týsdagur 8. august 2017síða 11

11 Mikudagur 9. august 2017 · Nr. 91 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Dánjal av Rna Nú Nordafar møguliga verður ruddað, var hugnaløta fyri tey ið vóru í Føroyingahavnini í 60 árunum. Á samkomu á Hotel Hafnia tann 26. Juli hittust veteranar úr Føroyingahavnini til ábit og afturhvarv. Fyriskipari var Manne Næs úr Hvalba. Tey ið møttu vóru 30 gentur av sjómannsheiminum og velfarshúsinum, allar frá 65 til 83 ár og 50 menn frá øllum arbeiðsbólkum í Føroyingahavnini. Teir, ið møttu vóru frá 70 til 93 ár. 15 teirra vóru yvir 80. Jofridt Jensen úr Fuglafjørði, hevði tvær glasplátur við bíløtum í báðum síðum, bíløt, ið hann hevði frá 50 árunum og sum hann var sera glaður fyri, men tíverri fekk hann tær ikki aftur. Um onkur av misgávum hevur blandað tær við sítt tilfar, vil hann fegin fáa tær aftur. Møguleiki er hjá áhugaðum at fáa ein geyma við filmum, ljóði og myndum frá tiltakinum, umframt gomlum myndum úr Føroyingahavnini. Áhugað kunnu seta seg í samband við Símun Berg ella Manna Næs. Fleiri nýttu høvi at minnast aftur á tíðina og árini í Føroyingahavnini, sum á mangan hátt vóru serstøk. Eyðun, radiomaðurin í Føroyingahavnini vísti myndir. So nógv høvdu menn uppá hjarta, at onkur hugleiðing lá eftir, og varð ikki borin fram á samkomuni. Millum annað hugleiðingarnar hjá 91 ára gamla Napoleon á Neystabø, sum er ein teirra, sum hevur verið heilt nógv ár í Føroyingahavnini. Abbasonurin Dánjal á Neystabø festi minnini hjá Pola á blað. MINTUST NORDAFAR FØROYINGAHAVNIN I VAR NÓGV ARBEIÐI ÆL AT ARBEIÐA an­í­frá. Teimum hjálpti Poli ofta. – Eg lærdi teir at sova. Lærdi teir ikki at hugsa um nakað. Tá teir komu á lag­ið at sova, gekk tað ofta nógv betri, og trivnaðurin somu­ leið­is. Mær dámdi væl tíðina í Føroyingahavnini” Mangt kundi verið at sagt frá um tíðina í Før­oy­inga­havn­ ini. Bæði til álvara og gaman – men eg steðgi her. – Hetta var eitt heilt ser­ ligt lív, sum kanska bara vit sum hava verið partur av tí, ordi­liga skilja. Nú er so langt síð­an, at mann næstan ikki kenn­ist, men vit hava hóast alt upp­livingarnar og tíðina í felag. Eg takki fyri at vera boð­in við í kvøld. – Fyri mítt viðkomandi, dámdi mær væl at tíðini í Før­oy­inga­havnini, tí har var so nógv arbeiði og mær hev­ ur altíð dámt væl at arbeiða. Tað er líkasum tað eg dugi, so kunnu hini bestemma. Myndir: Poli á Neystabø