hósdagur 24. august 2017síða 14

FRÍGGJADAGUR 25. AUGUST 2017 SOSIALURIN 98 14 TEMA: Útlendingar í Føroyum 14 DANJAL AV RANA H on er útbúgvin siv il- verk frøðingur inn an olju ídnað og vónirnar um at fáa eitt arbeiðið inn an olju vinnuna í Føroyum vóru góð ar. Bjartskygni valdaði í Føroyum um eina komandi olju- vinnu. – Meg minnist, at eg spurdi fólk, um eg mundi fara at fáa arbeiði í Før oyum. Jú, søgdu tey, Tú hevur eina góða útbúgving og í Føroyum eru tað bara fólk, sum ikki vilja arb- eiða, finna ikki arbeiði, var svar ið. Tey kundi ikki tikið meiri feil, sigur Andreea Lygia Popescu. Komin til Føroya sendi hon so umsóknir um starv til øll ølju fe løg- ini, sum tá vóru í Før oy um. Har var tó einki at fáa. – Eg fekk svar frá tveimum teirra. Einki starv var tøkt júst tá, men tey takkaðu fyri áhugan, segði hon. Tað gekk long tíð, áðrenn hon fekk nakað starv. Hon greiðir frá, at hon søkti eftir øllum møgu lig- um størvum, alt frá teknikarum av ymiskum slag til vaskifólk. Ein- asta, sum hon ikki søkti, vóru størv á fiskiavirkjum og á dagstovnum. – Eg gekk arbeiðsleys í trý ár. Tá fekk eg, gjøgnum mannin, starv sum krambakvinna í Shellstøðini á Frælsinum. Hann arbeiddi eisini hjá Shell. Eg var sera fegin um endi- liga at hava fingið eitt starv, greið ir Andreea Lygia Popescu frá. Við tíðini fór hon tó at van trív- ast í starvinum. Sjálvt arbeiðið var í lagi, segði hon, men har vóru nøk ur børn í grannalagnum, sum høvdu til fragd at arga hana, tí hon ikki tosaði so væl føroyskt. Tað tók gleð ina um starvið burtur og stutt seinni fór hon í starv sum vaski- kona í SMS, gjøgnum ISS. Vónin kyknar Í 2006 fekk hon so endiliga eitt starv í samsvar við sína útbúgving. – Ein ráðgevandi fyritøka í Havn bjóðaði mær arbeiði sum verk frøðingur. Tað var gaman í ikki innan oljuverkfrøði, sum er mítt serøki, og tí var hetta eitt sera av bjóðandi starv fyri meg. Mær dámdi tó væl í starvinum, men tá fíggj arkreppan kom í 2009, rakti tað eisini fyritøkuna og eg bleiv upp søgd, sigur Andreea Lygia Popescu. Síðani kom aftur eitt longri tíð- ar skeið í arbeiðsloysi. Í 2011 fekk hon arbeiði aftur, fyri eina nýggja off shore-fyritøku í Føroyum. Tað var ein roynd at fáa fyritøkuna á føt ur í Føroyum, men tað gekk tí- verri ikki, og skrivstovan bleiv latin aftur í 2014. Føroyska oljuævintýrið var kámað nógv, og vónirnar hjá Andreeu Lygiu Popescu at arb eiða sum oljuverkfrøðingur somu leið is. – Eg tók tá eina avgerð um, at eg mátti byrja at læra okkurt nýtt. Eg var jú blivin 45 ára gomul. Eg fór tí í starvs venjing á Sjóvinnustýrinum heyst ið 2014. Tað dámdi mær væl, men tá venjingartíðin var av, fekk eg boð um, at Sjóvinnustýrið ikki hevði ráð til at bjóða mær fast starv, sigur hon. Árið eftir fekk hon starv hjá ein- u m shippingfelag, men bleiv upp- søgd, tá felagið í 2015 misti fleiri lang tíð ar avtalur. Hon fekk kortini stutt seinni bjóða sítt gamla starv í Sjó vinnustýrinum aftur, tó einans sum tíðaravmarkað starv. Mugu duga danskt Andreea Lygia Popescu sigur, at tað kanska er torført at seta fing urin á ávísar orsøkir til, hví tað hevur verið so torført at fáa starv. Ein orsøk er tó heilt víst, at út lendingar mugu læra ikki bara før oyskt, men eisini danskt. – Eg lesi, skrivi og tosi føroyskt. Eg fái ofta at vita, at eg tosi so gott føroyskt, men kortini havi eg fingið at vita, at eg ikki tosi nóg væl til at verða sett í starv. Tað er eitt sindur hugstoytandi, sig ur hon. - Ein annar trupulleiki er, at í nógv um starvslýsingum verður sett sum krav, at umsøkjarin dug- ir føroyskt, enskt og eitt norð- ur lendskt mál. Tá eru allir ikki- norð ur lendingar fyri vanbýti, tí tá er talan um, at vit skulu duga trý fremmandamál, sum eru púra fremm and fyri okkum. Hetta sær út sum ein háttur at gera mismun móti ikki-norðurlendingum, sigur hon. – Á føroyska arb eiðs markn- að in um er eisini sera torført at klára seg uttan at duga danskt, tí hó ast meginparturin av sam skift- in um við onnur er á føroyskum, so er ómetaliga nógv skrivligt til far einans á donskum, so sum vegleiðingar, læribøkur og hand- bøk ur til ymiskar maskinur og tól, sig ur Andreea Lygia Popescu Nú er Andreea Lygia Popescu aftur arbeiðsleys. – Føroyar eru eitt vakurt land og her er vert at liva, men onkuntíð kenn ist tað vónleyst og eg havi hugs að um at flyta heim aftur. Eg kenni eisini fleiri, sum komu higar, men sum eru farin avstað aftur. Tá ein sendir so nógvar umsóknir og fyri tøkurnar í flestu førum als ikki brýggja seg við at geva eitt svar, so føl ir man seg onkuntíð virðisleysa, sig ur hon. Andreea Lygia Popescu úr Rumenia hevði eitt gott starv sum sivilverkfrøðingur í einum amerikanskum oljufelag í heimlandinum, tá hon og maðurin valdu at flyta til Føroya í 2002 OLJU - DREYMURIN BRAST