mánadagur 7. mai 2018síða 4

Mánadagur 7. mai 2018 · Nr. 51 4 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 – Tey eru minnisveik og ofta gloymd. Men tey eru har kortini. Tey rakna við og gleðast, tá tey hoyra tónleikin. Tað sigur Sigrið Rasmussen, sum av tilvild byrjaði at spæla tónleik á røktarheimum, og nú er í fulltíðarstarvi hjá Aalborg kommunu sum røktarheimstónleikari Mildrið Jacobsen mildrid@sosialurin.fo 43 ára gamla Sigrið Rasmussen hevði ongantíð ímyndað sær, at hon fór at starvast sum røktar­ heims­tónleikari. Men tá hon fyri sløk­um trimum árum síðani varð ar­beiðsleys, eftir at hon hevði tikið út­búgving sum magistari í tónleiki, fekk hon í boði frá arbeiðsávísingini at spæla tónleik fyri búfólkunum á einum røktarheimi í Aalborg. – Tey vistu ikki rættiliga, hvat tey skuldu gera við meg, tí eg var tónleikari. Men so var tað ein, sum arbeiddi á arbeiðsávísingini, ið fekk tað hugskotið, at eg kundi fara á eitt røktarheim at spæla tónleik fyri bú­fólkunum, greiðir Sigrið Ras­ mus­sen frá. At byrja við ætlaði hon ikki at taka av tilboðnum, men broytti so støðu og hugsaði, at hetta vildi hon royna kortini. Eftir eina sera væl­eydnaða royndartíð varð hon sett í fast starv, og nú spælir hon tón­leik fyri búfólkum á fimm røkt­ arheimum í Aalborg kommunu. – Royndartíðin var fyrst í ein mánað. Tá sá eg brádliga, hvat tón­ leik­urin gjørdi. Búfólkini byrjaðu at samskifta, og tónleikurin broytti okk­urt til tað betra hjá teimum flestu. Tað vakti ein hug í mær, og eg fór at brenna fyri tí. – Hetta er ein sólskinssøga. Tað er so ómetaliga lívsjáttandi at síggja, hvussu eg vaki fólk, sum eru langt burturi í sínari egnu verð, við tónleikinum. Tónleikurin er fram­ úr­skarandi heilivágur, sigur Sigrið Ras­mussen. Minnast sangir Hon spælir bæði klaver, violin og harmoniku, og hon syngur eis­ini. Hon arbeiðir fulla tíð, og er úti á fimm røktarheimum um vik­una. Hon er ein dag um vikuna á hvørj­ um røktarheimi. Hon hevur púra leys­ar teymar, og leggur sjálv dagin til rættis. – Ongin dagur er líka. Eg má vera spontan og skapandi og eis­ ini øgiliga tolin. Tað, sum riggar onkr­an dag, riggar kanska ikki ein ann­an dag, sigur Sigrið Rasmussen. Hon greiðir frá, at hon tí má trilva seg fram hvønn dag fyri finna sang­ irnar, sum hon skal spæla. – Eg royni at finna sangir, sum tey minnast, og har tey tora at syngja við. Teimum dámar sera væl skúlasangir, sjómanssangir, sálm­ar, drykkjuvísur og sangir frá krígn­um, greiðir hon frá. – Tað ræður um at fáa tey at minn­ast. Á ein ella annan hátt vaki eg tey við tónleikinum. Minnast tey, so eru tey við beinanvegin, og tað sæst á teimum, hvussu tey gleð­ ast. Eisini tey, sum eru so illa fyri, at tey einki kunnu, fylgja við og lurta, og friður fellur á tey, leggur hon afturat. Tað er ymiskt, hvønn tónleik bú­fólkini vilja hava. Men teimum flestu dámar sera væl, tá Sigrið spælir harmoniku. Eisini eru tey glað fyri violinspæl, og nøkrum dámar eisini væl, tá hon spælir klav­er. Tá hon byrjaði sum røktar­heims­ tónleikari, ivaðist hon í, hvønn tónleik, hon skuldi spæla. Hon royndi at finna tónleik, sum bú­fólk­ ini kendu frá sínum ungu døgum, og at byrja við hevði hon einar 20 til 25 ymiskar sangir. Nú hevur hon eina víðfevnda tónleikaskrá við fleiri hundrað sangum. – Nú kenni eg tey og veit, hvat tey vilja hoyra. Eg havi funnið kjarnuna í hvørjum einstøkum, greið­ir Sigrið frá. Tónleikur skapar gleði og ró Ongin ivi er um, at tónleikurin hev­ur ómetaliga stóra ávirkan á bú­fólkini á røktarheimunum, har Sigrið arbeiðir. Hon greiðir frá um ein mann, sum var blivin sera minnisveikur. Hann fekk nógvan heilivág, men eftir at Sigrið byrjaði at spæla tón­ leik fyri honum, hevði hann ikki longur fyri neyðini at fáa eins nógv­ an heilivág. – Hóast hann var minnisveikur, so visti hann, at eg kom eina ferð um vikuna at spæla tónleik, og at eg var har allan dagin. Tað var heilt ótrúligt at síggja. Starvsfólkini sóu stóran mun, sigur hon. Sigrið fortelur eisini um ein ann­ an ússaligan mann, ið er songj­ar­ lagstur og svevur nógv. – Bara tað, at eg spæli, ger, at hann vaknar og klappar. Kona hans­ara sigur, at hatta hevur hann ong­antíð gjørt fyrr. Men soleiðis ger hann vart við seg nú, greiðir hon frá. Tónleikurin kemur eisini væl TÓNLEIKURIN KVEIKIR LÍVSNEISTAN – Hetta er ein sólskinssøga. Tað er so ómetaliga lívsjáttandi at síggja, hvussu eg vaki fólk, sum eru langt burturi í sínari egnu verð, við tónleikinum. Tónleikurin er fram­úr­ skarandi heilivágur, sigur Sigrið Ras­mussen