týsdagur 8. januar 2019síða 24

Mikudagur 9. desember 2019 · Nr. 3 24 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 NØVN tórbjørn jacobsen Tað fer at kjálka fram ímóti hálvari øld, síðan eg hitti hend­ an mannin á fyrsta sinni – í 1972 – í túninum uttanfyri Dreingja­kostdeildina í Hoydøl­ um. Hann var komin allan vegin úr Vestmanna á sínum kvika Honda prutli, meðan eg var komin innan av Glyvrum við lítillætna Puch-prutlinum, sum ongan kjans hevði í kapp­ ingini, fyrrenn ein annar vest­ menningur syrgdi fyri, at meiri orka varð borin inn á motorin. Síðan hesa frumløtuna, sum nú er 46-47 ára gomul, hava vit verið vinmenn. Onkur spurdi nú ein dagin, um kinkur ong­ antíð hevur verið á vinar­lagn­ um – so ymiskir og tíðum bom­ bast­iskir vit kunnu vera – eisini hvør við annan – men onkurs­ vegna bræddi tað saman evna­ frøði­liga frá fyrsta degi, og brot hevur ikki verið á sam­ band­inum og samskiftinum síð­ani. Tað hevur ikki drigið frá heldur, at langomma mín av Oyrareingjum, Kristina, var systkinabarn ommu Bjørns, Krist­inu, ið var gift hinum kenda bóndanum, vinnulívs­ mann­inum og íverksetaranum Ólavi á Heygum. Bjørn er sonur Brynjolf á Heygum og Miu, sum allir før­ oy­ingar kenna frá hav­svimj­ ing­ini á vánni í Vestmanna. Einasta systkin hansara er sang­fuglurin Rúna á Heygum, sum er nakað yngri enn Bjørn. Í heimbygdini varð hann úr vøgg­uni modelleraður til tað, sum hann framvegis er. Ein klass­iskur vestmenningur í buli, tanka, tosingarlagi og ment­an, - hygg bara eftir gongu­lagn­um, táið hann strýk­ur um svæðini í høvuðs­staðn­um - millum heimið, skriv­stov­una og rætt­ arhølini. Slóðin av bratt­lend­ inum og brekkunum í heim­ bygd­ini er eyðkend í med­ferð­ini. Vestmanna var ein bráð­panna fyri ungar dreing­ir. Hond­bólt­ ur, kapp­róð­ur, flak­ar, tón­leik­ ur, SEV-byrg­ing­ar og verk, fjall­gonga, bio­graf­ur, dansi­ stova, gist­ing­ar­hús, vinnu­virk­ semi, fiski­skip, útróðr­ar­bátar og sum flestu vest­menningar dámdi Birni væl at fara við byrs­uni, - t.d. á haruveiði. Nógva tíð brúkti hann eisini á Stoypi­virk­inum hjá pápanum – Brynjolfi – sum lá niðri á bakk­an­um skamt frá hús­un­ um, har Mia framvegis húsast, nú hon sveimar onkustaðni ímill­um 90 og 100. Bjørn valdi at fara í real­ skúla í heimbygdini. Hann var væl fyri handan skallabeinini, hóast hugurin mangan stóð stinn­ari til annað enn terp­ing­ ina úr tjúkkum bókum. Eftir lokið prógv fór hann til skips við “Kap Farvel” – fyrsta hekku­trolaranum í landinum. Við honum var hann í eitt ár, og teir vóru á fiskiveiði um øll norðurhøv – úr Hvítahavinum og Novaja Zemlja í eystri til bankarnar undir Grønlandi og við Labrador í vestri. Hetta árið var gott fyri hann, sum so mangan annan ungan føroy­ ing. Hetta var góð verklig kálv­ føðing til eina drúgva lívsferð. Í august 1972 stemplaði hann inn á Studentaskúlanum í Hoy­ dølum, og fyrsta hálva árið búðu vit báðir á Kostdeildini saman við øðrum ungum dreingj­um, komnir hagar úr øll­um landinum. Hugurin til skúla­skap var skiftandi og onk­untíð svikaligur, men huga­ligt var tað kortini at ferð­ast millum allar hesar ung­ dóm­arnar, ið vóru komnir í Dalin Fagra at taka til sín meiri vitan. Skjótt kendust rimarnar ov tættar í hesum kost­skúla­ kon­sept­inum, við tvungnari nið­ur­faringartíð og út­gongu­ banni væl fyri miðnátt, - eisini fríggja­kvøld. Leygardagurin hvarv ikki sum skúladagur í Hoy­dølum, fyrrenn olju­krepp­ an herjaði vesturheimin og Før­oyar. Vit fluttu báðir oman í býin, so skjótt tað bar til. Bjørn varð logeraður inn í eitt kjallara­ kam­ar hjá Dybczak í Gunda­ dali, og sjálvur endaði eg í kjall­aranum undir háu hús­un­ um hjá Danielsen í Varðagøtu. Hann treivst væl, men so skjótt eitt kamar var tøkt í Varða­gøtu, flutti hann inn, og har búðu vit, bert við einari 8mm krússfinérplátu ímillum okkum, í fleiri ár. Nakað seinri bú­settust floksfelagarnir Ás­ mund­ur Guðjónsson og Sámal Ravns­fjall í sama kjallara. Sam­býlið okkara gekk undir heit­inum “Varðagøtu-koll­ekt­ ivið”, og har hendi mangt og hvat. Politikkur fór við nógvari tíð, kjakað var til langt út á næt­urnar, og spektrið fevndi víða, frá marx-leninismu kjálk­ andi út ímóti fascismuni í hin­ um borðinum. Onkur ele­ phant­-bjór varð eisini kon­sum­erað, tað heitari gjørd­ ust diskus­siónirnar - og tað minni fre­kventeraðu vit BJØRN 65