týsdagur 15. mai 2018síða 12

Mikudagur 16. mai 2018 · Nr. 55 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Ungir lærarar løgdust aftr­ at starvsliðnum í Nonnu­skúl­ anum miðskeiðis í sjeyti­áru­ num. Lærarar við for­treyt­um og avbjóðingum av ym­iskum slag. Skúlin var so nógv øðrvísi enn tann, vit hava í dag. Vit høvdu árligar fim­leika- og hand­ar­beiðs­fram­sýn­in­gar, tón­ leika­fram­førsl­ur, sjón­leik, kvøld­ setur, út­ferð­ir og helst okk­urt ann­að við. Tað var hesi árini, at vit purr­ aðu hvønn annan út á rund­um føðingardøgum við morg­un­sangi í túninum hjá hvør øðr­um eina løtu áðr­enn kl. 7 á morgni. Vit yrktu sangir og røddu um føð­ing­ ar­dags­barn­ið. Kortini stóðu vit í fim­leikarhøllini kl. 8 og sungu okkara siðvanda morg­un­sang saman við 300 morg­un­frísk­um skúla­børn­um. Okkara skúli varð ikki sett­ur í skipanir og toymir. Tað var so nógv, ið kom av sær sjálvum. Tað var eitt slag av idé­al­ismu. Pengar fylgdu ikki við. Vit gjørdu tað bara. Og tað rigg­aði. Jørleif fylgdi meldri­num. Nógv skemt varð skrivað hesi ár­ini. Hjá Jørleif var so stutt millum hugskot og handl­ing. Hann dugdi at seta sam­an og fáa tað stutt­liga burt­urúr. Eisini tað tón­leika­liga sat - í rútmi, rími og stevi. Mangan tosaði hann um tón­leika­lívið í býnum hjá teim­um á Kamarinum. Vit fingu ein part við av tí, - tú hevði dans­að teg inn í hjørtuni á teimum á Kam­ar­i­num sum losju- og kyndla­mað­ur. Ítróttamaður um ein háls var Jørleif eisini. Spældi hond- og fótbólt á høg­ um støði og róði kapp við bát­um hjá Havnar Róðr­ar­fel­ag. Jørleif var ein av und­an­gongu­monn­ unum í hond­bólts­fel­ag­num Kyndli, ið varð stovn­að í 1956. Jør­leif vandi eitt nú NSÍ, sum hond­bólt­s­fel­ag­ið æt í Runavík tá og somu­leiðis vandi hann EB norð­uri á Eiði. Hann hevði ver­ið á ítróttarháskúla í Vejle, har hondbóltur var grein­in hjá honum burturav. Ein brandur til alt frí­tíð­ ar­ítriv var Jørleif. Vit nevndu ítróttin, men tað at fiska, skjóta haru, fjálga um lund­a­lond, havahestaveiðu, grind, fjallgonga og fletting, har var Jørleif í fremstu røð. Hann dugdi sum fáur at gera mat og dámdi so væl at matgera. Hann hevði eis­ini tímar í skúlakøkinum, har tey skrædlaðu fisk og eltu knettir. At yrkja lá væl fyri og at festa tekning á veitslu­ sang­ir. Søgufróður og góður við heim­staðin var hesin B36'­ar­in. Fremmandu ferðafólkini, hann var ferðaleiðari hjá í bý­num, fingu nógvar góðar søg­ur og tað segðist, at var Jør­leif í front sum guide, var alt­íð ein látur at hoyra á ferð­ a­fólk­unum. Felagstúru­rin í 1982 úti í Svíni var heilt serligur. Eing­in dugdi sum Jørleif at gera útferðina til eina norð­oy­a­stevnu og serliga uppliving? Með­an tey í Klaksvík hildu norð­oy­astevnu, kókaðu vit ræst kjøt á útoyggj. Jørleif átti sín part av stuttligu út­ferð­ini. Myndir, tiknar á ferð­ini, tala sítt týðiliga mál. Vit høvdu sangbók við, ið varð gjørd til útferðina, og tá var ikki alt so snilt, sum tað er nú á graf­iska økinum. Jørleif Kúrberg var lær­ari í Sankta Frans skúla í 32 ár. Hann kom á skúlan í 1965 eftir