mánadagur 20. mars 2017síða 4

Mánadagur 20. mars 2017 · Nr. 34 4 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 UNDIR FÝRA EYGUM Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Hvør bók hevur havt serligan týdning fyri teg? – Ein bók, sum hevur havt serligan týdning fyri meg, er »Den frie tanke«, sum Mihail Larsen og Ole Thyssen hava skrivað. Bókin kom út í 1981. Eg læs eitt ummæli, sum Rói Patursen skrivaði í Brá, og læs so bókina, tvær ferðir haldi eg. Bókin er, umframt ein søgulig gjøgnumgongd, eisini ein staðfesting av týdninginum av frælsinum at hugsa. Nakað sum vit ofta taka sum givið, hóast vit uppliva »miðøldina« dagliga. Hvør er besti lutur, sum tú eigur? – Tað er ein vasi, sum eg fekk frá ommu míni, tá eg var lítil smádrongur. Helst er hann at fáa fyri fimm krónur í onkrum endur­ nýtslu handli. Men omma var tað, sum man tá kallaði í barn­dømi, og so ómetaliga fitt. Eg helt, at vasin var ein dýrgripur, og á ein hátt er hann tað. LÆRARAR MUGU YVIR­TAKA SKÚLAN AFTUR Eyðun Klakstein Tað var hjá Herálvi Jacobsen, sum hjá so mongum øðrum. Ymisk samanfallandi – og kanska tilvildarlig – viður­ skifti gjørdu, at hann sum ung­ur maður valdi sær út­ búgving, sum síðani førdi til lívsstarvið. – Eg kláraði meg væl í fólka­skúlanum, so tað lá í luft­ini, at eg skuldi hava onkra útbúgving. Sjálvur hugs­aði eg um at fara í læru sum handverkari, men tað bleiv til, at eg søkti inn á Lær­ araskúlan og tók út­búgv­ing sum lærari, greiðir hann frá. Av Læraraskúlanum fór hann í starv sum lærari í skúl­anum í Sørvági. – Tá ið eg tók mína út­ búgv­ing sum lærari, var praktikk­tíðin meiri um­ fat­andi, enn hon er í dag, og tí kendi eg arbeiðs­um­ støð­urnar væl, tá ið eg byrj­aði. Kortini var tað stræv­ið fyrstu árini, men lær­ara­starvið er eitt mein­ ings­fult starv, og tí var eg ongantíð í iva um, at eg vildi røkja hetta starv, sigur Her­ álvur Jacobsen. – Tá sum nú var lærara­ starvið sera krevjandi, tí um­framt undir­vísingina eru eisini avbjóðingar av nógv­um øðrum slagi við til dømis trivnaði og næm­ing­ um, sum ikki megna skúl­an so væl. Hetta kann kenn­ ast stressandi fyri lær­aran, tí hann vil øllum næm­ing­ unum væl, sigur hann. Formaður í sjey ár Herálvur Jacobsen hevur so at siga síðani fyrsta dag­in á Læraraskúlanum tíð­liga í sjeytiárunum verið knýtt­ur at fólkaskúlanum. Onk­ur styttri steðgur hev­ur verið á vegnum, men í meira enn trý ára­tíggju starv­ að­ist Herálvur í Sør­vágs skúla, til hann í 2010 gjørdist for­maður í Føroya Lær­ ara­felag og hevur røkt tað full­tíðar­starvið síðani. – Tað var eitt sindur til­ vildarligt, at eg stillaði upp til nevndina í Lærarafelagnum í 2008. Ein lærari helt fyri, at eg hevði so stóran áhuga fyri fólkaskúlanum, at hon fór at stilla upp. Tað gjørdi hon so, – Politikarar kunnu skapa karmar, men tað hjálpir ógvuliga lítið, um politikarar og myndugleikar fara at stýra skúlanum. Lærararnir mugu trúgva upp á sítt fak og yvirtaka skúlan aftur, tí tað eru so nógv onnur, sum vilja seta dagsskránna, sigur Herálvur Jacobsen, sum leygardagin verður formliga afturvaldur sum formaður í Føroya Lærarafelag uttan mótvalevni