týsdagur 23. januar 2018síða 8

Mikudagur 24. januar 2018 · Nr. 10 8 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Vit søkja eftir tekniskum leiðara til góðskingarvirkið í Sørvági, sum saman við leiðsluni kemur at hava ábyrgd av at reka og víðarimenna tekniska økið á virkinum. Vit kunnu bjóða Eitt spennandi og fjølbroytt starv, har góðir møguleikar eru fyri bæði fakligari og persónligari menning. Tú kemur at virka í einum framfúsnum, jaligum og óformligum umhvørvi, har dentur verður lagdur á samstarv og álit. Framleiðslan av laksi hjá HiddenFjord byggir á nýhugsan og sera framkomna tøkni. Tú verður partur av einum arbeiðsplássi, har áhaldandi menning á tekniska økinum hevur høga raðfesting, og tað er av stórum týdningi, at tú ert klár/ur til hesa avbjóðing. Arbeiðsøkini verða í høvuðsheitum At leiða, skipa og víðarimenna arbeiðið á tekniska økinum, umframt at seta í verk og reka eina nýggja viðlíkahaldsskipan. Dentur verður lagdur á, at arbeiðsuppgávurnar verða loystar effektivt og við nærlagni. Deildin fevnir um tvey starvsfólk umframt tekniska leiðaran. Vit vænta, at tú hevur • góð evni til at skipa dagliga arbeiðið, • eina jaliga tilgongd til tær avbjóðingar, sum liggja fyri framman, • vilja til nýhugsan og víðari menning, • góð samstarvsevni, ert framskygd/ur, fleksibul og hevur eyga fyri góðari leiðslu, • áhuga fyri røkt, trivnaði og framleiðslu av laksi, og • eina viðkomandi útbúgving sum verkfrøðingur, maskinmeistari, elektrikari ella líknandi. Lønar- og setanartreytir verða ásettar eftir avtalu við leiðsluna. Vit miða eftir at seta starvið sum skjótast. Umsókn við viðkomandi skjølum skal vera HiddenFjord í hendi í seinasta lagi 8. februar 2018 og skal sendast til starv@hiddenfjord.fo Nærri kunning um starvið fæst við at venda sær til Óla Hansen á telefon +298 221771. HiddenFjord søkir eftir tekniskum leiðara til góðskingarvirkið í Sørvági Grafix 504251 Jósvein var ein dámligur og raskur hampamaður. Hann var oyndfirðingur. Triðelstur av fjúrtan systkjum. Mamman Julianna æt Abra­ham­sen og var úr býlinginum Tarti. Pápin, Adolf Rasmussen, var úr Funningi, og varð fostraður undir Garði. Bóndahjúnini undir Garði vóru barnleys, og tí fekk hann festi har. Hagin var norðasti hagi í bygdini, hann er við Djúpini. Longu sum smádrongur var seyða­hugur­ in eyðsýndur. Eins og áhugi fyri øllum kríatúrum. Hann var væl fyri kropsliga og hartil fimur og íðin. Bæði til seyð og alt annað. Hann lærdi frá barni at fáast við flett­ing og annað, ið fáast kundi, og alt varð framúr væl hagreitt, ella tikið upp til lítar. Jósvein hevur fingist við ymiskt í lívinum. Hann fór til skips fjúrtan ára gamal og var á sjónum eini fimtan ár. Síðani arbeiddi hann á Føroya Grótvirki nøkur ár, og har næst arbeiddi hann í matvøruhandlinum hjá verforeldrunum. Serliga tók hann sær av øllum tí føroyska matinum, handilin seldi. Seinastu arbeiðs­ árini vóru á Postverkinum. Hann var rask­ ur, lagaligur og hugagóður. Jósvein og Ingibjørg giftust í 1970 og fingu trý børn. Sigast skal, at Ingibjørg hevur verið honum dyggur stuðul. Og so vóru tey so óføra røsk til at taka alt upp. Ser­liga í felag. Miðskeiðis í sjeytiárunum flutti familjan niðan á Hvítanes í barnaheim Sigurdar. Ikki fyrr enn tá kom eg at kenna Jósvein veru­ liga. Tað kom sjálvandi av seyðinum. Av áhuga fylgdi hann væl við, og boðaði frá um okkurt var. Hvønn morgun fór hann ein kvikan túr um Nesið. Hetta mentist spaku­liga, og hann kom at ganga á fjall hjá okkum, og pápi og hann høvdu mangt seyðaprátið. So við og við átók Jósvein sær meiri ábyrgd, og tað var alt væleydnað. Hann kendi so væl, og mintist lívssøgur hjá ónum. Hann var Hoyvíkshaga ein góður maður. Og góður seyðamaður. Trúfastur eisini. Og tað nívdi hann svárt hvørt ár at upp­liva, at eini fjøruti seyðir av teimum hann kendi best skuldu farast í ferðsluni. Heldur ikki dámdi honum at síggja, hvussu Sandvíkar eru viðfarnar og ikki um at tala tunnils­munnin, sum køvir framtíðina á Hvíta­nesi. Hesi seinastu árini viknaði orkan, men hugurin var so góður, at sjálvt í heyst var hann við ein góðan mánað áðrenn hann doyði. Av seyðahugi vildi hann hjálpa til við slepp­ing og tøku. Flestu aðrir høvdu helst skákað seg undan í tí støðu. Men hjá Jó­ sveini kom seyðurin fram um so mangt. Hann verður saknaður, sjálvandi mest hjá Ingibjørg, børnum, abbabørnum, øllum systkj­um og vinfólki. Tá deyðsboðini frættust segði eg, at tað verð­ur stórur saknur. Tá segði Marjun: “Ikki minst hjá seyði­ num”. Og seyðurin bíðar enn trúliga eftir sínum “góða hirða” har hann vitjaði tær. Takk Jósvein! Hanus Vang Jósvein A. Rasmussen farin 17. apríl 1947 - 27. november 2017 MINNINGARORÐ