hósdagur 1. juni 2017síða 29

FRÍGGJADAGUR 2. JUNI 2017 SOSIALURIN 64 29 ordi­liga. Vit fingu 350 tons í fýra vik­ur. Nýggja trolaratíðin Í 1970 var eg tveir túrir við Stella Kar­inu hjá Laksafossbrøðrunum. Teir høvdu havt línuskip í 1960-un­ um, men nú løgdu teir um til trol­ arar. Teir høvdu fylgt við tíð­ini, tí hetta vóru nútímans hekku­trol­ arar við frystilast. Tað serliga ný­ skap­andi við hekkutrolarum var, at alt arbeiðið gekk fyri seg “inn­an­ dura”, tí dekkið var innilokað. Tað var sjálvsagt so ógvuliga nógv arb­ eiðs­ligari hjá manningini í mun til arb­eiðið á opnum dekki við síðu­ trol­arum. Grímur Rasmussen var skipari. Tann fyrra túrin var Dánjal Ják­up Berg stýrimaður, eg var 2. stýri­ mað­ur. Tann seinna túrin var eg 1. stýrimaður. Hetta er longsti túrur, eg havi ver­ið í lívinum. Tá vóru ongar regl­ ur um longstu túralongd, og um­ støð­urnar vóru til at vera leingi burt­ur. Vit fóru avstað 1. desember 1970, og eg var aftur við hús 25. juni. Vit fóru fyrst yvir á Glett­ing­argrunn, har var lítið at fáa. So fóru vit upp á Halan. Á jólum lógu vit inni á Aðalvíkini á Norð­ur­landinum. Vit høvdu fingið eini 140 tons, men tá kom ísurin. Vit fóru inn í Reykjavík , har menn komu umborð at for­vitn­ast. Íslendingar áttu tá ikki so fram­ komn­ar trolarar. Eg vísti íslendska fiski­málaráðharranum runt á skip­inum og var hann hugtikin av tí hann sá. Vit sigldu nógv hendan túrin heilt frá Labrador til Barentshavið. At enda komu vit til Grønlands, har hevði Grímur ikki roynt fyrr. Men har fingu skipini tá nógvan fisk. Vit royndu á somu leið sum syst­ur­trolarin Stella Kristina. Eina ferð, eg hevði vakt, tók eg tóvið hjá teimum. Teir søgdu, at her var einki at síggja, so teir hálaðu. Tað var ­ko­lsvart hjá teimum. Vit hál­ aðu seinni í mestsum somu leið, og tað vóru átta tons. So neyvt stóð fisk­urin. Eina náttini trolaðu vit niður á 800 metra dýpi. Vit høvdu tvey hál. Hetta var ógvuliga djúpt, men vit fingu nógv í. Tað vísir seg, at um grót er í maganum á toski, so er tað ant­in komandi ella farandi fiskur. Tosk­urin etur grót fyri at koma nóg djúpt. Hetta eydnaðist væl. Vit høvdu 740 tons av beinfríum flaki. Hesir trolarar endaðu lut­fals­ liga skjótt í Íslandi, har teir hava ver­ið í vinnu í nógv ár. Hetta var ein smeitur fyri okkara samfelag. Hes­ir trolarar høvdu tá helst kunna gjørt seg galdandi í teirri tá nýggju rækjuvinnuni. Eitt skifti í 1980-unum sigldi eg eisini við trolarum hjá Royal Green­land. Hetta var eisini spenn­ andi at royna. Nýggju rækjuvinnan Eg kom seinni at sigla nógv við rækju­skipum. Eg var við gamla Hvíta­nesi, har Dánjal Pauli Dani­ el­sen var skipari. Seinni var eg við Logos, har Ólavur Gregersen var reið­ari. Logos var upprunaliga bygdur til ídn­aðarfisk. Hetta bar slett ikki til, so hann varð umbygdur til rækj­ur. Tað var vorið sum skifti at byggja eitt ídnaðarskip um til trol­ara, men tað riggaði fínt. Eg var skipari og Pauli Reinert Petersen var stýrimaður. Har var eg í fimm ár. Tað fór um hesa tíð­ ina at sansa at við rækjukvotum í Grønlandi. Tá fóru teir til Mauri­ tania at fiska. Hetta riggaði ikki og tað var endabresturin á Logos. Eg var kortini ikki við tá. Hann fór tá til Skopunar, har hann kallaðist Stremb­ingur. Har gekk tað vist væl í fleiri