týsdagur 19. juni 2018síða 10

Mikudagur 20. juni 2017 · Nr. 69 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Tað er hásummar. Í morgin verð­ur longsti dagur, og í gjár var føðingardagur hjá mammu. Ragn­hild var fødd í Heimistovu í Svín­oy 19. juni í 1927. Hon var triðja barnið hjá Annu og Jó­ annesi bónda í Heimistovu. Jógv­ an og Hans Jacob vóru undan mammu, og so vóru tað Simon, Val­borg, Ingibjørg og Frígerð. Tey mistu mammuna 23. ok­tob­er 1944. Teir høvdu ver­ið á fjalli fyri handan fjøll. Deyðs­ boð­ini lógu fyri abba, tá ið teir komu aftur av fjalli. Tað var stór sorg í Heimistovu og í bygdini, at 43 ára gamla Anna doyði frá sjey børn­um. Mamma var tá og vitjaði hana suðuri á hospitalinum. Hugo Gardar og Sofus í Svínoy ella Sofus uppi á Heygum, sum hann var nevndur í Svínoy, fóru við Pol­aris suður eftir kistuni og mammu, sum var seytjan ár. Mynd­in, tá ið Polaris kom á vík­ina, og abbi saman við øðrum róði út at taka ímóti, meðan børn­ini og bygdafólkið í sorg vóru eygn­a­vitni, rennur viðhvørt fram í hugan. Hóast sorgina komu tey væl und­an. Jóhanna, fastur mammu, og Frida, skyldkonan, sum vóru ó­giftar, hildu hús. Tá ið Irena og Jógv­an giftust og yvirtóku Heimi­stovu, fluttu tær báðar og Árn­mar, sum vaks upp í Heimi­ stovu, niðan í Klingrugarð í hús­ini hjá Anniku, systir abba, og manni hennara, Heina upp­i í Húsi, sum vóru flutt til Klaks­ víkar at búgva. Frígerð og Jógvan búsettust í Svín­oy, Valborg í Norðdepli og øll hini í Klaksvík. Nú er Ingibjørg, most­ur á Vágsheygnum, einsa­ møll eftir. Í 1949 giftust mamma og pápi – Karsten Hansen. Hann var ætt­ að­ur uttan av Toftum. Páp­in var Hanus heimi í Túni, og mamm­an var Sigga, ættað úr Svín­oy. Pápi misti mammuna, tá ið hann var fjúrtan – hon doyði av tub­ erklum – og pápan, tá ið hann var sekstan. Hann slerdi út av skipi. Pápi fór ellivu ára gamal í 1932 til Svín­oyar, har hann vaks upp úti á Bø hjá Dikku, einkjuni eftir Tumm­as, mammubeiggjan, sum í 1930 fórst við Ernestinu. Pápi hevði tað gott úti á Bø, og tey bæði børn­ini í húsinum, Fía og Kaj, vóru fostursystkin hansara. Mamma plagdi at siga, at hon átti tvey barnaheim. Hjá for­eldr­u­num í Heimistovu og hjá omm­uni og abbanum úti í Váli, har hon fór út, tá ið Simon var fødd­ur. Tá var mamma trettan mán­aðir gomul. Inga og Simon Just, sum var ættaður av Húsum, vóru so avbera góð við mammu. Tá ið mamma fór út í Vál, vóru fleiri av børnunum í húsinum fram­vegis har – Edvard (í Svínoy) og Dánial (sum druknaði undir kríg­num), mammubeiggjarnir, og most­ur­in Ingrid. Tá ið tey gomlu vóru farin, fluttu Ingrid og maður hennara, Henry Mellemgaard, í 1938 í nýggj hús norð­uri á Geilalið. Mamma flutti við teimum, og tá ið Ingrid varð illa sjúk av tuberklum og í fleiri ár var á Sanatorinum í Hoy­døl­um, var mamma í móðir stað hjá Hans Jacob, Simun Just, Jarv­in og Daniel. Árnmar var í Heim­i­stovu, og teir vóru altíð so ógv­u­liga góðir við mammu og okk­um øll. Í oktober 1950 (mamma var so for­harm­að, at hon ikki mintist, um tað var 9. alla 10.) fluttu mamma og pápi í nýggj hús á Heyg­um í Klaksvík. Tey vóru mill­um mongu tilflytararnar, sum um hesa tíðina myndaðu nýggja býlingin á Gerðareiði. Pápi var fiskimaður og út­róðr­ ar­mað­ur, og mamma var heima hjá okk­um trimum – Hanus, Jó­ annes og Finngerð. Børnini vóru nógv í grannalagnum, og ferðslan inn og út stór. Fyrstu árini vóru