hósdagur 17. august 2017síða 25

FRÍGGJADAGUR 18. AUGUST 2017 SOSIALURIN 95 25 So upprann dagurin!! Veðrið dagarnir frammanundan hevði ver ið so heilt fantastiskt, men tað var tað ikki hendan dagin! Tað regnaði aaaalla tíð! Gott nokk gavst tað við at regna, tá veitslan byrjaði kl. 19, men tá kundi tað hava ein lort, tí tá høvdu vit verið og tikið myndir. Dagurin byrjaði við, at eg fór til Kitty at seta hár og leggja makeup. Hon kom tíbetur norðureftir at gera tað, so slapp eg frá at ferðast alt for langt tann dagin. Eg haldi, at vit byrj aðu kl. 10, og eg var liðug uml. kl. 14. Mynda tøkan var kl. 15, so tá máttu vit øll vera klár, men vit vóru eitt sindur ov sein, tí altíð tekur tað longri enn ætl að. Vit droppaðu at seta slørið í hár ið tá, tí klokkan var so nógv. Av tí tað regnaði so illa, tóku vit myndirnar inni í skúlanum í Gøtu- gjógv, og tað riggaði bara heilt væl. Sjálv andi hevði tað verið nummar eitt at tikið myndirnar úti, tí tað hev ur verið mín dreymur allatíð, men ikki nógv at gera við tað. Men tað er ikki frítt, at eg blívi eitt sind ur øvundsjúk, tá eg nú síggi brúð ar mynd ir hjá øðrum, sum eru tiknar úti. So um eg renni meg í onkrar á net inum, so scrolli eg skjótt forbí tær. Tað, sum eygað ikki sær, fær hjart að ikki ilt av ha?! Myndatøka Meðan vit taka myndirnar í skúl- anum, síggi eg at bilar byrja at koma í kirkjuna. Hufff, tá fóru summ arfuglarnir í búkinum ígongd!! Men tað góða er, at mað- ur in stýrir “show’inum” í kirkjuni, so um onkur feilur var gjørdur har, so var tað hansara skyld. So kundi eg í hvussu so er hvíla í tí. Myndatøkan gekk fínastaslag. Minsti sjeikurin hjá okkum var slett ikki í stødinum til at taka mynd ir, og hann megnaði eisini at oyði leggja brystpyntið hjá Jan bein anvegin, men tað flentu vit bara eftir, tí hvat annað skal man gera. Vígslan Vígslan skuldi byrja kl. 17, og eg minn ist ikki heilt, hvat klokkan mynda tøkan var liðug, men tað var eitt lítið kaos, tá vit komu heim. Klokkan var uml. 16.50, og slør ið skuldi setast í, men kamb ur- in á slørinum vendi galið. Eg hevði tí betur Kitty hjá mær, so hon var so fix at taka kambin av, og setti slør ið fast við hárnálum. Tað tók eina løtu, so vit vóru eitt sindur ov sein, men tað skal man jú vera ha? Eg var so forferdiliga nervøs, og hevði roynt at drukkið teir ring- astu nervarnar burtur við sjam- panju, men tað var so lítið eg drakk, so tað hjálpti ikki ein skid. Tað var eisini virkuliga strævið at vera í hesum kjólanum, og for- ferdi ligt at seta seg í bilin!! Eg mátti lyfta kjólan so langt upp, tí tað regnaði so illa, og túnið hjá okk- um er ikki tað allar lekkrasta, so eg mátti passa so væl uppá at kjólin ikki bleiv skitin. Eg vísti sikkurt reyv fleiri ferðir, tí eg mátti lyfta kjól an so langt upp, men screw that! Og so at squeeza seg í bilin við hesum stóra kjólanum…tað hev ur nokk verið ein saftig sjón. Í bilinum á veg yvir í kirkjuna tóku nervarnir ordiliga yvir. Eg rist ist og skalv, og Jan royndi at sissa meg, men tað nyttaði yv ir høv- ur ikki. Tá vit koyrdu niðan brekk- una við fótbóltsvøllin, hugdu vit inn eftir dalinum, og sóu at bilurin hjá svigerinnuni stóð í ánni, sum rennur framvið bygd ina. Vit vistu beinanvegin, at hon allarhest hevði gloymt at hál að hondbremsuna upp, tí tað kem ur meira enn so fyri her, at ein bil ur stendur í ánni, tá fólk gloyma hond bremsuna, ella at seta bilin í gear, tá tey sløkkja hann. Tað redd aði mær totalt, tí tað var so óluk sáliga stuttligt at síggja. Eg gloymdi alt um nervarnar, og vit sótu og flentu í kíki allan vegin til kirkj una. Løtan í kirkjuni var góð. Fyri mítt viðkomandi, at tað var tann all ar størsta og besta løtan, so hana nýtti eg ordiliga. Mín elsta systir sang sangin hjá John Lennon “Grow old with me”, og tað var eitt yvirraskilsi frá mær til Jan. My favorite song!! :) Hon hevði eisini nøkur systk- ina børn við at hjálpa sær at syngja, babba spældi