hósdagur 22. desember 2016síða 28

FRÍGGJADAGUR 23. DESEMBER 2016 SOSIALURIN 148 28 »Slættasti sjógvur og brattastu bylgjur«, soleiðis byrjar ein av okk­ ara vøkru sálmum, sum Mikkjal á Ryggi umsetti eftir C. J. Boye. Ein sálmur, sum vit vanliga knýta at lívinum í sjónum, sum mangan er baldrut, men eisini hevur manga góða løtu við sær. Júst við hesum sálminum byrjaði eisini jarðar­ ferðin í Vestmanna kirkju hjá vin­ manninum og fyrrverandi starvs­ felaginum Ivan Klein Olsen, henda kalda heystardag í november. Men júst soleiðis ynskti Ivan sjálvur at lýsa lív sítt. Marjun í Kálvalíð, prestur, dugdi sera væl at geva eina lýsing av týdninginum í orðunum í sálminum og gera tey til eina livandi mynd um tað lívið, sum Ivan sjálvur føldi, at hann hevði livað. Orðini í sálminum lýsa á mang­ an hátt lívið hjá okkum flestu, har vit hava viðgongd og mótgongd av ymiskum slag, nøkur meiri og nøkur minni. Hjá Ivani hevði tað alstóran týdning, at orðini vóru gróðursett í trúnni á skaparan, sum vit síggja í ørindinum: Hav tó ei ótta, tú piprandi hjarta! Hví manst tú stúra og falla í fátt? Enn er tó ein, sum kann óveðrið harta, stormur og havódn má lýða hans mátt. Hvar tú enn fer, hjá tær hann er, trygdgóði Jesus, sum bjarging tær ber. Við hesum sálminum vildi Ivan ikki bert lýsa sítt lív, men eisini geva ugga til tey, sum sita eftir við sorg og sakni – familian, vinir og starvsfelagir. Eg kom at kenna Ivan frá tíð­ ini, tá lívið hansara var á slætt­asta sjógvi. Hetta var í árinum 1978. Sjálvur var eg farin á politi­skúla á Amager í mai og í november mánaða kom Ivan eisini á politi­ skúlan saman við systkina­barn­ inum Jón. Tað vildi so við, at Ivan og eg báðir komu at gera út­ búgvingartænastu á politi­støðini í Rødovre. Tað viðførdi eisini eitt gott vinarsamband okkara millum. Tó vit ikki vóru í sama vaktbólki, so kundi tað koma fyri, at vit gjørdi tænastu saman. Minnist serliga eina kvøldvakt, har vaktleiðarin setti okkum báðar saman á eitt vaktlið og gjørdu vit tá báðir patrulju­tænastu saman. Tað var ikki vanligt at møta einum patrulju­bili á donsku vegunum við tveim­um føroyskum politistum, men tað riggaði avbera væl. Ivan var einastandi góður vinur og samstarvfelagi, tað var so ómetaliga ómakaleyst at dáma Ivan. Lættur í sinni og so einfaldur og trúgvur vinur, sum dugdi sera væl sítt handverk og eisini dugdi at geva av síni vitan til øll. Ivan var ungur í tænastuni, tá hann í 1987 bleiv sýslumaður í størsta økinum í landinum – Streymoyar sýslu við tænastustaði í heimbygdini Vestmanna. Tað var í tíðini, tá sýslumansembætið hevði størri týdning og við fleiri avbjóðingum og týðandi uppgávum enn vit kenna í dag við niður­rað­festa starvsinnihaldinum. Ivan røkti sýslumansstarvið væl og virðiliga, og tað var eisini ein fragd at kunna arbeiða saman við honum ta tíðina, eg sjálvur var sýslumaður í Eysturoy. Hansara vitan, hjálpsemi og nærlagni kom mongum av okkara til góðar. Men lagnan vil tað oftani øðrvísi enn vit sjálvi høvdu vilja tað og ímynda okkum. Týdningin av teim brattastu bylgjum fekk brádliga ein meining. Ein tung ferð byrjaði í lívinum var veruleiki. Men so við og við varð vunnið á mótgongdini og sera gleðiligt var tað fyri hann og familjuna, at Ivan seinni fekk starv á Umhvørvisstovuni, eitt starv, sum honum dámdi væl og var glaður fyri. Persónliga lívið og arbeiðslívið hava eisini felags innihald í orð­ unum frá sálminum Slættasti sjógvur og brattastu bylgjur, sum Ivan eisini upplivdi tað. Lívið er so lætt og einfalt, tá alt gongur við, men so sera svárt og møtimikið, tá alt tykist ganga ímóti. Vit kenna øll hesa kensluna, so ella so, og Ivan var einki undantak og hann dugdi eisini at seta orð á kensluna, sum vit upplivdu tað í kirkjuni og við hansara seinastu ferð gjøgnum heimbygdina til seinasta hvíldarstað á hesi fold. Familjan fylti nógv í lívinum hjá Ivani