hósdagur 24. januar 2019síða 48
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
VINNUBLAÐIÐ HJÁ MIÐLAHÚSINUM
24
januar 2019
25
Hallur av Rana
Tá borgarstjórarnir í Suðuroynni í fjør løgdu
fram uppritið Suðuroyggin og framtíðin, var
tað serliga eitt tilmæli, ið vakti áhuga og hevur
fingið nógva umrøðu í fjølmiðlunum síðan. Tað
er tilmælið um at taka upp aftur siglingina við
ferðafólkum og farmi millum Suðuroynna og
Skotland.
Í uppritinum verður víst á, at borgarstjórarnir
meta, at ein slík farleið kundi verið ein vinningur
fyri fleiri av vinnunum, ið virka á oynni.
- Lítið er at ivast í, at hendan leiðin framvegis
er ein sera áhugaverd leið hjá vinnulívinum í
Suðuroynni, bæði hjá útflutningsvinnuni og
í samband við innflutning av vørum úr Stóra
Bretlandi, verður staðfest og síðan lagt aftrat.
- Í ferðavinnuhøpi er farleiðin millum Skot
land og Suðuroynna/Føroyar eisini sera
áhugaverd. Føroyar hava sum ferðavinnuland
gjørt risa lop síðani miðskeiðis í 1990unum,
eru farin frá at verða eitt “ókent” land í Norður
atlantshavi til at verða eitt sera áhugavert
ferðamál.
Gott íkast
Talan er ikki um eitt nýtt hugskot, tí talan er
um eina farleið, ið Strandfaraskip Landsins
røkti í ymiskum tíðarskeiðum í fýrsunum og
hálvfemsunum, men gavst við av politiskum
orsøkum.
Men tá Strandferðslan í 1985 upprunaliga
fór undir uttanlandssigling við táverandi Smyril
var tað ikki eftir ynski frá vinnu ella politisku
skipanini, ið vóru orsøkin.
- Tá vit keyptu Morten Mols í 1985 var tað
ein nokk so stórur gloypibiti og mett varð, at
hann bleiv nakað dýrur at dríva. Tá kom man
fram til tað, at tað hevði verið ein góður stuðul
til raksturin av skipinum, at umframt at sigla til
Suðuroynna, kundi skipið eisini brúkast til utt
anlandssigling, greiðir Jóhan Restroff Jacobsen
frá, ið sat sum stjóri í Strandfaraskip landsins
í tíðarskeiðunum, 1965 til 1974, 1981 til 1989 og
1991 til 1992.
Tað vísti seg eisini skjótt, at uttanlandasigl
ingin var eitt gott íkast til raksturin og sigldi
hann fyrstu sjey árini til Noregs, Íslands og
Scrabster í Skotlandi. Siglingin fekk tó ein fyri
bils enda, tá politiski myndugleiki valdi at við
gera um tað var rætt at Strandferðslan rak eina
slíka tænastu.
Teistin yvirtók
Fyrstu árini lat uttanlandasiglingin seg gera við
at Dúgvan bleiv brúkt teir dagar, tá tað kortini
Skotska ævi
- SUM NÚ ER HAVA VIT SAMSKIP,
EIMSKIP OG SMYRIL LINE TÁ
VIT YNSKJA AT FLYTA FESKA
VØRU AV LANDINUM. UM
STRANDFARASKIP LANDSINS
VIL KAPPAST VIÐ HESAR, SO
MÁ KOSTNAÐURIN VERÐA
KAPPINGARFØRUR, SIGUR
KARL ØSTER, SØLUMAÐUR HJÁ
DELTA SEAFOOD UM YNSKIÐ
HJÁ BORGARSTJÓRUNUM
Í SUÐUROYNNI AT FÁA
RUTUSIGLING MILLUM
SUÐUROYNNA OG SKOTLANDS
- Tað nyttar einki at sigla ein
einkultan túr til Skotlands og
so einki meira. So at enda var
einki fíggjarligt grundarlag
fyri uttanlandssiglingi, tí
sambandið bleiv ov óregluligt.
Tí um hetta mundi var tann
uttanlandasiglingin, ið gav
pengar, fari á privatar hendur