undir við guitar, og eitt systk inabarn hjá mær sat við klav er ið. Shit tað var ein deilig løta altso!! Jan sat og tútaði allatíð, so eg visti, at hann eisini var glaður fyri tað. Hann byrjaði at túta tá, og hann græt næstan allan dagin. Mín keri er so fittur og følin. Eg sat og klípti meg sjálva í hondina, tí eg vildi ikki oyleggja mítt makeup. Elin borg Pállsdóttir sang eisini "Can't help falling in love” hjá Elvis, og tað var eisini fantastiskt!! Tað var eisini eitt yvirraskilsi til mín frá Jan :) Vígslan gekk væl, men tá vit skuldu upp at offra, traðkaði Jan á mítt slør!! Eg hevði akkurát lagt á tað síðsta offurstaðið, og var á veg oman, tá hann traðkaði á tað. Tí- betur hevði Kitty fest tað so væl, at tað datt ikki av, men tað er so eisini okkurt vit kunnu flenna eft ir. Veitslan Veitslan var eisini góð. Har var gott lív í allatíð, og har vóru eisini nógv fleiri talur, enn eg hevði væntað. Mín familja er ikki nøkur “talarafamilja”, men tað vóru faktist fleiri, sum reistu seg upp at siga okkurt. Enntá babba reisti seg upp og segði nøkur orð. Hann er meira sangskrivarin enn talarin, so vit mundu øll dottið uppeftir, tá hann reisti seg upp. Fræta eg helt, at tað var cool altso! Fyrstu ferð í lívinum, at hann hevur hildið talu, og hann kláraði seg bara heilt væl. Eg helt sgu eisini eina talu fyri fyrstu ferð, so har vóru fleiri greinsur fluttar tað kvøldið. Lív Næs og Tróndur Enni komu at syngja nakrar sangir, og tað var eisini virkuliga gott. Brúðarvísuna og brúðarvalsin kundi eg gott livað uttan, men tað vildi Jan so gjarna, so tað gjørdu vit. Men at skera brúðarkøkuna tímdi eg so slett ikki! Eg ætlaði faktist slett ikki at hava nakra brúðarkæku, men tað bleiv so til tað alíkavæl, men vit skóru hana ikki…dertil og ikke længere! Hon bleiv sett á borðið, og so var tað bara at fáa sær. Familjan hjá mær hevði leigað sær buss heim, so tey fóru avstað uml. kl. 03, so tá haldi eg, at brúd- leyp ið mestsum endaði, tí tá fóru næst an øll. Tey, sum vóru eftir hjálptu til at rudda av. Svigermor koyrdi meg og børn- ini heim, meðan Jan var eftir í bygd ar húsinum, og hjálpti til at rudda tað seinasta burtur. Eg vildi sleppa úr kjólanum sum skjótast, so vit skundaðu okkum inn. Tá vit komu inn sá eg rósubløð liggja á trappunum uppá loftið og inn í okkara kamar, og so sjálvandi eisini víðari har frá og til songina, og á songini eisini. So hekk eitt “just married” skeltið uppiyvir songini, og á songini stóð ein kurv við øllum møguligum lekkrum í. Bomm, kips, sodavatn og you name it. Eitt kort lá eisini kurvini, og tað var ein heilsan frá vinkunum hjá mær í Kollafirði, sum høvdu gjørt hettar…maaa tað var lekkurt altso, og kurvin kom óluksáliga væl við!! :) Allar kvittarnir fyri tað, sum tær høvdu keypt lá eisini í kurvini, so tað fingu vit eisini “eitt gott grin av”. Jan og eg fylgdust ikki heim, so tað vóru svigermor og eg, sum fylgdust so fittar eftir hesum bløð un um, og inn í kamarið, og hon fekk eisini æruna av at lata meg úr brúðarkjólanum, og síggja míni flottu undirklæðir, sum altso vóru ætlaði til Jan. Tað var eisini for biðið stuttligt. Men tað veit denn, eg var troytt og børnini vóru troytt, so eg tímdi ikki at ganga og tvætla í kjólanum til Jan kom heim. Vit gjørdu skjótt av, og eg leyp í tey behageligastu klæðini eg eigi, og so at fáa ungarnar í song. Alt í alt…ein óluksáliga góður og stuttligur dagur!! Tað besta eru hes ar smáu kiksaðu detaljurnar, sum m an kann flenna eftir, og sum man aldrin fer at gloyma. Tað setir ordi liga kulør á dagin, og ger hann enn meira minningarríkan. Sunnudagin brúktu vit at av- vikl að ymiskt, og tað saman við mána degnum aftaná, og týsdagin fóru vit aftur til arbeiðis, og lupu í dag ligdagin aftur beinanvegin. Maaa eg var troytt! Eg skuldi verið farin á "honeymoon" ella í feriu aftaná, men tað verður næstu ferð. FRÁ HEIMASÍÐUNI BRUDLEYP.FO LES ALT UM BRÚDLEYP Í FØROYUM Á IN.FO!