hósdagur 21. mars 2019síða 32

FRÍGGJADAGUR 22. MARS 2019 SOSIALURIN 34 32 ORÐ OG MYNDIR: DÁVUR WINTHER B er til at umskapa eitt stórt og rátt lagur­rúm úr betongi og til ein nú­ tíð­ar pall til fram­førslu av sjón­leiki við øllum hugs­andi hent­leikum - eftir bert trim­um vikum? Nakað soleiðis mundi tann fyri mong ómøguliga áheitanin ljóða, tá fólkini handan Klaks­ víkar Sjónleikarfelag settu sær fyri at framføra leikin ”Kradd­ ar­in” í Spinnarínum í Klaksvík. Talan er um ein stóran og gamlan bygning, sum seinastu árini eru settur í stand til at hýsa ymiskum mentanarligum til­ tøkum og til onnur høvi, eitt nú brúdleyp, Torradagar og krún­ prinsa­v­itjan og mangt annað. Men hvussu mundi ovara hæddin í hesum stóra bygningi egna seg sum pall? Ber til at fram­føra ein barnaleik undir slík­um umstøðum? Klaksvíkar Sjónleikarafelagið hevði valt at fara undir venjing av hesum leikinum, sum Sús­ anna Tórgarð og Birita Mohr skrivaðu á sinni. Og jú, - tann út­ selda frumframførslan í kvøld, fríggjakvøldið 15. mars 2019, prógvaði til fulnar: - at lív er í Klaksvíkar Sjón­ leikarfelagi - at í felagnum finnast hópin av yngri leikarum - at hesi leikarar eisini megna at fram­føra ein stuttan, men tó krevj­andi leik - at leikstjórin, saman við monn­unum handan ljóð og ljós, seyming av búnum og einum hópi av øðrum hjálparfólkum vístu til fulnar, hvat eitt slíkt breitt samstarv kann føra til! Og ikki minst, at teir báðir, Hjálmar Dam og Nicolaj Falck, ið stóðu fyri pallsmíðinum veru­liga megnaðu at umskapa eina heila høll, tí rúmið er sera stórt við betongveggum, til ein sera væl virkandi og framúr væl úr hondum greiddan pall – fleiri ymsar pallar, sum spældu saman til eina heild. At so pallurin, við síni 23 metrar breidd, man vera størsti leik­pallur í Føroyum, ger bara søguna um tann horvna stakkin upp­aftur meiri serstaka. Drigin við Tú fornemmar tað longu, tá tú á fyrsta sinni trínur inn í stóra og breiða pallin: Her er alt gjørt til tess at áhoyrarin skal fáa eitt gott kvøld í einum spennandi ævin­týrheimi. Við einum ótrúligum hegni, og við stórum eldhuga hava menn stríðst í dagar og nætur við at skapa karmarnar kring henda leikin. Her var ikki talan um at ein kundi brúka gamlar pallmyndir ella leiktjøld. Nei, alt mátti gerast frá botni av, tí í veruleikanum var bert eitt her frammanundan: Eitt stór og tómt lagurrúm. Breiddin og hæddin í hesum rúmi var tó eingin forðan fyri teir, ið stóðu fyri pallsmíði, ljóði og ljósi. Teir eru allir dugnaligir á sín­um øki, men at fáa áskoðaran so drignan við í leikin er ikki hvørt mans føri. Ringt er í orðum at greiða frá hesum, tí hetta má bara upp­ livast. Men tað er eingin ivi um, at ein skal leita leingi eftir meiri sig­andi og betri pallsmíði enn hetta. Ljós og ljóð Tað er týðiligt at merkja, at teir hava hugsað um hvønn ein­ asta smálut, tó uttan at hava gloymt ta stóru myndina. Aftrat stórum arbeiði við ljós­set­ingini bygdi pallurin ómetaliga væl undir tann partin, sum leikar­ ararnir skuldu fylla út. Við­ heftu myndunum lýsa eina lítla hóming av tí stóra og væl­ eydnaða arbeiði, sum er lagt í alt hetta. Tað sum myndirnar ikki vísa eins væl er, hvussu leikurin er hugs­aður inn í Spinnaríið. Eitt stórt arbeiði