týsdagur 22. august 2017síða 5

5 Mikudagur 23. august 2017 · Nr. 97 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 um okkurt annað, greið ir Anja Wenningstedt Djur- huus frá. Her sær alt gott út – Eitt eg minnist so væl, er at undirlívslæknin vendi skerm in um á skann aranum, so eg ikki skuldi síggja barn- ið. Inn an tanna skríggjaði eg, um at lova mær at síggja barn ið einaferð. Men eg tagdi, tí at eg visti, at so fekk eg meg aldri til at halda fram við hesum. Hon segði "Her sær alt gott út," og eg hugs- aði, hvussu hon kundi fáa seg at siga, at alt sá gott út við ein um barni, sum hon skuldi taka lívið av løtu seinni, greið ir hon frá. – Meðan eg lá í gongini til skurð viðgerðarstovuna, var ein asti tankin i mínum høvdi at renna avstað. Flýggja vekk hið ani og avlýsa alt. Men øll onn ur høvdu sagt, at hetta var tað besta fyri meg, og at hetta var loysnin til eina góða framtíð. Og eg føldi meg í ein ari ostaklokku, har eg var púra handlingslammað og ikki orkaði at reisa meg, sig ur hon. Anja Wenningstedt Djur- huus greiðir frá, at tíðin eftir fost ur tøk una var sera torfør. Tríggj ar mánaðir seinni var hon til kanning hjá sama lækna, sum hevði framt fost- ur tøk una. – Hann spurdi meg, um eg angraði tað, og eg svar- aði ja. Hann sá púra for kert- ur út í andlitinum og fór beinanvegin at tosa um okk- urt annað ístaðin fyri at lofta spurn ing inum, minnist hon. Fór í panikk Hon hevur fleiri ferðir síð- ani havt ógvuslig herðindi, tá hon minnist aftur á hend- ingina, millum annað, tá hon bleiv við barn aft ur í 2010. Tá hon fór til barns burð ar- kann ing, vísti tað seg at vera hjá sama lækna, sum hevði framt fosturtøkuna. – Hann kendi ikki meg aft ur, var blíður og týður, men eg var í panik. Tá eg kom út aftur í bilin, fór eg at rist ast, fekk mest sum krampa í hendurnar, so fast eg helt í róðrið og komin til Kolla fjarðar byrjaðu tárini at trilla. Eg græt nógv og ofta tað vik una, og so fór vatnið. Eg var tá í 29. viku og nakrar dag ar seinni kom ein lítil prin sessa í verðina, fortelur Anja Wenningstedt Hansen. Síðani sínar upplivingar hev ur Anja Wenningsted Djur huus funnið út av, at hon ikki er einsamøll í støð- uni. – Eg skilti sum frá leið, at tað vóru nógvar kvinnur, sum høvdu tað sum eg. Eg fann fe lagsskapin Rachel’s Vine yard á net in um, og hann hev ur veru liga hjálpt mær víð ari. Bara tað at lesa aðr ar søg ur har, hjálpti mær at skilja, at eg var ikki svøk, at øll sorg in og hatr ið, sum eg føldi, hevði eina orsøk. Eg skilti, at tað var í lagi hjá mær at syrgja, tí at eg var ein mamma, sum hevði mist eitt barn, sum eg elsk aði til tær mest óreinu um støð ur. Við tíð ini hevur sorgin, sum lá á ein um níggjutali av 10, svunn in niður á eitt tveytal, sig ur hon. – Eg havi fyrigivið páp an- um at barninum, sum eisini hev ur biðið um umbering fyri sín at burð, men eg havi ikki fyri giv ið skipanini. Eg royndi fleiri ferðir at biðja um hjálp og at bakka út úr fost ur tøk u ni, men skip an- in lurt aði ikki. Heldur ikki aft an á hendingina fekk eg nakra hjálp, hóast tey høvdu lov að mær tíð hjá bæði sál- ar frøð ingi og sosialráðgeva, sig ur hon. – Tað tykist, sum at á Lands sjúkra húsinum hugs- aðu tey, at so skjótt fost ur- tøk an var framd, var mín trup ul leiki loyst ur. Aftan á mátti eg heim at klára meg sjálva og mína sorg. Ongin lurt aði, ongin vísti umsorgan og øll hildu, at hatta var mín egni trup ul leiki, tí eg hevði sjálv valt tað. Sannleikin er jú, at eg ikki ynskti hana, royndi fleiri ferð ir at siga frá, men eing in loft aði mær, sig ur hon. Vinstravend móti fosturtøku Anja Wenningstedt Djur- huus er í dag hart ímóti fríari fost ur tøku. – Fosturtøka ger seg inn á okk ara dýrabarasta eginleika sum kvinna, tað at bera lív og geva lív. Eg síggi meg sjálva sum rætti liga vinstravenda og fem in ist iska, men orsaka av mín um egnu upplivingum eri eg kort ini hart ímóti fost- ur tøk um. Fost ur tøka tekur ein trup ul leika, sum kann loys ast á ein virðiligan og sunn an hátt, og ger hann nógv verri. Mítt barn hevði verið á lívi, um bert onk ur hevði rætt mær eina hjálp- andi hond, og fortalt mær, at alt fór at verða ok. Men ong- in tordi, greiðir hon frá. – Øll eiga rættin til lív, og ong in kann avgera, hvør skal hava hendan rætt og hvør ikki. Eg eri móti fosturtøku, tí eg eri feminist og vil virð- ast fyri mínar kvinnuligu eg in leik ar. Eg vil ikki vera noydd at taka lív ístaðin fyri at geva tað, sigur hon. FOSTURTØKA – Fosturtøka ger seg inn á okk ara dýrabarasta eginleika sum kvinna, tað at bera lív og geva lív, sigur Anja Wenningsted Djurhuus