Sosialurinarkiv
Sosialurin 2018-07-24, síða 24
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 24. juli 2018síða 24

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Mikudagur 25. juli 2018 · Nr. 84 24 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 KJAK Fyri fáum døgum síðani gjørdi eg, vegna pápa mín og okkum av­varandi, vart við syndarligu støðu­na hjá pápa mínum. Eind 4 í Al­manna­verkinum er í “industri­ feriu” í viku 29 -30 - 31, og tí fær pápi mín ikki tann stuðul hann hevur tørv á og rætt til. Summarferian hjá stuðlunum er nú byrjað, og hin 28. juni 2018 fingu vit boð frá kontaktpersóninum, at lítli stuðulin hann vanliga fær, verður mun­andi skerdur hesa komandi tíð­ina. Í útvarpinum segði Hermann Morten­sen, depilsstjóri á Almanna­ verkinum, at tey vilja “bøta um støðuna”. Vit høvdu vón um, at pápi mín nú skuldi fáa eitt tilboð, ið er virðiligt og nøktandi - og tá hugsa vit ikki einans um í feriutíðini hjá stuðlunum. At tvinga hann at hoyra undir Eind 4, ið er fyri “Ung og vaksin við sálarsjúku og autismu í Suðurstreymoy og Vágum”, bara tí hann býr í Vágum, er burtur úr vón og viti. Hann átti heldur at verið í Eind 8, ið er fyri “Vaksin við sálar­ sjúku og seinheilaskaða”, ið harvið eisini hava ekspertisuna, ið leiðslan á Eind 4 sjálv sigur seg mangla. Við tí infrastrukturi vit hava í dag, er væl gjørligt hjá stuðli, at fáa hann til Havnar hvønn dag. Men nei, so var ikki. Tilboðið, ið vit fingu 11.07.18 frá Andreu Peturs­ dóttir, leiðara á Eind 4, var so­ljóð­ andi: Pápi mín vildi ikki til Sands; hann sigur nei. Hann vil hava stuðul heima í nærumhvørvinum. Tað kann tykjast sum, at leiðslan á Eind 4, Birita Clementsen og Andrea Peturs­dóttir halda, at tilber at flyta borgarar, eins og talan er um stykkja­góðs. Samstundis sum tey gera hetta, velja tey at ekskludera pápa mínum úr nærumhvørvinum og øllum tí hann kennir. Pápi mín hevur heilaskaða, og orsaka av tí skaðanum hevur hann mest sum einki stuttminni. Hetta merkir, at hann hevur stóra tørv á einum trygg­um, góðum og væl skipaðum gerandis­degi!!! At verða í sínum kenda umhvørvi, er júst tað, ið ger hann tryggan, eins og góðar skipan­ ir í gerandisdegnum. Aftur hetta ”tilboðið” vísir eitt øvut menniskjasýn, tá væntanin er, at Almannaverkið, ið varar av samfelagsins veiku borgarum, kann hava ”industriferiu” í tríggjar vikur. Tað er jú, sum áður nevnt, ikki nógv vatn runnið í ánni síðan Ed­vard Heen vísti á, at streykan hjá náms­frøðingum var ”lívs hættislig”, tá starvsfólk ikki vóru tøk. Hóast hetta, vísir sami stovnur nú aftur í verki, at tey ikki seta borgaran í fyrstu rekkju. Í útvarpinum, hin 09.07.18 kl. 18.00 vísir Tóra við Keldu, forkvinna í MEGD, á ST sáttmálan, og sigur at: ”borg­arar hava rætt til skipanir alt árið, fyri at tryggja at lívið verður so sjálvstøðugt sum gjørligt, og ikki verður latin ov einsamallur; trýggj­ar vikur, er hóast alt lang tíð” og víðari sigur hon at: ”vit sum sam­ felag, ikki eiga at góðtaka at hesi menniskjuni ikki verða vird sum heil menniskju”. Pápi mín býr einsamallur