týsdagur 22. august 2017síða 4

Mikudagur 23. august 2017 · Nr. 97 4 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Danjal av Rana Í summar er kjakið um fost- ur tøku lóg ina kyknað aft ur í Før oy um. Ung fyri Mið- flokk in skip aði fyri ein um pall borðs fundi í Perl uni um evn ið í juni, Sosi al ist isk Ung sendi so eina yv ir lýs ing út eftir sín lands fund, har tey boð aðu frá, at rætt ur in til fría fost ur tøku var eitt av teirra að al mál um, og í síðstu viku kunn gjørdi Javn að ar- flokk ur in á Fólka tingi eina spurn ar kanning og ein fald- ara, sum tey siga kann brúk- ast sum grundarlag at kjak- ast út frá. Sosialurin varpaði ljós á kjak ið og kann ing ina í viku skift is sosi al in um og nú stend ur Anja Wenn ing stedt Djur huus fram. Fyri níggju ár um síð ani fekk hon eina fost ur tøku á Lands sjúkra- hús in um. Anja Wenningstedt Djur- huus greiðir frá, at hon fyrst var ovurfegin um, at hon var vorð in við barn. – Eg helt meg satt at siga ikki kunna gerast við barn long ur. Eg hevði roynt í 12 ár, uttan at tað var eydnast. So fann eg hann, sum eg helt vera mín dreymaprinsur, og tríggj ar mánaðir aftaná, var eg við barn. Trupulleikin var bara tann, at so skjótt dreyma prins urin fekk at vita um barn ið, var hann broytt- ur. Hann tosaði ikki við meg í fleiri vikur og so fann eg út av, at hann hevði eina aðra kvinnu, greiðir hon frá. Tá Anja Wenningsted Djur huus so fer til lækna, spyr hon um møguleikan at fáa fost ur tøku. – Hann noktaði og segði, at tað var ikki hansara trup- ul leiki, at pápin at barninum var ein idiot. Tað mátti eg finna eina aðra loysn uppá. Ljós móðirin hevði heldur eingi ráð til mín, tá eg var til fyrstu samrøðuna, men at enda fekk eg ein annan lækna at játta at geva mær eina tilvísing til fosturtøku, sig ur hon. Hon byrjaði tó at ivast tá og minti læknan á, at hon var kom in longri enn tær 12 vik- ur nar, tá fosturtøka er loyvd. Hon var tá júst byrjað upp á 13. viku. Læknin segði tó, at tað var eingin trupulleiki og einki at óttast. Eingin lurtaði – 17. november 2008 vóru eg og pápin hjá barninum so hjá unirlívslæknanum. Eg helt at fosturtøkan skuldi ger ast tá, men okkurt bráð- feing is kom í vegin, og tí mátti mín viðgerð útsetast til dag in eftir. Og tá rapaði kort húsið. Eg rópti og græt, at eg hevði umbestemma meg. At eg vildi eiga barnið. Fleiri hoyrdu meg, eis ini sjúkra røkt ar frøð ing ar, men held ur enn at steðga á og siga "ok hend an kvinnan hev ur broytt mein ing og hev ur tørv á um sorgan og kær leika til sín og sítt barn" so fekk eg at vita, at eg skuldi royna at leggja meg at sova, tí at í morgin so var alt yv ir - staði og gott aftur, sigur hon og greið ir frá, at hon satt at siga føldi seg trýsta av um- hvørvinum og skip an ini til at fáa fosturtøkuna kort ini. Anja Wenningsted Djur- huus minnist væl dagin, tá hon fekk fosturtøku. – 18. november 2008 fyrra- part mátti mítt barn so lata lív. Eg møtti kl 8. Sjúkra syst- urin spurdi meg, um eg visti, hvat tað var eg skuldi til, og um eg var OK við tað. Eg svar aði, at eg visti, hvat eg skuldi, men at eg ikki var OK við tað. Eisini hon ign or er aði meg, skundaði sær at tosa FOSTURTØKA – 18/11-2008 mátti mítt barn lata lív. Hóast eg fleiri ferðir segði frá, at eg hevði broytt meining, bleiv hetta ikki tikið til eftirtektar á Landssjúkrahúsinum, sigur Anja Wenningstedt Djurhuus, sum angrar at hon fekk fosturtøku. EG ANGRI MÍNA FOSTURTØKU