Sosialurinarkiv
Sosialurin 2019-03-14, síða 7
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 14. mars 2019síða 7

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

FRÍGGJADAGUR 15. MARS 2019 SOSIALURIN 31 7 ÓLUVA NATTESTAD Á einum lítlum­ verts­ húsið á Frederiksberg situr føroyski Óli Gyn­var Poulsen og for­telur lívssøgu sína. Tey á verts­húsinum Sekseren kenna væl “Ole”, sum vitjar her fleiri ferðir um vikuna. Klokkan er tvey hendan týsdag seinnapart, men vertshúsið er longu hálv­ fult. Eigarin hevur latið okkum eitt bakhøli, har vit kunnu práta í frið. Tað verður dekkað upp við jarðnøtum, saltstongum og Tuborg Classic. Ongin hurð er, og av og á kemur onkur av hin­ um regluligu gestunum inn og vil heilsa upp á. Óli kveistrar við ørmunum fyri at vísa, at hann ikki vil órógvast. Óli er 78 ár, samkyndur, og hevur búð niðri í meir enn 60 ár. Hann varð føddur 1940 í Klaksvík har hann vaks upp í Víku­num. Hann var næstelstur av trim­um systkjum til foreldrini Jógvan og Ninnu Poulsen. Páp­in sigldi og mamman skolaði fisk. Óli minnist væl aftur á barn­dóms­ árini. – Eg vaks upp í einari familju, sum góvu mær nógvan kærleika og tryggleika. Eg gekk í skúla og sunnu­dagsskúla sum øll onnur. Vit vóru ikki Guðs bestu børn og vit gjørdu illa fortreð, men vit manglaðu ongantíð nakað. Eg havi bara gott at siga um mín uppvøkstur. 
 Fremmant orð Sjálvt um Óli av og á vitjar í Før­ oy­um og tosar týðiligt klaks­ víks­mál, so hoyrist at hann hevur verið burtur leingi. Men tá hann verður biðin um at greiða frá tilveruna sum samkyndur í Føroyum í 50’unum, steðgar hann á. Hann veit ikki hvat orðið samkyndur merkir. Orðið kom nevni­liga ikki inn í føroyska málið fyrr enn í 1988, og tá hevði Óli longu búð niðri í 30 ár. Óansæð visti Óli longu sum smá­drongur, at hann var drigin at sama kyninum. – Longu sum 10 ára gamal visti eg, at eg var til menn. Fyrstu ferð eg var saman við ein­um manni, var eg 12 ella 13 ár, og tað kendist rætt. Tað var bara tann kenslan eg hevði, men eg visti ikki, um man kundi liva opið sum samkyndur. Tá hevði man ikki sjónvarp, og kundi ikki lesa um tað nakrastaðni. Óli greiðir frá, at tað aloftast vóru giftir menn, sum livdu eitt dupultlív, ið hann var saman við. Tað kann tykjast ógvusligt fyri summi, at man ger sær tí­ lík­ar royndir á so ungum aldri sum í førinum hjá Óla. Men hann heldur fast í, at hann ikki minnist illa aftur á tíðina og tær hendingar hann var fyri. - Tað er ongin, sum hevur mis­ brúkt meg. Ongin hevur lokkað meg. Eg havi eisini sjálvur lagt upp til tað, og helt tað var spenn­ andi. Eg tók tað heila sum eina upp­living. Dyrgdi í Keypmannahavn Sum 14 ára gamal fór Óli úr skúla­num og bleiv messu­drong­ ur á sama báti sum pápin sigldi á. Men lívið á sjónum tiltalaði hann ikki. Honum dámdi væl at spæla gitar og ganga til dans. Eisini dámdi honum væl blómur, og sum 18 ára gamal fekk hann lærupláss sum gartnari í Greve og flutti tí til Danmarkar at búgva. Komin niður í 1958 fann hann skjótt útav, at lívið sum sam­kyndur var øðrvísi og hevði nógv meira at bjóða upp á enn í Før­oy­um. Um vikuskiftini leitaði hann sær inn til Keypmannahavn, har tey, ið ikki passaðu inn í viður­ kenda samfelagið, hildu til. Býar­parturin sum í fólkamunni kallast “Pisserenden”, liggur mitt í býnum og var millum mest tiltiknu tilhaldsstøðini hjá skøkj­um, trekkjaradreingjum og sam­kyndum. Óli minnist aftur á fyrstu ferð hann vitjaði á hesum gøtum. – Skøkjurnar hingu út gjøgn­ um vindeyguni uppi yvir verts­ hús­unum. Men man skuldi álíka­ væl vera ordiligur og sleppa sær av við tyggigummi, um man vildi keypa sær eina øl. Aftan á eina løtu fekk eg eyga á tvær flottar damur uttan fyri eitt vertshús, og eg hugsaði beinanvegin, at har mátti eg fara inn. Tað vísti seg skjótt, at damur­ nar báðar, sum Óli hitti henda fyrsta dagin í Pisserenden, vóru før­oyskar. Harafturat vóru tær als ikki kvinnur, men trans­ vestittar. Ein teirra var Rólant Samuel­sen, sáli, sum var ein av fyrstu føroyingunum, sum livdi eitt alment lív sum samkyndur í Før­oyum. Teir báðir vóru tættir vinir inntil Rólant doyði í 1992. Trekkjaradreingirnir í Keypmannahavn Frá síðst í 1940’unum fram til síðst í 1980’unum vóru trekkjara­ dreing­ir ein fast­ur partur av býar­mynd­ini við Pisserenden og Ráð­húsplássinum í Keyp­manna­ havn. Óli fall beinanvegin til í tí sprøkluta býarlívinum her. Líka­ sum so nógvir aðrir dreing­ir og menn tá, byrjaði hann at dyrgja á gøtunum í høvuðsstaðnum, og hann royndi enntá at vera við í fleiri pornofilmum. Óli Gynvar Poulsen: – EG ANGRI ONKI Longu sum 10 ára gamal visti Óli Gynvar Poulsen úr Klaksvík, at hann var samkyndur. Í dag er hann 78 ár og er millum teirra, ið kann greiða frá tilveruni sum trekkjaradrongur í Keypmannahavn langt áðrenn Gay Pride skrúðgongur og AIDS gjørdust almenn fyribrigdi Ein ungur Óli í 1950'unum. Honum dámdi væl at spæla guitar