í egnum húsum. Hann hevur epilepsi. Hann var 57 ára gamal, hevði arbeiði og var fult arbeiðs­ førur, tá hann vegna feilviðgerð á sjúkra­húsi fekk heilaskaða vegna ilt­mangul. Skaðin førdi við sær, at hann nærum einki stutttíðarminni hevur, og at hann er kognitivt ávirkaður; hetta merkir, at hann er ikki førur fyri at klára seg sjálvan í dag­lig­degnum, men megnar hetta við stuðli. Hann er fysiskt væl fyri, dámar væl takast við ymiskt, er sera handaligur, dámar væl at ganga túrar, og er prátingarsamur. Í løtuni eru 16 stuðulstímar fast­lagdir um vikuna (uttanfyri feriu­tíð hjá eind 4 væl at merkja), hóast Vejleford Rehabilitering mæl­ir staðiliga til at hann fær 40 tímar um vikuna.Vit hava í fleiri umførum gjørt vart við hetta hjá landstýriskvinnuni, Eyð­gunn Samuelsen, ið varðar av hes­um tilboði og leiðslu. Í einum teldu­ brævi, ið eg móttók 16. juli 2018, sigur Eyðgun Samuelsen seg ikki kunna “viðgerða stakmál”, og boð­ ar frá, at hon tí hevur sent hetta víðari til Almannaverkið. Eyðgunn valdi, eftir míum tykki, at sleppa sær undan, og at melda pass. Tað er hennara fulli rættur at fara inn í tey stak mál, ið hon hevur hug til, eins og tað er hennara upp­ gáva at hyggja nærri at viður­ skiftum, ið borgarar vísa á, ikki fungera. Somuleiðis meti eg, at av­gerðin hjá landstýriskvinnuni í Al­mannamálum, at senda bóltin aftur til Almannaverkið, soleiðis at tey framvegis og áhaldandi sleppa at hóvreiggja sær, júst sum passar teim­um, er ein ógvuliga vánalig avgerð. Vegna tey avvarðandi, Elisabeth Haraldsen, námsfrøðingur Heðin Mortensen býráðslimur í Havn “Tað er ein stór skomm, at vit sum høvuðs­staður ikki kunnu hýsa okkara egnu landsdystum í eini nýggjari høll, sum hevur kostað skatt­gjaldaranum 80 milliónir krónur.” Hesi eru orðini, nú borgarstjórin í Havn, Annika Olsen, við grovari mani­pula­tión av veruleikanum roynir at leggja undanfarna býráð und­ir at hava brúkt pengar til einkis upp á tvíhøllina á Hálsi – og tað enntá ímóti betri vitandi! Grov manipulatión er tað, tí tøl­ini hava púrt einki hald í veru­ leikanum, men verða bara slongd út, so tað enn einaferð skal bera til at seta undanfarna býráð í ringt ljós, heldur enn at vísa á okkurt hendinga úrslit hjá sær sjálvum. Hesum seinasta hevur verið bíðað leingi eftir – og verður tað enn! Veruleikin er, at Tórshavnar kommuna ongar 80 milliónir krónur hevur brúkt upp á at út­ byggja høllina á Hálsi til tvíhøll. Tvørturímóti eru játtaðar knapp­ar 51 milliónir krónur til útbygg­ing­ ina í 2016 og 2017, og um tær sjey millión­irnar til flytiligu áskoðara­ pláss­ini verða taldar við, er samlaða upp­hæddin góðar 57,8 milliónir krónur! Tað, sum veruliga er skomm í øllum hesum, er ikki høllini ella vant­andi góðkenningin av henni til stórar altjóða dystir, men at Annika Olsen, borgarstjóri, ikki leggur í at brúka tey tøl, hon hevur alla at­ gongd til sum hægsti kommunali leiðari í høvuðsstaðnum, men held­ ur velur at fabrikera síni egnu tøl, ið rigga betur sum sverta av teimum, ið altso hava gjørt nakað. Loystu trupulleikan Høvi hennara