ár. Eg var sjey ár við rækju­trol­ ar­anum Arctic Viking saman við Bjarna Petersen sum skipara. Hann er systirsonur Daniu, konu míni. Hetta er einasta rækjuskip, sum er eftir, so teir hava dugað at arb­eitt. Sloppin undan stórum vanlukkum Ofta hevur verið sagt, at trol­ara­ dekk er so vandafult arbeiðspláss. Men tað er ikki mínar royndir, hó­ast tað kundi vera ógvuliga buldr­asligt. Eg havi siglt 48 ár við trol­ara. Eg havi hesa tíð upplivað, at tveir menn hava fingið skaða. Hetta kann sigast at vera væl slopp­ið. Eina ferð var tað við Jóannes Pat­urs­son í 1953. Hans Pauli var skip­ari. Vit høvdu fingið 13 posar í, og tað var rok. Hetta var síðsta háli tann túrin. Tá var tað so óheppið, at ein maður fekk ein snudd sum gjørdi, at hann fekk knívsskaftið upp í eyga, blóðsprænur stóð frá hon­um. Vit løgdu hann aftur á messu­ borð­ið. Hans Pauli var kløkkur og rópti, um nakað lív í honum, jú, tað var tað. Vit hálaðu so og beint inn í Føroyingahavnina. Hann fór í land har. Tað vísti seg, at hann hevði fingið kraniubrot. Vit fóru so heim, men hann kom umborð aftur, tá vit komu yvir aftur til Grønlands. Hann kom væl burtur úr tí. Eg havi ongantíð verið við til at missa nakran mann. Tað er øll grund fyri at vera takksamur um tað. Tað er eitt tað ringasta sum komast kann koma út fyri á sjónum. Lítið av frítíð Tað var ikki nógv frítíð tá í tíðini. Áðr­enn eg giftist, var eg ongan túr í landi í hálv triðja ár. Hetta hevur so broytt seg við tíðini, og eftir at eg fekk familju, vóru túrir lagdir burt­ur úr. Nú verður so nógv tosað um bars­ils­loyvi, eisini til fiskimenn. Her er eisini nógv broytt. Nógv børn hjá sjómonnum eru fødd, með­an teir vóru burtur. Tá ið Hans Leo varð føddur, fór eg til skips morg­unin eftir. Men Dania var ein av teimum røttu fiski­manna­ kon­unum, sum kundi skipa fyri hús­ar­haldinum, hóast maðurin var burtur stóran part av árinum. Eg havi verið 50 ár á sjónum. Heils­an hevur verið góð. Eg havi ong­antíð verið frá arbeiði øll hesi ár­ini vegna heilsu. Tað er nógv at takka fyri. Rundað Kappan 200 ferðir Eg meti meg at hava rundað Kapp­ an 200 ferðir. Hetta merkir 100 túrir vestur um hav, og serliga hev­ur tað verið til Grønlands. Eg havi altíð fegin viljað sloppið aft­ur til Grønlands. Eg var har aft­ur fyri trimum árum síðan á eini legu hjá Brøðrasamkomuni í Suðurgrønlandi, tá var eg 89 ár. Hetta var eitt stórt upplivilsi, og tað var eisini stuttligt at síggja Grøn­land aftur, hóast tað var á ein annan hátt. Tøkk til Kaj Tað ber illa til at sleppa Kaj uttan at nevna fótbólt. Bartalstova og Enni­garð eru kend nøvn í fótbólti, har bæði synir og abbasynir hava gjørt seg galdandi. Kaj er teirra fremsti fjeppari. Dania hevur ikki ver­ið nevnivert á vøllinum. Men hon hevur eisini gjørt sítt við øll­ um teimum klæðum, hon hevur tik­ið upp og vaskað øll hesi árini. Kaj skal hava tøkk fyri hansara frá­søgn, sum vit vita, at nógv hava lis­ið við áhuga. Komandi partur Komandi tríggir partar verða um Gazet Patursson í Kirkjubø og hansara ætt Kaj hevur rundað Kappan 200 ferðir. Nakrir av mongu skipsfeløgunum hjá Kaj. Vinstrumegin frá eru Bjarni Petersen og Olevinus Sørensen, skipsfelagar frá Arctic Viking. Høgrumegin Svenning Johannesen. Dania og Kaj saman við langommu- og langabbabørnum