hósdagur 21. mars 2019síða 8

FRÍGGJADAGUR 22. MARS 2019 SOSIALURIN 34 8 - Syrgiligt tá ung ikki kenna gamla tónleikin - Eg havi upplivað, at fólk standa sum eitt spurnartekin, tá eg tendri “Eg siti so eina”. Og summi kenna ikki eingongd Faroe Boys. Við hesari gongdini er vandi fyri, at teir góðu gomlu sangirnir fara at doyggja út, sigur Bjørn Hentze Bech PÆTUR HJALMAR EVENSSON PATURE@SOSIALURIN.FO D agliga gongur Bjørn Hentze Bech í 2. g á Glasi í Havn. Javnaldrarnir halda generelt, at hans­ ara passión fyri gomlum føroysk­ um tónleiki er kul – men har er eitt mark: - Tá eg eri í ball, eri eg ikki akk­ ur­át tann, sum er mest umbiðin at vera DJ… Hini plaga at siga ting sum “hetta er eitt ball, so tað skal ikki vera morgunballstemningur her!”, flennir ein sjálvironiskur Bjørn, sum annars eisini letur vin­fólkini stýra tónleikinum í bil­inum. Men hvat heldur Bjørn um nýggja tónleikin, sum er at hoyra á hitt­listunum í dag? - Altso… je toli tað… Immun­ verjan hjá mær klárar tað, sigur Bjørn og brestir út úr at flenna. - Tvætl! Jú jú, eg kann saktans lurta eftir nýmótans tónleiki eisini. Men fyri tveimum árum síð­ani kláraði eg illa nokk at fara inn í diskotekini í Havnini, tí tónleikurin var so gyseligur alla­staðni. Men fyri ikki at vera hes­in óinteressanti og keðiligi fýr­urin, so havi eg roynt at bitið tað í meg. Jú, eg haldi, tað gongur okey, hóast mær betur dámar teir gomlu klassikararnar, sigur Bjørn við einum skálkabrosi. Tey ungu leggja ikki í Bjørn Hentze Bech upplivir ofta, at javnaldrar hansara og tey, sum eru yngri enn hann, ikki kenna nakað serligt av tí gamla tón­leikinum. Hann skilir rætt og slætt ikki, at mann kann búgva í Før­oyum uttan at kenna nakran før­oyskan klassikara. - Tey ungu vita, hvørjir the Beatl­es vóru, men eg haldi, tað er syrgiligt, at summi ung allíka­væl ikki kenna okkurt gamalt før­ oyskt. Eg sigi ikki, at mann nýtist at kenna alt, men mann kann í minsta lagi hava onkran áhuga. Eina­ferð spældi eg Sunnukvøld í Plantasjuni fyri einum, sum var eitt sindur yngri enn eg. Við­ kom­andi segði “handan havi eg ong­antíð hoyrt fyrr”…. eg bleiv grøn­ur um oyruni. Tað var ikki tað stuttligasta at hoyra, tí hatta eiga øll at kenna. Eg havi eisini upplivað, at fólk standa sum eitt spurn­ ar­tekin, tá eg tendri “Eg siti so eina”, og summi kenna ikki ein­gongd Faroe Boys. Við einum skeivum smíli veip­ar Bjørn eitt sindur við ørm­ un­um, meðan hann forklárar, og tað lýsir úr honum, at hetta er nakað, sum liggur honum nær at hjarta. - Mann má bara góðtaka, at fólk flest lurta eftir tí, sum tey eru uppvaksin við. Men tað er syrgi­ ligt, um hetta ættarliðið bara er í ferð við at gúppa alt tað gamla burt­ur, tí við hesari gongdini er vandi fyri, at teir góðu gomlu sang­irnir fara at doyggja út. Rasmus er meira enn ein sangur Bjørn heldur ikki, at fólk í dag duga nóg væl at virðismeta tón­leikin frá undanfarna ættarliði. Hann tek­ur eyðkenda sangin “Rasmus” hjá Simma og teimum frá 1958 sum dømi. - Tá mann spyr fólk, hvat tey kenna til hendan sangin, siga tey ofta bara “hatta er ein sangur, sum verð­ur sungin í veitslum.” - Men Rasmus er ikki bara ein sangur, sum mann situr og lurt­ ar eftir við einari øl í hondini. Tað er eisini ein sangur, sum fólk dansaðu til fyrr. Rasmus í Gørð­um var eisini tað fyrsta popp­ lagið, sum rakk út um land­oddarnar. Donsku Blueboys og norsku Søstr­ene Bjørklund, Per Asplin og Mikkel Aas spældu jú øll sangin inn, sigur ein hugtikin Bjørn Hentze Bech og byrjar at syngja og vagga, sum var hann til eitt borð­hald: - Kjenner du Rasmus, Rasmus den runde”….