systk­ini hjá mammu ofta hjá systr­ini. Trý teirra giftust út úr heimi­num á Heygum. Hjá mammu og pápa var setn­ ing­ur­in at vera um okkum syst­ kini, og tá ið verdøtur – Frí­gerð og Sanna - og versonurin, Jó­a, og barnabørnini komu, snúði tað seg eisini um tey. Mamma og pápi tráaðu ikki eftir at koma sær fram í lívinum. Tey livdu í friði við og áliti á frelsaran, felags­ skap­ur­in í familjuni var tættur, grann­a­lag­ið var gott, og heimið kend­ist hugnaligt og fjálgt, og teim­um dámdu væl, tá ið stokkið varð inn á gólvið. Alt annað var lagt til síðis, tá ið onn­ur vóru undir lonini. Tey vóru nær­verandi, og tey livdu við í, hvussu tað gekk hjá okkum og øll­um okkara og so mongum øðr­ um. Mamma røkti sambandið, og pápi fylgdi væl nøgdur við. Tey vistu frá at siga um gamalt og nýtt, familju heima og burturi og um samfelagsviðurskifti í breið­ um høpi, og mamma hevði gott ánilsi fyri, hvussu tingini mundu fara at laga seg. Tá ið vit búðu uttanlands, dámdu teimum væl at vitja. Hjá okk­um kendust hetta at vera fagn­að­ar­dag­ar. Tað var púra nýtt fyri tey at ferðast uttanlands, burt­ur­sæð frá at pápi hevði ver­ið burt­uri sum skipsmaður, og tey tóku til sín á ferðunum og mint­ ust og gleddust í tí, tey høvdu upp­livað. Barnabørnini stórtrivust hjá ommuni og abbanum, sum kjúkl­ aðu um tey. 19. juni var altíð høgtíðsdagur. Hetta var føðingardagurin hjá mammu. Meðan Háfjall og Halga­ felli við Brúnaskarði millum sín og í hinum borðinum Kjølurin og Oyra­fjall stóðu í grønum stakki, og sól­in strálaði yvir Hálsin og Klakk­in, og tað roðaði um Nes­t­indar, var tað fastur táttur, at føð­ing­ar­dagur varð hildin. Mamma fegn­aðist serliga nógv um føð­ing­ar­dagarnar. Bæði hon og pápi vistu av royndum, at tað ikki er sjálv­sagt, at børnini liva longri enn foreldrini. Takksemið fyri lívið og lívsins gávur var so stórt og hjartaligt. Pápi doyði 5. juni í 2001. Hann rakk teimum 80. Fyri einum ári síðani fylti mamma 90. Tá var ikki nógv orka eftir. Hon gleddist um, at tey næstu enn einaferð vóru saman við henni. Ein mánað seinni – mikudagin 19. juli – meðan sólin stóð høgt á luf­t­ini og himinin var heiður og bláur, orkaði hon ikki meir. Mamma flutti úr sambýlinum norðuri á Heygnum, har hon hevði búð í eitt ár og kent seg at vera heima, og í teir ævigu bú­staðir. Vit hava syrgt og saknað, og so­leiðis er tað framvegis. Kæru minn­ini um hana og pápa liva í okk­um, okkara makum og børn­ um og teirra makum og børnum. Minn­u­num gleðast vit í og í æv­igu vónini og lyftunum, sum okk­um eru givin. Takk fyri lívið og alt, sum tú gav mær – góða mamma. Tá forhangið ein dag lyft verður eyga frá, meg deyðin loysir deyða frá og letur lív meg ná. Tá skal eg skoða teg, sum her mær kærur var, og syngja við títt hásæti: Í ævir, Gud, við tær! Jóannes Minningarorð um mammu Ragnhild Hansen 19. juni 1927 – 19. juli 2017 TANN FØROYSKI BIÐIMAÐURIN Vit hjálpa døgnið runt +298 51 30 70 Vit hjálpa eisini við flutningi frá og til føroyar Kistur Líkverja Kistuprýði og kransar Prenta sangheftir Líkvogns koyring Skipa fyri ervi Gravsteinar Røkt av gravstað Samskifti frá byrjan til enda Les meira www.sh.fo Vit røkka allar føroyar - Norðoyggjar, Eystur og Streymoy, Vágar, Sandoy og Suðuroy Ársaðalfundur Bygdahúsfelagið í Leirvík, hevur ársaðalfund í húsum felagsini mánadagin 25. juni kl.19.30, skrá sambært viðtøkum felagsins. Bygdahúsfelagið í Leirvík