hósdagur 8. februar 2018síða 23

FRÍGGJADAGUR 9. FEBRUAR 2018 SOSIALURIN 17 23 Um eg einaferð fari at skriva eina kókibók - tað droymi eg av og á um í loyndum - so fara eisini at vera myndir sum hendan. Myndir sum vísa kaotisku bakgrundina handan aðrar myndir. Rokaligan og hugnaligan - soleiðis dámar mær allar best køkin. TJÓÐHILD PATURSSON HEVUR SKRIVAÐ A ftur í ár helt eg, at hesi jólini fór eg at hava góða tíð. Tíð til at gera alt hatta hugnaliga. Tíð til at vera heima. Baka. Lesa bøk­ ur. Hava gestir. So aftur í ár keypti eg eina rúgvu av lekkrum mati at eiga inni; fyri ikki at nevna alt tað lekkra vínið eg keypti og ætlaði mær at drekka (altso saman við vin­fólki). Komin inn í januar, lág tað mesta av matinum enn í kulda­ skápinum (tíbetur mest ostar, ið hildu sær væl) og vínið stóð enn í hillini - ja, eg noyddist at støva vín­ fløsk­urnar av! Hálvan januar setti eg mær fyri, at ostarnir og vínið ikki skuldi fara fyri skeyti. Tað var heilt lætt at finna fólk at hjálpa mær at forkomast víninum - og ost­un­um við. Eftir liggja ein rúgva av fittum smáum (nú rukkuttum) súreplum. Tað hevur ikki verið eins lætt at fáa fólk at hjálpa mær við teimum - vín og ostur er onkusvegna lættari at lokka fólk við. Sum tey tykkara, ið ikki lesa mín­ar matsíður fyri fyrstuferð, vita, so dámar mær ógvuliga illa at lata mat fara til spillis - somuleiðis dám­ar mær ógvuliga illa at lata upp­gávur/tankar/mat/annað fara frá einum árið og inn í eitt annað. So illa, at eg havi havt trupult við at byrja hetta nýggja árið. Leivdirnar frá árinum fyri skugga so illa fyri øllum tí nýggja, at eg bara hómi tað… Súreplini MUGU etast. NÚ. Ann­ars er vandi fyri at summarið fer framvið, uttan at eg veruliga byrj­aði 2018. Tað kennist, sum bleiv eg tveitt inn í hetta nýggja árið - sum um byrjaði árið ikki í januar, men fór beinleiðis frá desembur til februar. Jólapyntið er tikið niður, men er enn ikki lagt í kassan uppi á loftinum. Valnøtirnar standa enn í eini skál á borðinum og bíða eftir at verða brotnar; og smáu fittu súreplini eg keypti til jóla liggja rukkut í fruktskálini - tað er eitt sindur óhugnaligt, at tey ikki eru spilt enn; men eg blundi, og lovi mær sjálvari at keypa vistfrøðilig súrepli í 2018 - um árið nakrantíð byrjar. JÓLAPYNT OG HONGUR EFTIR Eg dugdi ikki at finna uppá nakað navn til hetta fiksa súrepla og hunangs ‘tingið’ - tí tað kann brúkast til so nógv. So fyribils eitur tað bara súrepla-hunangs ‘ting’ - soleiðis plagar Ýr at kalla tað. ‘Mamma, kann eg fáa hitt súrepla-hunangs tingið á mín havragreyt?’. Tú skalt brúka Súrepli sum eru við at spillast - Um partar longu eru farnir, so skerir tú bara teir partarnar av Hunang Sker súreplini í smáar bitar - tú avgert sjáv hvussu stórar. Tá ið øll súreplini eru skorðin, gravar tú súreplahúsarnar niður í garðinum (til makkkararnar makkarnar), síðani vaskar tú tær hendurnar ordiliga væl, og fert inn aftur í køkin. Máta smátt skorðnu súreplini - fyri hvønn dl av skorðnum súreplum, skalt tú brúka 1 spsk av hunangi (ella eina hálva spsk - um tú ikki eigur nóg nógvan hunang). Lat súrepli og hunang í eina grýtu - lat standa á miðal hita til hunangurin er smeltaður og súreplabitarnir bleytir uttan, men enn broysknir innaní. Stoyt yvir í eina krukku við loki og set á køl í kuldaskápinum. Tað heldur sær væl. Súrepla-Hunangs ‘tingið’ smakkar væl oman á havragreytin. Eisini er tað gott á ost, ella sum ‘chutney’. Onkuntíð kryddi eg tað við eitt sindur av kaneli ella kardemummu. Ahhh….! Jólapyntið er lagt í kassan á ovasta­ lofti og súreplini etin afturvið havra­greyt­ inum. Nú fari eg at seta meg at bróta val­ nøtir og festa teir nógvu leysu endarnar (av óloyst­um og/ella seinkaðum uppgávum) sum hanga eftir frá 2017. Kanska mítt 2018 kenn­ ist klárt at byrja í mars - tað verður málið - ann­ars má eg leypa hetta árið um, og ístaðin byrja at fyrireika meg til 2019 (tað verður her áðrenn eg veit av). Súrepla-Hunangs ‘ting’