hósdagur 25. juli 2019síða 15

FRÍGGJADAGUR 26. JULI 2019 SOSIALURIN 85 15 MORTAN ØSTERØ S einasta tíðin hevur verið heilt serlig hjá Oddmari og Anitu Tausen. Saman eiga tey fýra børn, harav trý teirra gjørdust foreldur í tíðar­skeiðnum frá januar til juni í ár. Frammanundan átti dótt­ir­ in, Guðri, tvær gentur: átta ára gomlu Rebekku og fimm ára gomlu Naomi. Síðani fingu Guðri og mað­ urin, Pól Andrias, at vita, at tey skuldu verða til fýra. Guðri gekk nevniliga við tvíburum. Stutt eftir gjørdist greitt, at beiggj­ar­ nir hjá henni, Ólavur og Jóhan, báðir skuldu verða pápar fyri fyrstu ferð. Fyri Anitu og Oddmar Tausen merkti tað sostatt, at tey brádliga skuldu verða omma og abbi at seks børnum, eftir at hava havt tvey barnabørn í fleiri ár. - Ja, tað er kanska meira ser­ ligt, enn man gevur sær far um, at ommubørnini verða somikið nógv fleiri innan stutta tíð, sigur Anita. Ikki bara romantiskt Fyri stuttum legði Anita eina dag­før­ing á sín Facebookvanga, har hon gleddist um tey mongu ommu­børnini. Tó skuldi tað ikki verið uttan avbjóðingar, at trý av børnunum komu und­ an. Tvíburarnir hjá Guðri, og lítla Debora hjá Jóhan vórðu rakt av sonevndum IUGR komplikatiónum, ið tálmar føðslu- og blóðstreyminum til fostri, meðan tað liggur í móður­ lívi. Tað er ikki heilt vandaleyst, og tískil hava børnini ikki van­ ligan vøkstur, og verða fødd minni enn vanligt. Eftir at Guðri varð komin tríggj­ar mánaðir, fingu hon og maður­in at vita, at tey helst skuldu taka eitt ógvuliga trupult val. Valið stóð millum at taka antin báðar genturnar; ta minnu gentu­na fyri at verja ta størru, ella einki gera. Tryggasta valið, sam­bært læknunum, vóru teir báðir fyrru møguleikarnir, men Guðri og Pól Andrias valdu ikki at taka fostrini. Tíbetur vístu sein­ni kanningar, at tær kanska kundu klára tað, og 29. januar vórðu tær báðar Eva Vón og Ester Lív føddar. - Man kann ikki siga annað enn, at tað eru vælvald nøvn av foreldrunum. Tað er av Guðs hond, at hetta bar til. Vit høvdu eina vón um, at tann eina kom upp­undan, meðan útlitini fyri hinari vóru døpur, sigur Anita. Guðri búði í somu húsum sum Anita, og tær hava verið ógvu­liga nær gjøgnum alla gongd­ina. Anita, sum júst var farin úr starvi, valdi ikki at finna sær eitt nýtt starv hesa tíðina, so­leiðis, at hon eisini kundi fara niður við dótturini uppundir føð­ing­ina. Tá samanumkom, varð Eva Vón fødd væl minni enn tvíburasysturin, Ester Lív, og mátti minna systurin í farnu viku undir hjartaskurðviðgerð. - Tað hevur verið ein serlig tíð. Ikki bara ein romantisk tíð, har alt hevur gingið eftir einum tráð og man hevur gingið og trillað, sigur Anita, sum aftur er við niðri nú, eina viku eftir skurðin hjá Evu Vón. Komin uppundan Hóast trý ommubørn av fýra ikki fingu tað lættastu byrjanina upp á lívið, sær Anita bert eitt ljós­ fyri framan, nú øll eru við at vaksa seg til. Meðan eg tosi við hana, ansar 52 ára gamla omman Ester Lív, og hon kann ikki bera sær at síggja ta størru myndina. - Tað kennist bara enn størri, at fyrst hava sæð børnini so smá, og síðani veksa seg so stór. Tað er ein stór signing og gleði, at eg nú hyggi upp á hendan lítla boll­an, sum bara smílist frá tí hon vaknar til hon svevur. Tá kann tað gera tað sama, at eg eri komin í 50ini og ikki orki eins væl at vekja longu. Við hasum smílin­um kann eg, sigur hon. Familjan er í løtuni saman á Solbakken skúlaheiminum, meðan Eva Vón skal vera nær­ hend­is sjúkrahúsinum komandi tvær vikurnar, skuldi okkurt hent. Komið er framvið teimum mest avbjóðandi tíðunum, og Anita gleðist um tíðina fram­yvir við teimum nógvu ommu­børn­ unum. - Tað kemur at vera ordiliga gott, og eg síggi ljóst upp tíð­ina fram­yvir. Tann einasta broyt­ing­ in kemur kanska at vera, at tær eldru, sum hava verið rættiliga for­kelaðar, nú mugu finna seg í at deila ommuna og abban við fleiri, leggur hon afturat, skemt­ andi. Frá 28. januar og fram til 17. juni, løgdust fýra ommubørn afturat ommubarnarflokkinum hjá Anitu Tausen. Tað hevur tó ikki bara verið lætt seinastu tíðina Fingu fýra ommubørn innan fimm mánaðir