at hava lært til fak­lær­ara í Danmark. Jørleif und­ir­vísti nógv í søgu, enskum og ítrótti. Í 1997 fór Jørleif úr lær­ar­a­ starv­inum saman við Bjarna Skaalum. Beinraknu tekn­ing­ arnar av tykkum báðum, ið Óli Petersen teknaði, eru mynd­a­liga sæð so góðar. Tit vóru alt hatta, - skemtiligir, stutt­ligir, skynsamir og skila­góð­ir. Og vit gleddust um at vera ein partur av skúla- og ger­ and­is­deg­n­um hjá tykkum báð­um. Úr Sankta Frans skúla fór Jørleif í lærarastarv á Tekn­iska skúla. Vit saknaðu teg fyrstu tíðina, - í skúlagarði sum á lærarastovu, sum søgu­for­teljara og til felags til­tøk. Tú vart eisini ein góð­ur røðari. Og hvussu illa, tú kanska fórst við okkum í skemti, so búði einki ilt und­ir. Fyri tveimum árum síðani varð Jørleif heiðraður sum árs­ ins borgari. Tað komst av, at Lions Club Tórshavn á­sann­aði stóra týdningin av, at hesin erka havnamaður hevði tikið stig til at fáa skelti sett á elligomul hús í bý­ling­u­num um alt Reyn­ið. Í grundgevingini segði fel­ags­skap­ urin, at heiðurskjalið var lat­ið Jørleif Kúrberg sum tøkk fyri at hava kunnað um elsta partin av høvuðsstaði og tess býarsøgu. Onkrir fyrrverandi næm­ingar lýsa Jørleif við hesum sup­er­ lativum: Stuttligur, skemtiligur, av­ gjørd­ur, søgufróður, góða tendr­ ing, dugdi serliga væl at tekna og so fittur. Ein segði, at Jørleif visti alt, man spurdi hann um og ein annar, at Jør­leif var strangur uppá tann góða mátan. At Jørleif við sínum frálíka góða minni, mintist nøvn á fyrrv. næm­ing­um, hevur man skilt, at tey frøddust um. Thora og Jørleif hildu gull­ brúdleyp 4. nov. í fjør. Gestaboð var á skúla­heim­i­num, og gestir vóru komn­ir alla staðni frá at heiðra gull­brúð­ar­parið. Vit harmast um, at Jørleif fór so brádliga og vóna, at Thora fær allan linna, ið hugsast kann. Hon gjørd­ist illa sjúk fyri nøkr­um árum síðani. Vit minn­ast tykkara dugnaskap í skúla­høpi og øðrum felags til­tøk­um. Við hesum lýsa vit frið um havn­a­mannin, læraran Jør­leif Kúrberg. Starvsfelagar í Sankta Frans STÓRAR HVÍTUSUNNUKONSERTIR Í KLAKSVÍK OG Í HAVN Áleið 100 fólk fara á pall tá Havnarkórið, orkestur og solistar um hvítusunnuna framføra undurvøkru og stórbæru mess­ una í As-dur hjá Franz Schubert. Havnarkórið hevur aftur í vár sett eina av stóru messunum á skránna, hesaferð eina messu hjá gitna tónaskaldinum Franz Schubert (1797-1828). Messan, sum er lítlan tíma til longdar, er ikki fram­førd í Føroyum fyrr, og vónin er, at áhoyrarar fáa eina góða og minniliga tónleikauppliving í Christianskirkjuni hvítu­sunnu­aftan kl. 19.30 og í Vesturkirkjuni í Hvítusunnudag kl 17.00. Solistar: Catlen Gjøl, sopran. Elsa Súsanna Dalsgaard, alt. Ernst Sondum Dalsgarð, Tenor. Hans Lawaetz, bass. Dirigentur: Leif Hansen. Teir umleið 30 tónleikarnir eru úr Føroyum og Danmark. Vit minnast Jørleif Kúrberg Føddur í Havn 5. september í 1941 – deyður 22. apríl 2018 Jørleif ein góðveðursdag í Vágsbotni Og Jørleif í eyðkenda leiklutinum sum ferðaleiðari á Tinganesi. Her við Góðan Morgun Føroyar Jørleif seinasta skúladag í Sankta Frans skúla í 1997