hósdagur 8. desember 2016síða 32

FRÍGGJADAGUR 9. DESEMBER 2016 SOSIALURIN 142 32 MYND: HEINESEN MYNDIR H óast umsóknafreistin er farin, fær Í Menniskj­ um Góður Tokki fram­ vegis umsóknir um jólahjálp. Tá ið umsóknarfreistin var farin leygardagin á miðdegi, høvdu tey fingið 261 umsóknir, sum er nógv minni enn undanfarin ár, tá ið talið á umsóknum plagdi at liggja um 400, og onkuntíð hava tær eisini verið omanfyri 500 í tali. Men Djóni Eidesgaard í Barna­ bata, sum samskipar arbeiðið, sigur, at síðani eru fleiri umsóknir komnar afturat, og seinnapartin í gjár vóru tey komin upp á 295 umsóknir frá fátækum barnafamiljum, ið søktu um jólahjálp. Hann sigur, at hóast umsóknirnar eru komnar eftir at freistin er farin, verða tær tiknar við, tá ið jólahjálpin verður latin. Og málið hjá teimum er at viðgera umsóknirnar nú um dagarnar, so at jólahjálpin kann verða latin síðst í næstu viku. Djóni Eidesgaard upplýsti nú ein dagin fyri Rás2, at nógv av teimum, sum hava søkt um jólahjálp í ár, eru familjur, sum hava søkt fyrr. Av teimum, sum hava søkt í ár, eru tað bara hjá sløkum 20 pro­ sentum, at hetta er fyrstu ferð, at tey søkja. – Tað vísir seg, at eru fólk fyrst fangað í fátækadømi, er tað ringt at koma burtur úr tí aftur, segði Djóni Eidesgaard. Í Menniskjum Góður Tokki letur jólahjálp til familjur við børnum upp til 18 ár, og sum eru so illa fyri fíggjarliga, at tey hava ikki ráð til at halda jól. 32 BAKSÍÐAN N ú ein morgunin, eg gekk til arbeiðis, í ill­ veðri sjálvandi, fór eg at hugsa um lívið og deyðan. Veit ikki hví, men tað geri eg ofta, alt ov ofta, kanska. Men sjáldan so snimma á vetrardegi kortini. Hesa ferð, hendan morgun í bøla­ myrkri og drivi, var vinkulin, sum vit tíðindafólk siga, tá tað skal vera fínt, ein annar enn hann plagdi at vera. Skarpari kanska. Jú, eg hugsaði, at tað er bara einans máti at kveikja lív, gera lív, stovna lív, hugsaði eg. Og tað er hasin har við sáðkyknuni, sum av berari tilvild og ong­ um øðrum rakar eggið. Og, hygga síggj, so varð lív. Síðani ófødda barnið. Sáðkyknan hevur ong­ an hálvthundrað metra hyl at venja í, men dugir kortini væl at svimja, blind­svimj­ing. Øll kunnu gera børn, eisini tey, sum á ongan hátt eru egnað at fáa børn. Tað er tí frálíkt, at samfelagið dugir at hava børn. Men, og har er so vinkulin, tú kanst doyggja av fleiri milli­ónum ávum. Eg kann nevna deyðs­orsøkir hetta til jóla – í 2017. Kundi nevnt nak­rar for­kunnugar mátar at doyggja her og nú. Bæði nevna teir og royna teir her og nú, ja, bara ein, sjálvandi. Men deyðin er ikki at spæla við, hóast hann spælir við okkum hvønn dag og hvørja nátt. Hann eirir ongum. Men, sum maðurin, ella konan, segði, input eitt, output milliónir. Løgnir tankar í morgunmyrkr­ inum, spooky. Vit hugsa alla tíðina, eisini meðan vit sova, tá kallast tað at droyma. Og gott er at hugsa okkurt nýtt viðhvørt, okkurt áhugavert, okkurt øðrvísi, hóast lítið hugaligt. Ferðin er við at vera liðug. Noyðist í øllum myrkrinum at gita meg fram til úthurðina í Útvarpinum og ansa eftir, at eg ikki detti um jólatræið, sum har lá – í friði – í nakrar vikur. Komin inn í øllum góðum, byrjar dagurin við at draga gardinurnar fyri, fyri, ikki frá. Mær dámar betur hvítt, gardinurnar eru hvítar, enn svart og síðani grátt. Annars stutt vikan, ið fór. Nú var hatta public service aftur uppi at venda, í fólksins tænastu. Eingin veit, hvat public service er. Spyrt tú 13 fólk, fært tú 17 svør. Tey flestu, sum svara, ivast tó. Eg plagi at brúka svarið (ikki tí, eingin spyr meg), sum eg hoyrdi á ein­ um norðurlendskum fundi eina­ferð. Public service er, tá 1,2 prosent av fólkinum hevur stóran áhuga fyri eplavelting í útnyrðingspartinum av Kina, og 97 prosent av teimum 1,2 prosentunum síggja ella hoyra eina sending um júst hana, eplaveltingina í útnyrðingspartinum av Kína. So er tann sendingin av røttum public service. Hvønn hevði tú valt, um val var í dag, og tú ert 15 ár? Val er ikki í dag, heldur ikki morgin. Vakmyndatólini í jólabýnum vísa bara tey, sum sláa jólatrøini niður og bróta annað. Ikki teir, sum sláa fólk niður og bróta nasar og tenn. Tey hava síni rættindi og eiga at kunna íðka sítt frítíðarítriv í friði, uttan at verða avmyndað. Men eiga tey, sum hava sum frí­ tíðar­ítriv at oyðileggja jólaskreyt, ikki eisini at sleppa at gera tað í friði? Tað er ein mannarættur at gera av við jólastás. Vit liva í einum kommunalum politistati. Eg hugsi nógv, meðan eg gangi til arbeiðis í myrkrinum. Síðani seinast havi eg aftur fingið hatta forbannaða kiknið í lendarnar. Kanska ein revsing frá onkrum. Ein ávaring. Eg hugsi, meðan er royni at ganga, at handan forbannaða pínan fer ikki burtur í bræði. Tað veit eg av sera ring­um royndum. Takk fyri. Høgni Djurhuus Høgni Djurhuus fekk Móðurmáls­ virðislønina 2012 Ein enter, milliónir delete Fleiri afturat søkja um jólahjálp Djóni Eidesgaard