hósdagur 24. august 2017síða 15

FRÍGGJADAGUR 25. AUGUST 2017 SOSIALURIN 98 15 DANJAL AV RANA S ama dag sum Norð oya- tunn ilin lat upp, 29. apríl 2006, bleiv Klaks vík in ein borg ara rík ari. Tá flutti Liezel Dahl, nú 38 ára gomul, til Klaks víkar við mann inum. Liezel Dahl er úr Filippinunum. – Nógv søgdu við meg, at tað fór at vera torført at fáa starv, tí mín út búgving var úr Filippinunum. Mað urin helt, at vit áttu at spurt á Klaksvíkar Sjúkrahúsi kortini, so tað gjørdu vit, greiðir Liezel Dahl, sum er bioanalytikari. Tað er eingin loyna, at tað kann vera ein avbjóðing at fáa út- lendskar útbúgvingar góð kend ar í Føroyum, serliga innan heilsu- verk ið. Tað hava bæði útlendingar og føroyingar følt sviðan av. Tað var tí eingin sjálvfylgja, at út búgv- ingin hjá Liezel Dahl kundi brúk ast í Føroyum. Mátti prógva sín dugnaskap Leiðarin á Klaksvíkar Sjúkrahúsi helt útbúgvingina vera í lagi, men segði at hon kortini mátti góð- kenn ast av Sundhedsstyrelsen í Dan mark. Liezel Dahl sendi tí út- búgv ingina til góðkenningar og tríggj ar mánaðir seinni fekk hon eina fyri bils góðkenning. – Leiðarin á sjúkrahúsinum gav mær arbeiði beinanvegin. Góð- kenn ingin var galdandi í seks mán- að ir. Teir seks mánaðirnar skuldi eg prógva, at eg dugdi fakið og at eg megn aði at samskifta við starvs- felag ar, sjúklingar og av varð andi, greiðir hon frá. Hon sigur, at fyrstu tíðina var mál ið ein avbjóðing. Hon hevði búð í Danmark í hálvtannað ár sam an við manninum, so hon hevði lært seg eitt sindur av donsk um, men nú mátti hon aftur læra seg eitt fremmant mál. – Tað er ikki bara bara at læra før oyskt. Eg haldi, at tað hjálpti mær nógv, at eg bara hevði før- oysk ar starvsfelagar fyrstu tíð- ina. Har vóru ongar filipinskar ella ensk-talandi, so eg mátti tosa før oyskt. Tí haldi eg, at tað gekk skjót ari at læra, sigur Liezel Dahl. – Eg havi tó eisini verið glað fyri, at eg dugdi eitt sindur av donsk um. Telduskipanirnar eru á donsk um, handbøkurnar eru á donsk um og nógvir avloysarar, bæði læknar, sjúkrasystrar og onn ur, eru donsk, greiðir hon frá. Mátti flyta til Havnar Liezel Dahl ásannar, at hon var hepp in, at hon beinanvegin fekk eitt starv. Hon hevur verið í starvi á Klaks v íkar sjúkrahúsið síðani. Sjálv heldur hon, at møguleikarnir hjá út lendingum at fáa arbeiði í Før oy um eru góðir. – Eg haldi allar tær filipinsku kvinn urnar, sum eg kenni her í Klaks vík, hava arbeiði í dag. Tað krev ur tó, at tú ert fús at taka tað tak, sum krevst at byrja við. Eg mátti gera tað, sum skuldi til, fyri at fáa endaligu góðkenningina. Vit fluttu til Havnar nakrar mán að ir, tí eg mátti arbeiða á Lands sjúkra- hús inum eina tíð fyri at prógva, at út búgving mín var fullgóð, greiðir Lie zel Dahl frá. Tú mást prógva títt virði Hon heldur, at arbeiðsgevarar sum heild eru jaliga sinnaðir mótivegis út lend ingum. – Tað eru fleiri leys størv, vit mangla radiografar, vit mangla lær ar ar, men um tú skalt fáa hesi størv ini, so mást tú gera tað, sum skal til. Tú mást fara í holt við Sund hedsstyrelsen fyri at fáa út- búgv ingina góðkenda, tú mást læra teg føroyskt og helst danskt eis ini. Tað krevur nógv, men tað er neyð- ugt, sigur Liezel Dahl. Hon hevur eisini eina tøkk at bera manninum, Heini Ziska Dahl, fyri sína hjálp í øllum hesum. – Tað krevur eisini sera nógv av makanum, tí tað er sera tíð ar- krevjandi at samskifta við mynd- ug leikarnar, bæði her í Føroyum og uttanlands, men tað er neyðugt, sig ur Liezel Dahl. Hvørjar framtíðarætlanir hevur hon so nú? – Eg eri føroyingur nú. Eg skal vera her inntil eg blívi gomul og havi tað gott, bæði her í Klaksvík og á Klaks- vík ar Sjúkrahúsi, sigur hon. – Tað er gjørligt at fáa starv í Føroyum, men tað krevur tó, at tú ert fús at taka tað tak, sum krevst at byrja við, sigur Liezel Dahl, sum starvast sum radiografur á Klaksvíkar Sjúkrahúsi ARBEIÐSGEVARAR ERU JALIGA SINNAÐIR