og vit vita, hvussu stóra gleði og stuðul hann hevði í konuni Kitty og børnunum Ragnari, Johnny og Mariann. Tað var altíð við stoltleika og virðing, at hann umtalaði síni børn og glaður fyri, at tað gekst teimum væl. Og ikki minni stoltur av at vera abbi. Øll høvdu tey eitt serlig pláss í hansara rúmliga hjarta. Blíðskapurin í heiminum við Hornavegin var altíð framúr og manga góða løtuna hava vit sitið í hugnaliga heiminum hjá Ivani, Kitty og børnunum. Vit syrgja við tykkum Kitty, Ragnar, Johnny og Mariann og saknur er stórur, men kunnu gleð­ ast um tey mongu og góðu minnir vit hava um ein góðan og trúfastan vin, sum nú er farin um sýnina. Friður verður við minninum um Ivan við orðunum frá Fanny Crosby, sum Johs. Andr. Næs týddi: “Frelstur í Jesu ørmum, tryggur við Jesu lið, undir hans náðiveingjum, finnur hvørt hjarta frið!” Kári Minningarorð um Ivan Klein Olsen * 7. august 1957 † 13. november 2016 Kendi finnlendingurin í Føroyum, Thorolf Björklund, er nú flutt­ ur av landinum eftir 60 ár í Før­ oy­um. Hann er m.a. kendur sum frímerkjasamlari, finskur aðal­konsul og stjóri í stóru bila­ fyritøkuni P/F Vilhelm Nielsen & Søn í Havn. Vanligt er, tá fólk koma langt upp í árini, so flyta tey í minni íbúð ella á eitt heim fyri eldri fólk. Men so er ikki við Thorolf Björklund, sum fyllir 87 ár í januar, hann er fluttur av landinum og hevur ætlanir um at búseta seg í Keypmannahavn. Thorolf Björklund er føddur í Helsingfors í Finnlandi 26. januar 1930 og tók studentsprógv í býnum Lovisa í Finnlandi í 1948. Hann giftist við Nancy, dóttir Sigrid og Vilhelm Nielsen í Havn, og fluttu tey til Føroyar tann 3. desember 1956 og búsettust í Havn. Thorolf gjørdist limur í Føroya Filatelistfelag í 1957. Thorolf hevur ikki einans savnað frímerkir. Hann var í mong ár stjóri á bilasøluni P/F Vilhelm Nielsen & Søn í Havn. Eftir at hava arbeitt í fyritøkuni síðan 1957, tók hann við eftir verpápan Vilhelm Nielsen í 1970 og var stjóri har til 1986, tá fyritøkan varð seld. Thorolf var eisini finskur konsul og aðalkonsul í Føroyum í mong ár. Hann tók við eftir Edvard Mitens í 1970. Poul Michelsen í Havn tók við sum finskur konsul, tá Thorolf Bjørklund legði frá sær. Nancy, kona Thorolf, andaðist 14. september 2011. Thorolf fór av landinum aftur tann 15. desember 2016. Hann fór fyrst til Spania, har hann verður til 21. mars 2017, tá hann kemur aftur til Keypmannahavnar, har hann hevur ætlanir um at búseta seg. Thorolf sigur, at hann hevur havt tað gott í Føroyum og trivist væl, men hann kennir seg tó enn sum finnlending. Hóast døturnar við familju búgva í Føroyum, hevur Thorolf ætlanir um at búgva í Keyp­ manna­havn. Tað passar honum væl, tí hann heldur, at tað er lætt at ferð­ast til Finnlands, Spania ella til Føroyar. mg Thorolf Björklund flytur til Danmarkar NØVN & MERKISDAGAR Silvurbrúdleyp 20. desember hava vit verið gift í 25 ár. Dagurin verður hildin í Bygdar­húsinum í Lorvík fríggjadagin 13. jan­uar kl. 19. Tað hevði glett okkum at sæð familju, vinir og kenningar at hildið hendan dagin saman við okk­um. Vinarliga boða frá á tlf. 423231 ella 270237 í seinasta lagi 30. desember. Jógvan og Aðalbjørg Vælsigning og dópur Í sambandi við, at vit vórðu vígd í fjør, og sonur okkara verður doyptur, verður vælsigning og dópur í Vestur­kirkjuni leygar­ dagin 7. januar kl. 12. Vælkomst verður í Meinigheitshúsin­um í Havn kl.15. Vinarliga boða frá, um komið verður, í seinasta lagi 22. desember á telefon 590906 ella teldupostadressu marjun_np@hotmail.com Heilsan Klæmint og Marjun Gullbrúdleyp Sunnudagin 1. Januar 2017 hava Anna Maria og Daniel Hofgaard, verið gift í 50 ár. Dagurin verður hildin saman við familjuni. 90 ára føðingardagur Jóladag, 25. desember, fyllir Julianna Samuelsen, Tórs­ havn, 90 ár. Føðingar­dagur verður hildin í Havnargøtu 1, Angus Steakhouse frá kl. 18. Øll eru vælkomin.