týsdagur 16. januar 2018síða 6

Mikudagur 15. januar 2017 · Nr. 7 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 VERKFALL TRYGGJA LÍV OG HEILSU Nú mugu vit fáa eina óhefta nevnd sum skal taka støðu til, hvørji undantøk skulu gerast í einum verkfalli fyri at tryggja, at lív og heilsa ikki verður sett í váða aftur, sigur stjórin í Almannaverkinum Áki Bertholdsen –  Vit mugu ongantíð aftur koma í eina slíka støðu aftur, sum vit komu í, nú Pedagogarnir vóru í verk­falli. Edvard Heen, stjóri í Almanna­ verkinum, heldur, at verkfallið hjá pedagogunum er eitt skúladømi um, at skipanin vit hava í sambandi við verkfall, ikki er nøktandi. Og hann heldur, at hetta er ein spurn­ingur, bæði partarnir á arbeiðs­marknaðinum, og politiski myndug­leikin, skulu arbeiða fyri at broyta. Tað, hann sipar til, er, at nú peda­gogarnir á stovnum undir Al­ manna­verkinum vóru í verkfalli, var ósemja um, hvørji undantøk tað var neyðugt at geva fyri at tryggja at lív og heilsa ikki varð sett í váða. Og áðrenn seinasta semings­ roynd­in byrjaði fríggjadagin, gjørdi Pedagogfelagið greitt, at fleiri av undan­tøkunum, Almannaverkið longu hevði fingið, fóru at verða tik­in aftur mánamorgunin. Lív og heilsa var í vanda Pedagogfelagið tvíhelt um, at teir pedagogar, sum fingu serloyvi at vera til arbeiðis undir verkfallinum, var nóg mikið til at tryggja, at lív og heilsa ikki var sett í váða Men tað er Edvard Heen ósamd­ ur í. – Lív og heilsa varð sett í váða undir verkfallinum. Tíbetur læt ong­in lív, men vit vita, at við­skifta­ fólk hjá okkum vórðu løgd inn á Landssjúkrahúsið, tí tey fingu ikki lívsneyðuga hjálp undir verk­fall­ in­um. Og vit hava eisini eina fatan av, at viðskiftafólk, sum hava verið í menning, hava fingið eitt bakkast undir verkfallinum, sigur hann. – Tað er eisini ein sannroynd, at vit komu í ta støðu, at 36 búfólk hjá okkum, sum høvdu verið heima hjá skyldfólki í jólafrí, ikki kundu flyta heim aftur á bústovnin, har tey búðu, tí ongin var at vera um tey. – Bústovnurin er teirra heim, og tey rinda húsaleigu fyri bústaðin. So tað er grundleggjandi brot á manna­rættindi hjá ST at nokta fólki at flyta heim aftur til sín sjálvs, sigur Edvard Heen. – Í hesum sambandi læt tað seg gera at tey ikki sluppu heim aftur, men tað var bara tí at foreldur, og Skelkandi framferð av einum almennum stjóra SKELKANDI Forkvinnan í Felagnum Føroyskir Sjúkrarøktarfrøðingar er eitt sindur skelkað av ætlanini hjá stjóranum fyri Almannaverki Áki Bertholdsen –Tað er eitt sindur skelkandi at ein almennur stjóri leggur seg út í, hvussu arbeiðsmarknaðurin skal skipast. Tað sigur Óluva í Gong, for­ kvinna í Felagnum Føroyskir Sjúkra­røktarfrøðingar. Hon sipar til ætlanina hjá Edvard Heen, stjóra í Almannaverkinum, sum vit umrøða í aðrari grein her í blaðnum. Nú verkfallið hjá pedagogunum er av, eru tey í Almannaverkinum farin at kanna, hvussu hesi viður­ skifti eru skipað í Noregi og í Dan­ mark. Og tá ið greiða er fingin á tí, er ætlanin at leggja upp til eitt orða­skifti í Føroyum um at broyta skipanina við tí endamáli, at tað skal vera ein óheft nevnd sum skal gera av, hvørji undantøk skulu ger­ ast í einum verkfalli fyri at tryggja, at lív og heilsa ikki verður sett í váða. Avtekur verkfalsrættin Óluva í Gong heldur at tað er bæði skelkandi og undarligt, at ein almennur stjóri soleiðis leggur seg út í, hvussu arbeiðsmarknaðurin skal skipast. Hon vísir á, at arbeiðsmarkn­að­ urin er skipaður, og í lógini um sem­ ing eru ymsar treytir settar fyri, hvussu fakfeløg skulu bera seg at, tá ið tey fara í verkfall. – Ein partur av hesum er at fak­ feløg skulu boða frá áðrenn tey fara í verkfall, og sostatt er verk­fals­ rætt­urin avmarkaður. Tað er ein av­tala, vit hava skriva undir upp á, og sum vit halda. Og so er tað løgið, at ein almennur stjóri nú tekur stig til eina skipan, sum í roynd avtakur verk­falsrættin. Óluva í Gong sigur, at í eini verk­ falsstøðu er tað ein rættur hjá fak­ felgunum at gera av, hvørji undan­ tøk skulu gevast. – Tað er ein ábyrgd, vit fegin taka á okkum, tí vit eru øll ábyrgdarfull og brúka ikki verkfalsvápnið uttan at allir aðrir útvegir eru royndir. Vilja geva okkum ringa samvitska Óluva í Gong heldur hinvegin, at eis­ini, at tá ið arbeiðsgevarar biðja fakfeløg um undantaksloyvi, eiga teir at vísa ábyrgd. Men onkuntíð hava vit havt varhugan av, at biðið verð­ur um so nógv undantøk, at virk­semið kann halda fram at kalla ótarnað. Hon sigur, at eitt dømi um tað er nú sjúkrarøktarfrøðingarnir ætl­ aðu í samhugaverkfall við peda­gog­ arnar, tí tá fekk felagið umbon um so nógv undantøk, at mestsum øll skuldu vera til arbeiðis. –  Tá ið eitt fakfelag metir um und­antøk, er tað eisini ein faklig met­ing, sum er væl grundað. Hon sigur, at tá ið Sjúkra­røkt­ar­ frøðingarnir vóru í verkfalli, góvu tey undantøk til bráðneyðga við­ gerð. – Tá ið vit høvdu avtalað manna­ gongdirnar við leiðsluna í heilsu­ verk­inum, gekk samstarvið væl, tí allir partar hava størsta áhuga í at fáa ein enda á verkfallinum sum skjót­ast. Men kortini vórðu tey løgd und­ ir at seta lív í váða. Hon heldur, at hendan skuld­set­ VIT MUGU ALDRIN EINA SLÍKA STØÐU – Vit kunnu rætt og slætt ikki hava ein arbeiðsmarknað, har teir veikastu borgararnir verða tiknir til gísla í einum verkfalli, og tí má skipanin broytast, sigur Edvard Heen, stjóri í Almannaverkinum