at sleingja um seg við milliónatølum, ið púrt einki hald hava í veruleikanum, er stað­ festingin av, at Hond­bólts­sam­ band Føroya ikki fær undan­tak frá EHF til at brúka tví­høllina til heimadystirnar hjá mans­lands­lið­ num í komandi EM-undankapping. Nei, einki er tvíhøllin nøkur skomm, tvørturímóti! Hon er bara enn eitt dømi um eitt býráð, ið lurtaði eftir tí, feløgini ynsktu og vildu hava, tí so stórt trýst var á ver­andi hallir, at bráðneyðugt var at fáa ein vøll aftrat til vega. At økið á Hálsi er ov lítið til eina marghøll, vistu vit av, so tann møgu­leikin var slett ikki við í hesi av­gerðini, sum rættiliga smidliga fekk útvegað ein vøll aftrat í høll­ ini á Hálsi, uttan at virksemið har frammanundan var munandi ávirk­að. Arbeiðið gekk sum eftir ánni og orsøk er ikki til annað enn at fegnast um úrslitið, ið ikki bara gagnaði hondbóltinum og flog­ bólti­num, men eisini loysti hølis­ trupul­leikarnar hjá bæði judo og borð­tennis! Skuldi talan verið um eina marg­høll, vildi tað tikið fleiri ár at fingið hana, men trupulleikin hjá feløgunum við hallar- og vallar­ troti hevði ikki verið minni fyri tað. Við øðrum orðum loystu vit ein ítøkiligan trupulleika við at út­ byggja høllina á Hálsi, tí tað var tað, sum feløgini í Havn høvdu brúk fyri og ikki kundu bíða eftir. Tað stutta av tí langa er, at ætlan­in um eina marghøll í Havn er eitt heilt annað mál, ið púrt einki hevur við høllina á Hálsi at gera – hvørki nú ella longur afturi í tíðini. Fleiri mugu lyfta Júst nú er støðan tann, at Hond­ bólts­sambandið hevur fingið at vita, at tvær av trimum hallum, ið biðið varð um undantak til, ikki kunnu brúkast til heimadystirnar hjá manslandsliðnum. Hin høllin, ið heldur ikki fekk undantak, er Bad­min­tonhøllin í Klaksvík, og tí er nú bara ein høll eftir, sum er Marg­ høllin í Vági. Hattin av fyri vágbingum, at teir hava eina høll, ið vónandi sleppur at lyfta uppgávuna, so vit fáa hesar stóru hondbóltsdystir til Føroya, heldur enn at spæla teir uttanlands. Heima­dystir skulu spælast heima, so nú bara møguleikin í Vági er eftir, eiga vit sjálvandi øll at vóna, at tað ber til, umframt at neyðugt er hjá okkum øllum at standa saman um tann møguleikan. Marghøll skal nokk koma í Havn, men tað er einki smámál, ið verður loyst í skundi – og so slett ikki av einum býráðsmeiriluta, ið higar­til hevur verið meira upptikin av at hyggja aftureftir, enn at seta ferð á frameftir! Hartil krevst eisini, at landið verður ein virkin viðspælari. Kann í hesum viðfangi nevna, at land­ ið ikki stuðlaði útbyggingini av høllini á Hálsi við einum oyra, so har er sanniliga nógv, ið kann arbeiðast betur, tá ein marghøll skal gerast. Tað er ikki ein uppgáva hjá Tórshavnar kommunu einsa­ mall­ari at reisa eina slíka høll, so tá hon skal gerast – vónandi sum skjót­ast – skulu fleiri partar til at lyfta ta uppgávuna. Støðan hjá pápa mínum harmar Eyðgunn, men hon meldar pass Rein manipulatión, Annika! Tað er nógv fyri at síggja borgarstjóran í Havn sleingja um seg við milliónatølum, ið púrt einki hald hava í veruleikanum