarheim­inum Naina. - Tað er torført at gera seg sátt við tankan um, at eg neyvan nakrantíð gerist ein virkin partur av samfelagnum aftur. Mín sam­ leiki var at rokast og vera nógv um meg, raskur at arbeiða og so framvegis. Nú siti eg á hvíld­ ar­heiminum og orki púrt einki orsaka av nógvu pínuni. - Tað er tó ein stór hjálp at vera her, bæði fyri meg og familjuna. Eg klári meg illa einsamallur og havi brúk fyri hjálp til tað mesta. Hetta er eitt fantastiskt stað, starvsfólkini taka sær væl av tær og ein fær veruliga hvílt seg, sigur hann. - Eitt er heilt víst, hevði eg verið giftur við nakrari aðrari konu, hevði hon langt síðani verið rýmd. Mín hevur sett alt til síðis fyri at hjálpa og stuðla mær gjøgnum hesa ræðusøguna. Hon tekur sær av øllum húsliga arbeiðinum, trimum børnum og einum sjúkum manni. Eg eri ómetaliga glaður fyri, at júst hon er mín kona. Tað er hart at síggja, hvussu hon slítir seg upp fyri at halda okkara lívi saman, og eg fái einki hjálpt. Børnini líða heilt víst eisini undir hesum, og eg vóni, at eg fái lønt teimum aftur, sigur Herluf Gudmundarson. Enn hevur Herluf Gud­mund­ar­ son trupulleikar í rygginum. Hann hevur diskus prolaps í nakkanum og fleiri kleimdar nervakanalir í mittastu geislunum í rygginum. Mikudagin fekk hann boð frá skurðlæknanum, at hann møguliga skal aftur undir skurð. - Læknin segði, at um eg blívi við at hava ilt, má eg koma niður aftur, men vit taka nakrar vikur afturat. Tað fer at taka langa tíð at koma fyri seg aftur, so eg má geva tol, sigur hann. - Nú vóni eg at fáa fyritíðar­ pensjón, men eg vóni eisini at ger­ast frískur aftur og sleppa til arb­eiðis. Størsti dreymurin hevði verið at gjørst pínufríur. Tað havi eg ongantíð í lívinum verið. Tað, og at seta føturnar undir egið borð, sigur Herluf Gudmundarson. Hví skal eg koyrast í senk, hví kundi eg ikki fáa hjálp beinanvegin? Um onkur tók trupulleikan í beininum í álvara, longu tá eg var barn, so kundi hann kanska verið loystur Á Suðuroyar sjúkrahúsi fekk HB-fjepparin vitjan av effo- liðnum hjá felagnum, undan dystinum móti TB Hetta eru skrúvurnar, sum vóru settar inn í ryggin á Herlufi Gudmundarson Umbønin um skurðviðgerð má koma av Landssjúkrahúsinum DANJAL AV RANA Johnny í Grótinum, sjúkra­ hússtjóri, sigur, at Lands­sjúk­ra­ húsið einans rindar fyri skurð­ viðgerðir uttanlands, um ein ávísing fyriliggur frá einum lækna á einum av teimum trim­ um sjúkrahúsunum. - Tað er løgtingsheimildin fyri ser­viðgerðir uttanlands, sum setir sum treyt, at vit einans kunnu rinda, um ein lækni hevur avíst hesa loysnina, sigur Johnny í Grótinum. Hann greiðir frá, at føroyska sjúkrahúsverkið hevur avtalu við sjúkrahús í grannalondunum um viðgerðir. - Vit hava avtalu um prís fyri viðgerðir og viðgerðartíð, at okkara sjúklingar skulu sleppa skjótari fram at og annað. Hetta er fyri at minka um kost­naðin og at standardisera mannagongdirnar fyri okkara sjúklingar, sigur hann. Er so møguligt at koma aftur um aftur og biðja sjúkrahúsið rinda rokningina, eftir at skurð­ viðgerðin er framd? - Tað stutta svarið er nei. Lands­sjúkrahúsið hevur snøgt sagt ikki heimild at koma aftur um aftur. Ein ávísing frá lækna má tó altíð fyriliggja, áðrenn viðgerðirnar verða settar í gongd, sambært løgtingsheimildini, sigur Johnny í Grótinum.