týsdagur 18. desember 2018síða 10
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Mikudagur 19. desember 2018 · Nr. 147
10
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
TÍÐINDI
Sólvá Lindenskov Róadóttir
– Tá talan er um stigmati
sering, kanst tú koma inn
á fleiri støði, eitt nú kanst
tú nevna stigmatisering í
sosialum
samanhangi,
sjálv-stigmatisering
og
strukturella
stigma
tisering.
Samfelagslig
stigmatisering er hug
burðurin, sum almenn
ingurin hevur til fólk við
sálarsjúku; sjálv-stigma
tisering er til dømis, tá tú
setir hesar hugsanir og
fatanir av sálarsjúkum
á teg sjálva, tá tú ert
vorðin sjúkur. So koma
vit inn á strukturella
stigmatisering,
her
er
eitt ógvuliga gott dømi
heilsuskipanin,
hvussu
okkara skipan skilur tey,
sum eru sálarsjúk burtur
frá teimum sum eru sjúk,
eitt nú við at vísa fólk við
sálarsjúkum burtur frá
likamligu sjúkrastovun
um.
– Stigmatisering kann
skapa
diskriminatión,
eitt nú um tú skalt hjálpa
fólki sum er sjúkt, so
kunna tey fáa heima
hjálp. Men hetta er bert,
um tú hevur eina likam
liga sjúku, tí um tú í
prinsippinum hevur eina
sálarliga sjúku, fært tú
ikki somu hjálpina, har
tí tú verður biðin um at
venda tær til tað almenna
ístaðin. So longu har
skapa vit eina stigmati
sering, sum so kann vísa
seg at gerast diskrimina
tión.
Soleiðis greiðir Tor
móður Stóra, leiðandi
yvirlækni í psykiatri, frá.
– Fyri at taka eitt dømi:
Ein kvinna, sum ikki býr
í høvuðsstaðnum, er boð
in at koma saman við
fólki, sum stríðast við
tað sama sum hon. Hetta
tilhaldið er bara tøkt í
høvuðsstaðnum. Kvinn
an hevur fingið staðfest
demens, sum er ein sálar
sjúka. Fyri at koma til til
haldið má hon sjálv finna
fart, tí tað almenna tekur
sær ikki av tí. So kann
man siga, at hevði hetta
verið ein sjúklingur við
likamligari sjúku, hevði
bilur verið tøkur at koyrt
persónin bæði til og frá
viðgerðum.
– Demens er ein sálar
sjúka, sum vit ikki kunna
basa. Tískil er tilhaldið
ein hjálp fyri sjúklingin,
men verður ikki sæð upp
á sama máta av tí, at tað
gerst trupult at skilja
og soleiðis skapa vit
bæði diskriminatión og
stigmatisering við okkara
samfelagsbygnaði, sigur
Tormóður Stórá.
Sálarsjúkur skula
javnsetast við
aðrar sjúkur
Í Danmark høvdu tey eitt
tíðarskeið tvær skaða
stovur, eina til tey sum
høvdu likamligar sjúk
ur, og so eina til tey við
sálarsjúkum. Hetta eru
tey farin burtur frá aftur
nú, tí tað vísti seg at
skapa meira stigma til
sálarsjúk fólk. Tað virkaði
soleiðis, at tú skuldi vita,
um tú hevði ilt likamliga
ella
sálarliga,
áðrenn
tú gjørdi av at ringja á
skaðastovuna
fyri
at
tryggja tær, at tú ringdi
rætt stað, tí tú fekk ikki
somu viðgerð á báðum
støðum.
– Uttan at tú hugsar
um tað gerst hetta ein
skipanarlig ella bygnað
urlig stigmatisering. At
tú ert noyddur at skilja
millum
sálarsjúku
og
likamliga sjúku. Av tí
sama hava vit í Føroyum
arbeitt fyri at javnseta
likamligar og sálarligar
sjúkur. Hetta við at til
dømis halda okkum til, at
líka um tú ert likamliga
ella sálarliga sjúkur, so er
tað 1870 tú kann ringja til.
Øll hoyra til somu skaða
stovu, soleiðis at tað ikki
verður sett skott ímillum,
greiðir Tormóður Stórá
frá.
– Um vit skula av
stigmatisera, so eru vit
noydd at seta fótin niður
og siga nei. Um tú ert
sjúkur, so ringir tú 1870,
líka mikið um tú hevur
ilt í maganum ella í sálini.
Tað skula vit øll vita, um
vit eru sjúk so ringja vit
øll hatta nummarið. Vit
gera ikki mun á, um tær
bagir eitt ella eitt annað,
sigur Tormóður Stórá.
– So er tað uppgávan
innanhýsis hjá skipanini
at
stilla
viðkomandi
víðari til rætta stað. Tað
er ikki uppgávan hjá
samfelagnum at skilja
sundur, hvør hoyrir hvar,
tí tað er at stigmatisera.
Tá
talan
er
um
avstigmatisering
er
tað ikki nokk bara at
upplýsa fólk, tú noyð
ist eisini at hyggja eftir
bygnaðarligum
skipa
num, sum kunna eggja til
stigmatisering og bróta
tær
niður.
Til
dømis
nyttar tað ikki at siga, at
sálarsjúkur skula setast
javnt við aðrar sjúkur,
og so siga, at um tú ert
sálarsjúkur, so skal tú
ringja eitt annað nummar
enn øll hini. So er tað jú
SÁLARSJÚKUR SKULA
AVSTIGMATISERAST
OG JAVNSETAST
– Stigmatisering kann skapa diskriminatión, eitt nú um tú skalt hjálpa sjúkum fólki, so kunna tey fáa
heimahjálp. Men bara um tú hevur eina likamliga sjúku. Hevur tú eina sálarliga sjúku, fært tú ikki somu hjálpina.
Tá verður tú biðin um at venda tær til tað almenna ístaðin. So longu har skapa vit eina stigmatisering, sum
so kann vísa seg at gerast diskriminatión, sigur Tórmóður Stórá, yvirlækni í psykiatri á Landssjúkrahúsinum