er lagt í at doyva ljóð­ið niður, og hóast tvær stórar súlur vóru mitt á gólvinum, so forð­aðu teir ikki leikgongdini, men vóru nettupp tiknir uppí sjálvan leikin. Vórku eitt slag av skilarúmi millum ymsu pall­ ar­nar ella leikøkini. Sjálvt ein ónýtt elevator-skakt er partur av leikinum! Eitt annað ótrúligt í hesum sam­bandi var, hvussu væl tað eydnaðist at snýta áskoðaran, tá tað stóra veitsluborðið var dekk­að. Her vóru áskoðararnir tiknir á bóli, tí – hetta borðið høvdu tey ikki sæð áður í leiki­ num. Men borðið vísti seg at vera handan eitt tjald, men við serligari ljósseting fekk tað at standa mitt á pallinum. Hjálp frá áskoðarunum Um leikararnar kann stutt sigast, at teir komu sera væl frá upp­gávuni – bæði høvuðs­leik­ arin, Noomi Brend og øll hini, ið vóru á palli. Týðiligt er, at leikstjórin, Aðalbjørg Linklett við sínum ídni og tresti hevur fingið tað allarbesta úr hvørjum ein­støk­ um leikara. At hon so eisini hevur verið heppin at hava báðar pallmenninar, Hjálmar og Nikolaj aftrat sær sum hjálpar­fólk, gjørdi bara sítt til at leikurin eydnaðist so stak væl – og tað merktiskt at tey høvdu givið sær sera góða tíð at hjúkla um allar smálutirnar. Serstaka pallsmíðið, sum var heilt framúr – saman við fantastisku ljóð- og ljóssetingini, gjørdi at leikurin varð borin á lógvum – fløvandi lógvum, ahr tú sum áskoðari rættiliga varð tikin við. Longu frá fyrstu løtu av var linjan løgd við at leikar­ ar­nir ynsktu at fáa hjálp frá áskoðarunum. Teir vóru bein­ an­vegin bidnir um at stuðla Fívlinum at rópa ta røttu r a m s u ­n a , soleiðis at hann kundi fáa hjálp. Á ­s k o ð ­a r ­ ar­nir livdu væl við í leikinum, og  av og á komu eisini viðmerkingar haðani til leikar­ ar­nar. Tað gav at bíta, tá ið tann eini leikarin sigur í leikinum: “Eg eri so svong” – “Eisini eg” svaraði eitt barn aftur í somu løtu, og so fingu vit enn ein látur, sum ikki stóð í handritinum. Alt í alt má sigast, at í kvøld “bestóð” Spinnaríið royndina sum sjónleikarhøli til UG. Leikar­ar­nir tað sama sína roynd á palli­num. Og øll upplivingin er av slíkum slagi, at fólk saktans kunnu fara til leikin meiri enn ta einu ferðina! Ger tær tann beina at síggja og uppliva henda leik og uppliv hesa fantastisku pallmynd – ella rættari tær mongu ymsu fantast­isku pallmyndirnar. Takk fyri eina framúr leik- upp­living, og stuttligt at tað júst var á loftinum á Spinnarínum, gott at Spinnaríið aftur er komið til heiður og æru! KRADDARIN – EIN ÓTRÚLIGUR LEIKUR OG PALLUR KRADDARIN LEIKARAR: Fívilin: Noomi Brend Kraddarin: Hans Hjalti Skaale Vaktarfólk: Ingun Nord Olsen og Anna Lovisa Mýri Nykurin: Lív Hanusardóttir Kjølbro Gumpa: Sára Skarðenni Gnisa: Sigrið Mikkjalsdóttir Trøll: Karla Hansen og Snæbjørg Gustavsdóttir Veðrurin: Rakul Ellebye Kjølbro Lomb: Maria Rasmussen og Tóra Bjørk Sigurðsdóttir Ravnurin: Adelborg Linklett Frásøgufólk: Adelborg Linklett Leikrit: Súsanna Tórgarð og Birita Mohr Leikstjóri: Aðalbjørg Jógvansdóttir Linklett Hjálparleikstjórar: Nicolaj Falck og Hjálmar Dam Pallmynd og -smíð: Nicolaj Falck og Hjálmar Dam Búnar: Durita Joensen Tøkni: Kristian Danbjørg Heinesen Hjálparfólk: Liljan Eysturdal Køtlum og Høgni Louisson Poulsen Studio-upptøkur: Mikkjal Hvannastein